Letitia James, procureur-generaal van New York, gooit roet in het eten voor de CLARITY Act van Washington

Letitia James en een tweepartijencoalitie van 17 andere procureurs-generaal van de staten gooiden zondagavond laat roet in het eten van de Senaat. Slechts enkele uren voor een cruciale stemming eisten de procureurs-generaal dat het Congres de Digital Asset Market Clarity Act zou intrekken.

De ironie is dat ze juist een wetsvoorstel actief afwijzen dat hen ongekende nationale bevoegdheden zou geven.

De verborgen valstrik in de tekst

De wetgeving is bedoeld om het toezicht op digitale activa te verdelen tussen federale instanties en de eerste echte marktregels voor de sector vast te stellen. Om het wetsvoorstel aangenomen te krijgen, voegden de Republikeinen in de Senaat een concessie toe die staatsaanklagers de bevoegdheid geeft om strenge ethische regels op het gebied van crypto af te dwingen tegen federale ambtenaren. Het leek een overwinning voor de staatsmacht. Maar de procureurs-generaal lazen de kleine lettertjes en trokken zich terug. James gaf een onomwonden openbare waarschuwing en verklaarde:

"Innovatie mag niet ten koste gaan van de bescherming van de portemonnees van Amerikanen."

Nationale invloed inruilen voor lokale zeggenschap

Het probleem komt neer op een juridisch concept dat ‘federale voorrang’ wordt genoemd. De Clarity Act bevat een bepaling met betrekking tot gekwalificeerde transacties die de Securities and Exchange Commission ruime bevoegdheid geeft om registratiesystemen van de staten terzijde te schuiven. De openbare aanklagers realiseerden zich dat deze formulering lokale wetshandhavers zou uitsluiten van zaken rond grondstoffenfraude. Als ze de glanzende nieuwe nationale bevoegdheden zouden accepteren, zouden ze hun vermogen verliezen om toezicht te houden op de alledaagse oplichting die zich in hun eigen achtertuin afspeelt.

Een probleem van elf miljard dollar

Ze gooien de handdoek in de ring op nationaal niveau omdat de lokale schade naar verluidt te catastrofaal is om te negeren. De FBI registreerde in 2025 een verbazingwekkend bedrag van 11,4 miljard dollar aan gemelde verliezen door cryptovaluta. Dat komt neer op een gemiddeld verlies van meer dan 62.000 dollar per slachtoffer. In gewoon Engels: dit zijn geen geavanceerde handelsbedrijven die geld verliezen aan algoritmische weddenschappen. Dit zijn gewone gezinnen die hun spaargeld kwijtraken, en de handhavers van de staat zijn meestal de eersten ter plaatse. Heeft dat per se iets te maken met de CLARITY Act? Nee, maar James en haar collega-procureurs-generaal zijn er zeker van overtuigd dat het verband ertoe doet.

Wie houdt toezicht op de digitale portemonnees?

Deze wetgevende krachtmeting laat precies zien wie de macht heeft wanneer financiële innovatie botst met consumentenveiligheid. De crypto-industrie wil dolgraag één federaal regelwerk ter vervanging van het versnipperde systeem van afzonderlijke staten. Aan de andere kant stellen lokale openbare aanklagers dat het vervangen van agressieve lokale toezichthouders door een trager werkende federale bureaucratie ertoe zal leiden dat consumenten overrompeld worden wanneer er zich een crisis voordoet. James heeft zich de afgelopen jaren echter nauwelijks vriendelijk opgesteld tegenover de crypto-industrie, en voor haar critici lijkt deze laatste strijd misschien minder op een plotselinge opstand en meer op business as usual voor de Democraten.

De dreigende confrontatie in de Senaat

Nu hangt het hele wetgevingspakket aan een zijden draadje. De Republikeinen hebben 53 zetels en hebben dinsdag 60 stemmen nodig om een filibuster te doorbreken. Of deze opstand op het laatste moment de balans zal doen doorslaan in het voordeel van de Democraten, is voor iedereen een raadsel. Wetgevers moeten beslissen of gecentraliseerde regels het waard zijn om de lokale fraudebestrijding te verzwakken.