Łowcy kluczy mają na celowniku zagadkę związaną z bitcoinami o wartości 58,87 mln dolarów – 916 BTC pozostaje nierozwiązane na 78 adresach

Wyzwanie budowane przez ponad dekadę

Zagadka nie rozpoczęła się jako ogromny system nagród, jakim jest dzisiaj. Jego najwcześniejszym zweryfikowanym źródłem w łańcuchu bloków jest transakcja z 15 stycznia 2015 r., która sfinansowała 256 wyjść z nagrodami w wysokości od 0,001 BTC do 0,256 BTC, o łącznej wartości 32,896 BTC. Wątek na Bitcointalk, otwarty 28 grudnia 2015 r. pod tytułem „Transakcja zagadki Bitcoinowej ~32 BTC nagrody dla tego, kto ją rozwiąże”, stanowił pierwszą poważną publiczną dyskusję na temat tego wyzwania.

Struktura uległa istotnej zmianie w 2017 r., kiedy środki z adresów od 161 do 256 zostały przeniesione na adresy z niższej części zakresu, co skonsolidowało wyzwanie do 160 aktywnych zagadek. W 2019 r. twórca wysłał niewielkie transakcje wychodzące z co piątego adresu w sekwencji obejmującej adresy 65, 70, 75, 80 i aż do 160. Te częściowe wydatki ujawniły w łańcuchu bloków klucze publiczne dla tych wyjść, co później okazało się istotne dla sposobu, w jaki osoby rozwiązujące zagadki mogły podejść do tych konkretnych zagadek.

Nagroda osiągnęła swoją obecną skalę w kwietniu 2023 r., kiedy to nagrody za nierozwiązane zagadki zostały zwiększone około 10-krotnie. Nagroda za zagadkę nr 66 wzrosła do 6,6 BTC. Nagroda za zagadkę nr 160 osiągnęła 16 BTC. Aktualne narzędzia śledzące podają łączną wartość nagród wynoszącą około 989,04 BTC.

Obecny stan rzeczy

Według danych z połowy czerwca 2026 r. narzędzia śledzące społeczności wskazują, że z 160 zagadek rozwiązano 82, a pozostało 78. Przy kursie bitcoina wynoszącym około 64 232 USD pula nierozwiązanych zagadek ma wartość rynkową bliską 58,87 mln USD.

Twórca tego wyzwania pozostaje anonimowy w sensie dającym się udowodnić. Najczęściej cytowanym pseudonimem w historii forum jest saatoshi_rising, który w późniejszych postach na Bitcointalk przypisuje się do oświadczenia „To ja jestem twórcą”. Komentarze przypisywane temu kontu opisują klucze do zagadki jako kolejne wyjścia z portfela deterministycznego, z zamaskowanymi początkowymi bitami w celu ustalenia poziomu trudności, i przedstawiają całe przedsięwzięcie jako narzędzie do pomiaru siły społeczności w łamaniu zagadek, a nie jako zagadkę zawierającą ukrytą sztuczkę algebraiczną. To przypisanie ma duży wpływ, ale nie zostało zweryfikowane.

Zagadka 71: Kolejny cel

Osoby rozwiązujące zagadki, które korzystają z nieaktualnych przewodników, mogą nadal widzieć zagadkę nr 66 wymienioną jako najłatwiejszy pozostały cel. Tak jednak nie jest. Narzędzia śledzące obecnie oznaczają zagadki 69 i 70 jako rozwiązane. Obecnym celem o najniższym numerze, zawierającym wyłącznie adres i pozostającym nierozwiązanym, jest Zagadka 71, która zawiera około 7,1 BTC i wymaga przeszukania przestrzeni kluczy w zakresie od 2^70 do 2^71.

Ten wzrost o jeden bit w stosunku do poprzedniej zagadki podwaja nakład pracy związanej z przeszukiwaniem. Każdy kolejny krok w sekwencji zagadek działa dokładnie w ten sposób.

Migawka z serwisu btcpuzzle.info z dnia 23 czerwca 2026 r. konkretnie ilustruje skalę zadania: wspólna pula społeczności przeskanowała 290 012 z 33 554,432 przypisanych zakresów, działała z prędkością 57,3 miliarda kluczy na sekundę, pokryła 0,864 procent całkowitej przestrzeni zagadki i przy średniej prędkości odnotowanej w tym momencie była na dobrej drodze do ukończenia przeszukiwania w ciągu około 421,92 lat.

Dwie klasy celów

Zbiór nierozwiązanych zagadek dzieli się na dwie odrębne kategorie, a podejście różni się w zależności od tego, na który typ skupia się osoba rozwiązująca.

W przypadku zagadek opartych wyłącznie na adresach, takich jak Zagadka 71 i sąsiednie zagadki 72, 73 oraz 74, stosowana jest metoda siły brute: testowanie potencjalnych kluczy prywatnych w dozwolonym przedziale, wyprowadzanie odpowiadającego adresu i poszukiwanie dopasowania. W przypadku zagadek, w których klucz publiczny jest już znany w łańcuchu bloków, stosuje się inną klasę algorytmów.

Zagadki 135, 140, 145, 150, 155 i 160 mają obecnie znane klucze publiczne. Gdy klucz publiczny jest dostępny, osoby rozwiązujące zagadki mogą zastosować metodę Pollarda „Kangaroo” – podejście oparte na logarytmie dyskretnym w przedziale, o złożoności proporcjonalnej do pierwiastka kwadratowego z długości przedziału. Projekt JeanLucPons Kangaroo, stworzony specjalnie dla krzywej secp256k1 z obsługą wielu procesorów graficznych (multi-GPU), jest najczęściej cytowaną publiczną implementacją tej metody.

To rozróżnienie nie ma charakteru czysto akademickiego. Zagadki z znanym kluczem publicznym oferują istotną przewagę algorytmiczną nad celami opartymi wyłącznie na adresach o podobnej głębokości bitowej, mimo że nadal stanowią ogromne wyzwanie.

Stos oprogramowania

W dyskusjach społeczności dominują trzy bazy kodu. Bitcrack, utrzymywany na GitHubie przez brichard19, jest uznanym punktem odniesienia dla skanowania adresów z wykorzystaniem procesorów graficznych (GPU) w przypadku łamigłówek opartych wyłącznie na adresach o niższym stopniu trudności. Keyhunt autorstwa albertobsd obsługuje wiele trybów ataku, w tym dopasowywanie surowych adresów oraz procesy oparte na logarytmie dyskretnym, co czyni go najbardziej wszechstronną opcją publiczną dla obu klas celów. Kangaroo autorstwa JeanLucPons obsługuje ataki przedziałowe na znane klucze publiczne.

Infrastruktura typu pool, taka jak btcpuzzle.info, rozdziela pracę między uczestników poprzez podział przedziału na podprzedziały szesnastkowe i przypisanie ich do uczestniczących w procesie pracowników. Ta warstwa koordynacyjna obejmuje rozliczanie zakresów i telemetrię, a nie nową metodę kryptograficzną.

Znalezienie klucza to nie wszystko

Historia społeczności związana z zagadkami od 66 do 69 dokumentuje ryzyko, które osoby zajmujące się rozwiązywaniem zagadek, skupiające się wyłącznie na wyzwaniu kryptograficznym, często przeoczają. Gdy klucz prywatny zostanie ujawniony w publicznej puli transakcji (mempool) przed potwierdzeniem wydatkowania, obserwatorzy mogą wyodrębnić klucz publiczny z oczekującej transakcji. To przekształca czysty problem poszukiwania adresu w problem przedziału o znanym kluczu publicznym, który mogą następnie rozwiązać szybsze algorytmy.

Ostatnia historia rozwiązań zagadek nr 67 i 68 obejmowała transakcje, które nie przeszły przez zwykłą ścieżkę publicznego mempoolu. Praktyczne implikacje są jasne: skuteczne odebranie nagrody wymaga zarządzania ostateczną transakcją z taką samą starannością, jak samo wyszukiwanie klucza.