گزارش Keyrock: ۷۶٪ از تراکنش‌های عامل‌های هوش مصنوعی پایین‌تر از کف کارمزد ۰٫۳۰ دلاری ویزا قرار می‌گیرند

تحلیل Keyrock با عنوان «چه کسی هزینه عامل را می‌پردازد»: USDC با سهم ۹۸.۶٪ بر پرداخت‌های عامل‌های هوش مصنوعی مسلط است

این گزارش که با همکاری کوین‌بیس، Tempo و Virtuals منتشر شده، مستند می‌کند که پرداخت‌های ماشین‌به‌ماشین چگونه طی یک سال از یک مفهوم نظری به یک اکوسیستم عملیاتی تبدیل شدند. اکنون عامل‌ها بدون حضور انسان در چرخه، هزینه دسترسی به API، پرس‌وجوهای داده و منابع محاسباتی را به‌صورت بلادرنگ پرداخت می‌کنند. میانگین اندازه تراکنش نزدیک به ۰.۴۸ دلار تثبیت شده است.

کوین‌بیس x402 را ساخت؛ پروتکلی که کد وضعیت مدت‌ها بلااستفاده HTTP 402 را بازاستفاده می‌کند تا پرداخت‌های استیبل‌کوینی بین ماشین‌ها را ممکن سازد. استرایپ و Tempo به‌طور مشترک «پروتکل پرداخت ماشین» را که با نام MPP شناخته می‌شود، تدوین کردند؛ استانداردی مستقل از روش پرداخت که استیبل‌کوین‌ها، کارت‌های اعتباری و پرداخت‌های شبکه لایتنینگ را در یک جریان واحد HTTP مدیریت می‌کند. گوگل AP2 را منتشر کرد؛ لایه‌ای برای مجوزدهی که به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از «فرمان‌های رمزنگاری‌شده»، اختیار خرج‌کرد را به عامل‌ها تفویض کنند. ویزا نیز شبکه‌های کارت موجود خود را گسترش داد تا اعتبارنامه‌های توکنایزشدهِ آماده برای هوش مصنوعی را فراهم کند که عامل‌ها بتوانند هنگام پرداخت ارائه دهند.

تحلیل Keyrock نشان می‌دهد این چهار پروتکل صرفاً در حال رقابت نیستند؛ بلکه در حال کنار هم قرار گرفتن به‌صورت یک پشته لایه‌ای هستند. AP2 مجوزدهی را مدیریت می‌کند. x402 و MPP تسویه را در لایه زیرین انجام می‌دهند. پرسشی که گزارش بر آن تمرکز دارد این است که کدام شرکت‌ها بیشترین لایه‌ها را تصاحب می‌کنند و در نتیجه بیشترین ارزش را جذب خواهند کرد.

طبق گزارش، کوین‌بیس و استرایپ هر کدام پنج لایه از شش لایه پشته را پوشش می‌دهند. کوین‌بیس تسویه را از طریق Base کنترل می‌کند، کیف‌پول‌ها را از طریق پلتفرم AgentKit خود در اختیار دارد، پروتکل پرداخت را با x402 فراهم می‌کند و به‌عنوان شریک در AP2 نقش حاکمیتی دارد. استرایپ نیز مشابه آن عمل می‌کند: Tempo برای تسویه، Privy برای کیف‌پول‌ها، Bridge برای مسیریابی و MPP برای لایه پروتکل. Circle چهار لایه را پوشش می‌دهد. گوگل و ویزا در حال حاضر به‌ترتیب دو و یک لایه را پوشش می‌دهند.

اقتصاد این حوزه باعث می‌شود ریل‌های کریپتو برای این بازار تقریباً ضروری باشند. داده‌های Keyrock نشان می‌دهد ۷۶ درصد تراکنش‌های عامل‌ها کمتر از کف کارمزد ثابت ۰.۳۰ دلاری است که شبکه‌های کارت دریافت می‌کنند. انتقال USDC روی Base حدود ۰.۰۰۰۱ دلار هزینه دارد؛ یعنی تقریباً ۰.۰۳ درصدِ یک پرداخت ۰.۳۱ دلاری. در استرایپ، همین پرداخت ۰.۳۰۹ دلار کارمزد خواهد داشت و فقط ۰.۰۰۱ دلار برای پذیرنده باقی می‌گذارد.

یکی از متمرکزترین یافته‌های گزارش، سلطه استیبل‌کوین است. از میان ۱۷۶ میلیون پرداخت ثبت‌شده، ۹۸.۶ درصد با USDC تسویه شده‌اند. Keyrock این موضوع را به‌عنوان یک ریسک سیستمی علامت‌گذاری می‌کند که تعداد کمی در صنعت به‌صورت عمومی به آن می‌پردازند. اگر Circle با چالش نظارتی، رخداد از دست دادن برابری (de-peg) یا قطعی فنی روبه‌رو شود، اکوسیستم پرداخت‌های عامل‌ها هیچ گزینه جایگزینی ندارد.

بازیگران قدیمی برای تثبیت جایگاه در سراسر پشته، از طریق خریدها و تملک‌ها اقدام کردند. Capital One شرکت Brex را به ارزش ۵.۱۵ میلیارد دلار خرید. مسترکارت BVNK را به ارزش ۱.۸ میلیارد دلار خریداری کرد. استرایپ Bridge را به ارزش ۱.۱ میلیارد دلار خرید. در مجموع، این معاملات و معاملات مرتبط بیش از ۸ میلیارد دلار سرمایه را طی دوازده ماه به کار گرفته‌اند.

Keyrock اشاره می‌کند که ماشین‌ها همین حالا هم بر فعالیت آن‌چین مسلط‌اند. در Gnosis Chain، عامل‌های هوش مصنوعی از طریق شبکه Olas در روزهای اوج، بیش از ۷۵ درصد تراکنش‌های Safe را تشکیل می‌دهند. در Base و Optimism، بات‌ها و قراردادهای خودکار بیش از ۵۰ درصد گس را مصرف می‌کنند. فعالیت فعلی عمدتاً استخراج‌گرایانه است و شامل آربیتراژ و «فارمینگ حجم» می‌شود. گذار به «تجارت مولدِ عامل‌محور»، جایی که عامل‌ها برای خدماتی پرداخت می‌کنند که برای کاربران نهایی ارزش ایجاد می‌کند، همان چیزی است که زیرساخت جدید برای ممکن‌سازی آن طراحی شده است.

گزارش همچنین به شکست «تسویه فوری در چک‌اوت» ChatGPT از OpenAI اشاره می‌کند؛ محصولی که در مارس ۲۰۲۶ پس از آن‌که تنها حدود ۳۰ پذیرنده Shopify به‌طور فعال از آن استفاده کردند، کنار گذاشته شد. این محصول فاقد جمع‌آوری مالیات فروش، پیشگیری از تقلب و پشتیبانی از سبد خرید چندآیتمی بود. Keyrock این نتیجه را تأییدی می‌داند بر این‌که مدل قابل‌اتکا، انجام تراکنش عامل‌ها از طریق «نقاط پایانی پروتکل» است نه جریان‌های بصریِ پرداخت.

عدم قطعیت مقرراتی به‌عنوان محدودیت اصلی در تمام بخش‌ها شناسایی شده است. سه چارچوب بزرگ در فاصله چند هفته از هم وارد مرحله اجرا می‌شوند: دوره گذار MiCA در ۱ ژوئیه ۲۰۲۶ پایان می‌یابد، مهلت اجرای قانون GENIUS در ۱۸ ژوئیه است و تعهدات پرریسک قانون EU AI در ۲ اوت اجرایی می‌شود. هیچ‌کدام مقرراتی برای تراکنش‌های خودمختار ماشین‌به‌ماشین ندارند.

مسئولیت حقوقی حل‌نشده باقی مانده است. در کارت‌های اعتباری، پذیرندگان ریسک بازگشت وجه (chargeback) را بر عهده دارند و مصرف‌کنندگان از حمایت برخوردارند. در استیبل‌کوین‌ها، وقتی وجوه به کیف‌پول پذیرنده برسد، قابل بازپس‌گیری نیست. همان‌طور که اریک رپل، خالق x402 از Coinbase به Keyrock گفت، ریسک کاملاً به مصرف‌کننده منتقل می‌شود. امریکن اکسپرس نخستین شرکتی بود که به‌صورت تجاری برای این مسئله راهکار ارائه کرد و در ۱۴ آوریل ۲۰۲۶ «حفاظت از خرید عامل» (Agent Purchase Protection) را راه‌اندازی کرد که خریدهای اشتباه انجام‌شده توسط عامل‌های تأییدشده در اکوسیستم ثبت‌شده‌اش را پوشش می‌دهد.

گزارش نتیجه می‌گیرد که اقتصاد ماشین‌ها از قبل وجود دارد. اما هنوز تجارت معناداری انجام نمی‌دهد. زیرساخت آماده است. شفافیت مقرراتی آماده نیست.