پالی‌مارکت آمریکا پارلی‌ها را آزمایش می‌کند، در حالی که کالشی ۲۵ میلیون دلار کارمزد کسب می‌کند

یک عرضه صرفاً API، ۱۱ هفته پس از گواهی

به گفته تحلیل InGame از داده‌های معاملات این صرافی، پولیمارکت آمریکا نخستین معامله ورزشی چندمرحله‌ای خود را در ۵ اوت پردازش کرد؛ ۱۱ هفته پس از آن‌که محصول را نزد نهادهای فدرالِ ناظر گواهی کرد. این رسانه ۱۶,۱۷۳ معامله را شمرد که در مجموع ۷.۴ میلیون دلار حجم و ۹۲۸,۰۹۳ دلار استیک از سمتِ گیرنده (taking side) داشته‌اند؛ که بخش عمده آن پس از ۱۳ اوت وارد شده است. در صرافی‌های پیش‌بینی، حجم هر دو سمت هر معامله را حساب می‌کند، بنابراین رقم استیک معیار نزدیک‌تری از پولی است که واقعاً گذاشته شده است.

این گزینه در اپ پولیمارکت آمریکا دیده نمی‌شود، صرافی هنوز یک سایت دسکتاپ را به‌طور گسترده راه‌اندازی نکرده، و مستندات کمبوها زیر بخش نهادی قرار دارد و فقط برای کاربران API که به‌طور صریح فعال شده‌اند در دسترس است.

محصول زیربنایی «قرارداد نتیجه ورزشی ترکیبی» (Combinatoric Athletic Outcome Contract) است: برای اینکه قرارداد ۱.۰۰ دلار پرداخت کند، هر لگ باید در سمت انتخاب‌شده تسویه شود؛ اگر حتی یک لگ خطا کند، هیچ پرداختی ندارد. این شِما ۲ تا ۱۰ لگ را می‌پذیرد. پولیمارکت آمریکا آن را در ۲۰ مه به‌طور خوداظهاری گواهی کرد و در ۱۴ ژوئیه شرایط را اصلاح کرد، به‌طوری‌که فهرست‌کردن محصولات بازنگری‌شده زودتر از ۲۸ ژوئیه ممکن نبود. نخستین معامله هشت روز بعد از آن انجام شد. سایت آفشور پولیمارکت که ترافیک آمریکا را مسدود می‌کند، از ۱۰ ژوئن پرلی‌ها را اجرا کرده بود.

در این مدت، کالشی عملاً این دسته را تا حد زیادی در اختیار خود داشته است. حجم پرلی آن از ۴.۷۷ میلیارد دلار در مه به ۱۳.۷۸ میلیارد دلار در ژوئیه افزایش یافت؛ بازه‌ای که هم‌زمان با فعالیت رکوردشکن بازارهای پیش‌بینی پیرامون جام جهانی بود—اعدادی که هر دو سمت هر معامله را حساب می‌کنند. InGame در ۱۶ روز نخست اوت، در برابر یک تقویم ورزشی کم‌رمق، ۲۵ میلیون دلار کارمزد تیکرِ پرلی را محاسبه کرد. کمبوهای کالشی همچنین به‌عنوان محدود به فوتبال حرفه‌ای، بسکتبال حرفه‌ای، و بازارهای «mention» آن توصیف شده‌اند، بنابراین گستره آن از نظر دسته‌بندی نسبت به چیزی که تعداد لگ‌ها القا می‌کند محدودتر است.

گزارش‌ها مبنی بر اینکه کالشی از ۲۰ اوت برای پرلی‌ها شروع به دریافت کارمزد میکر خواهد کرد، به پست یک معامله‌گر در X که در ۱۵ اوت دست‌به‌دست شد برمی‌گردد، نه به خود صرافی. جدول کارمزد منتشرشده کالشی هیچ سری کمبو یا پرلی را میان ورودی‌های قابل مشاهده فهرست نمی‌کند و بخش تغییرات پیشِ‌رو نیز اعلام می‌کند که هیچ تغییری برنامه‌ریزی نشده است. جدول همچنین برخی محصولات مشخص را مستثنا می‌کند که «جدول کارمزد مخصوص خود را دارند»، بنابراین ممکن است اصلاً لازم نباشد یک کمبو در جدول اصلی دیده شود.

اما آنچه جدول نشان می‌دهد این است که اقتصاد کارمزدها برای معامله‌گران پرلی چگونه رقم می‌خورد. سقف ۱.۷۵٪ سهمی از ارزش قرارداد است، نه از پول استیک‌شده، و در قیمت ۵۰ سنت اعمال می‌شود. پرلی‌ها ذاتاً با ضرایب بلند قیمت‌گذاری می‌شوند. در قیمت یک سنت، ۱۰۰ قرارداد ۱.۰۰ دلار هزینه دارد و کارمزدی معادل ۷ سنت دارد؛ یعنی ۷٪ از استیک. در پنج سنت نرخ ۶.۸٪ است، در ۱۰ سنت ۶.۳٪، و فقط در حالت شیر یا خط به ۳.۵٪ کاهش می‌یابد. ارزان‌ترین کارمزدهای این منحنی جایی قرار دارند که معامله‌گران پرلی هرگز آنجا نیستند.

پولیمارکت آمریکا در جهت مخالف حرکت کرده است. جدول کارمزد آن که از ۱ ژوئیه در کل صرافی اجرایی شده، در سقف به ازای هر ۱۰۰ قرارداد به ۱.۵۰ دلار می‌رسد در برابر ۱.۷۵ دلار کالشی، و به میکرها یک ریبیتِ 0.0125 × C × P × (1−P) پرداخت می‌کند که هنگام انجام معامله به حسابشان منظور می‌شود و تا سقف ۰.۳۱ دلار به ازای هر ۱۰۰ قرارداد ارزش دارد. تیکرهایی که در ماه تقویمیِ قبل، ۲۵۰,۰۰۰ دلار حجم اسمی (notional) تسویه کنند، واجد شرایط دریافت ریبیت‌های هفتگی هستند و طبق بندی که آن را Accelerated Tier Placement می‌نامد، صرافی با ارائه مدرک قابل‌راستی‌آزمایی از حجم اسمی ۳۰ روز اخیر در یک بستر رقیب، یک سطح (tier) اختصاص خواهد داد. هیچ استثنای جداگانه‌ای برای کمبو دیده نمی‌شود، بنابراین یک بازارساز که پرلی‌ها را قیمت‌گذاری می‌کند در یک صرافی پول دریافت می‌کند و—مگر اینکه تغییر گزارش‌شده اعمال شود—در دیگری چیزی پرداخت نمی‌کند. اپراتورهای اسپورتس‌بوک پیش‌تر نقش بازارساز را در این بسترها بر عهده گرفته‌اند، و ریبیت‌ها تعیین می‌کنند آن‌ها اندازه سفارش را کجا قرار دهند.

یک تفاوت ساختاری هم میان محصولات پیشنهادی وجود دارد: کمبوهای کالشی به‌عنوان محصولاتی توصیف شده‌اند که از طریق فرایند درخواستِ قیمت (RFQ) قیمت‌گذاری می‌شوند؛ جایی که بازارسازان طرف دیگر را به‌صورت خصوصی قیمت می‌دهند و معامله‌گر فقط بهترین پیشنهاد را می‌بیند، نه از طریق یک دفتر سفارش عمومی. مستندات پولیمارکت RFQ را اختیاری توصیف می‌کند: ابزارهای کمبو از طریق رابط سفارش‌های معمول روی دفتر سفارش اختصاصی خود معامله می‌شوند، سفارش‌های RFQ وارد همان دفتر می‌شوند و می‌توانند در برابر نقدینگیِ در حال انتظار پر شوند، و لگ‌ها می‌توانند خرید یا فروخته شوند. نقشه‌راه محصولات پیش‌تر هم از روی آثار به‌جامانده در API این بسترها خوانده شده—روشی قابل اتکا برای دید زدن آینده محصولات.