Michael Saylor przedstawia bitcoina jako rozwiązanie inżynieryjne w dziedzinie pieniądza

Saylor przedstawia bitcoina jako technologię służącą do zachowania wartości ekonomicznej

Michael Saylor, prezes wykonawczy Strategy Inc. (Nasdaq: MSTR), 15 sierpnia opisał bitcoina jako rozwiązanie inżynieryjne służące do przechowywania i przekazywania wartości ekonomicznej, rozwijając swoją długoletnią tezę, że aktywo to należy postrzegać jako technologię monetarną, a nie jedynie jako kryptowalutę. W swoim eseju „Czym są pieniądze?” Saylor porównał bitcoina ze złotem i walutami fiducjarnymi, przedstawiając go jednocześnie jako potencjalną podstawę szerszego cyfrowego systemu finansowego.

Argumentacja Saylora opiera się na założeniu, że pieniądze przechowują wartość wytworzoną dzięki pracy, inteligencji i zasobom naturalnym, umożliwiając jej przemieszczanie się w czasie i przestrzeni. Złoto, jak argumentował, historycznie pełniło tę funkcję dzięki fizycznej rzadkości, ale wiąże się z kosztami transportu, zabezpieczenia i przechowywania. Waluty fiducjarne zwiększają przenośność, narażając jednocześnie siłę nabywczą i dostęp do decyzji podejmowanych przez rządy, banki centralne i instytucje finansowe.

Na platformie X stwierdził:

„Aby zrozumieć bitcoina, najpierw trzeba zrozumieć pieniądze. Pieniądze to energia. Bitcoin to cyfrowa energia monetarna”.

W swoim modelu traktuje on niedobór bitcoina i możliwość cyfrowego przekazywania jako cechy inżynieryjne mające na celu zmniejszenie tego, co określa mianem „entropii” monetarnej. Argument ten wpisuje się również w jego czteroczęściową strukturę pieniądza cyfrowego, opublikowaną 13 sierpnia, która rozdziela kapitał cyfrowy, kredyt, pieniądz i walutę na różne funkcje finansowe.

Dowód pracy łączy cyfrową rzadkość z zasobami fizycznymi

Proof of Work stanowi techniczny rdzeń tezy Saylora, łącząc cyfrowy rejestr bitcoina z pracą obliczeniową i energią elektryczną. W ramach mechanizmu Proof of Work bitcoina górnicy wielokrotnie haszują dane bloków, rywalizując o uzyskanie wyniku spełniającego docelowy poziom trudności sieci. Inne węzły niezależnie weryfikują poprawny dowód przed zaakceptowaniem bloku, co sprawia, że wprowadzanie zmian w historii transakcji jest obliczeniowo kosztowne.

Saylor twierdzi, że to zużycie zasobów fizycznych zapewnia bitcoinowi model bezpieczeństwa bez centralnego strażnika uprawnionego do przepisywania historii transakcji. Jego nacisk na prostotę rozciąga się na sam protokół: ostrzegał on osobno, że zmiany w zasadach konsensusu bitcoina mogłyby wpłynąć na rzadkość, zasady rozliczeń i zachęty dla uczestników, nawet jeśli przewiduje on znacznie większą długoterminową adopcję.

Własność różni się również od konwencjonalnych aktywów finansowych, gdy użytkownicy posiadają bitcoiny bezpośrednio. Prywatny klucz bitcoina umożliwia posiadaczowi autoryzowanie transakcji bez konieczności angażowania banku lub centralnego powiernika, chociaż utrata lub ujawnienie tego klucza może trwale uniemożliwić dostęp. Ten kompromis kwalifikuje argument Saylora dotyczący suwerenności: usunięcie pośrednika może przenieść znaczną odpowiedzialność za bezpieczeństwo na właściciela.

Strategia przekształca tezę monetarną Saylora w model bilansowy

Teza monetarna Saylora jest widoczna w bilansie Strategy, gdzie bitcoin pozostaje dominującym aktywem rezerwowym w ramach szerszego zestawu obejmującego dług, akcje uprzywilejowane i środki pieniężne. Księga bitcoinowa Strategy wykazywała na dzień 10 sierpnia 840 447 BTC, przy łącznym koszcie nabycia wynoszącym około 63,36 mld USD i średniej cenie zakupu wynoszącej 75 385 USD za bitcoina. W księgach firmy wartość tej rezerwy wyceniono na około 54,56 mld dolarów, przy czym wykazano 6,75 mld dolarów długu, 15,24 mld dolarów akcji uprzywilejowanych oraz 4,65 mld dolarów rezerw w dolarach amerykańskich.

Strategy rozpoczęła również sprzedaż części swoich zasobów bitcoinów w ramach aktywnego programu zarządzania kapitałem, zamiast traktować rezerwę jako coś, czego nie wolno ruszać. W księgach odnotowano sprzedaż 1 363 BTC 30 czerwca, 2 225 BTC 6 lipca, 1 638 BTC 3 sierpnia oraz 1 690 BTC 10 sierpnia, a także inne transakcje, natomiast w lipcowych wynikach odnotowano sprzedaż bitcoinów o wartości 218,4 mln dolarów od początku roku do 26 lipca.

Najnowszy formularz 8-K złożony w SEC pokazuje, jak ta polityka jest stosowana w praktyce. W dniach 3–9 sierpnia firma Strategy sprzedała 1 690 BTC za 108,6 mln dolarów i przeznaczyła wpływy netto na wykup 1 152 020 akcji uprzywilejowanych STRC za tę samą kwotę. W zgłoszeniu poinformowano również o rezerwie w wysokości 4,65 mld dolarów amerykańskich przeznaczonej na pokrycie dywidend uprzywilejowanych i odsetek, co bezpośrednio wiąże sprzedaż bitcoinów z szerszą strukturą finansową spółki.

Warstwa bazowa bitcoina mogłaby wspierać większy system finansowy

Szersza argumentacja Saylora nie zakłada, że sam bitcoin musi przetwarzać każdą płatność ani pełnić wszystkie funkcje bankowe. Zamiast tego przewiduje on stosunkowo prostą bazę monetarną, wokół której rozwijają się produkty kredytowe, oszczędnościowe, pożyczkowe i płatnicze. W lipcowym eseju poświęconym rosnącej roli bitcoina w globalnych finansach Saylor opisał instytucje, banki, fundusze, ubezpieczycieli i rynki kredytowe jako potencjalnych uczestników wykorzystujących bitcoina jako kapitał.

To rozróżnienie ma kluczowe znaczenie dla jego argumentacji z 15 sierpnia. Warstwa bazowa bitcoina zapewniałaby rzadkość cyfrowego dobra oraz integralność rozliczeń, podczas gdy wyższe warstwy finansowe mogłyby zapewnić szybkość, kredyt, produkty dochodowe oraz wygodę transakcyjną. Takie struktury ponownie wprowadzają również ryzyko związane z emitentami, powiernikami i kontrahentami, co oznacza, że właściwości samego bitcoina nie przenoszą się automatycznie na każdy instrument finansowy zbudowany wokół niego.

Saylor ostatecznie przedstawia to porównanie jako postęp inżynieryjny: złoto spieniężyło fizyczną rzadkość, pieniądz fiducjarny opiera się na zaufaniu politycznym, a bitcoin wprowadza rzadkość egzekwowalną cyfrowo. Jego teza nie polega jedynie na tym, że bitcoin może konkurować jako metoda płatnicza, ale że może służyć jako trwała infrastruktura monetarna zdolna do przenoszenia wartości ekonomicznej w czasie, przestrzeni geograficznej i między systemami finansowymi.