IREN’s financiering van 3,65 miljard dollar: de klant dient als onderpand

De volgende gastbijdrage is afkomstig van BitcoinMiningStock.io, een informatieplatform voor openbare markten dat gegevens levert over bedrijven die actief zijn op het gebied van bitcoin-mining, kunstmatige intelligentie en cryptovaluta-treasurystrategieën. Oorspronkelijk gepubliceerd op 3 juni 2026 door Cindy Feng.

Als u de aandelen van Bitcoin-miningbedrijven al een tijdje volgt, is het u waarschijnlijk opgevallen: bedrijven geven vaak meer aandelen uit wanneer ze geld nodig hebben, waardoor uw aandeel kleiner wordt. Jarenlang is dit patroon bijna de norm geworden: de aandeelhouders verwateren en verdergaan.

Dat is wat de laatste financieringsstap van IREN voor mij zo opvallend maakte. Het bedrijf, dat zich nu meer als een AI-cloudprovider dan als een Bitcoin-miner positioneert, heeft zojuist 3,65 miljard dollar aan schuld aangetrokken met een investment-grade rating, zonder ook maar één nieuw aandeel uit te geven. Ik moest de voorwaarden twee keer lezen. Het hoe is interessanter dan de kop, en het zegt veel over welke van deze bedrijven het daadwerkelijk waard zijn om in te beleggen.

Wat IREN daadwerkelijk heeft gedaan

Op 1 juni sloot IREN (NASDAQ: IREN) een kredietfaciliteit van 3,65 miljard dollar af om de GPU's aan te schaffen voor zijn AI-cloudcontract met Microsoft. De voorwaarden zijn interessant: een gemiddelde rente van 6,00%, geregeld door Goldman Sachs en J.P. Morgan, gedekt door de GPU's en het geld dat Microsoft contractueel moet betalen.

Dan wordt het nog beter voor IREN. Microsoft heeft ook 1,94 miljard dollar van de rekening vooruitbetaald. Tussen de lening en die vooruitbetaling dekte het bedrijf ongeveer 96% van zijn GPU-kosten van 5,81 miljard dollar zonder in eigen zak te hoeven tasten, en dat allemaal om een contract ter waarde van 9,7 miljard dollar over vijf jaar uit te voeren.

Het management zegt dat het "de GPU's in feite voor een habbekrats heeft gekregen" en noemt een all-in kostprijs van 3,31%, hoewel ik dat cijfer met enige voorzichtigheid zou interpreteren. Het behandelt de vooruitbetaling van Microsoft als gratis geld, terwijl een vooruitbetaling in werkelijkheid een voorschot is dat IREN later in rekenkracht terugbetaalt. De werkelijke financieringskosten bedragen 6,00%. Dat roept de echte vraag op: hoe kan een bedrijf als dit miljarden lenen tegen 6%, terwijl de sector jarenlang volledig werd uitgesloten van de obligatiemarkten? Het antwoord is de kredietrating.

Hoe de deal een investment-grade rating kreeg

De faciliteit kreeg een A-rating van Fitch en een A (laag) van DBRS. Een kredietrating is simpelweg een beoordeling van de waarschijnlijkheid dat een lener terugbetaalt, en elk bureau gebruikt zijn eigen labels. Hier is hoe de "A"-band zich verhoudt:

Alles met een BBB (Upper B) of hoger is investment grade. Onder die grens wordt schuld beschouwd als high-yield of speculatief. De A-band bevindt zich ruim binnen de investment-grade zone.

Nu het deel dat ertoe doet. IREN, op zichzelf als groeibedrijf, komt bij lange na niet in de buurt van een A. Maar de kredietverstrekkers gokken niet echt op IREN. Ze gokken op Microsoft, dat een AAA-kredietrating voor de lange termijn heeft van de grote ratingbureaus. Dat is zo ongeveer het veiligste wat een kredietnemer kan krijgen. Omdat de schuld gedekt is door de contractuele betalingen van Microsoft, keken de bureaus voorbij IREN en de snel verouderende chips en beoordeelden ze in plaats daarvan de kracht van de belofte van Microsoft. Als je het uitpluist, heeft IREN geleend tegen de balans van Microsoft.

Dat ene stapje onder perfect, een A in plaats van Microsofts AAA, is de prijs die de bureaus vragen voor wat Microsofts belofte niet dekt: GPU's die snel in waarde dalen, en de kans dat IREN struikelt bij de levering.

Waarom die rating de goedkoopste financiering mogelijk maakt

Een investment-grade-stempel ziet er niet alleen goed uit. Het bepaalt wie er mag lenen. De markt die IREN heeft aangeboord, is waar verzekeraars en pensioenfondsen hun geld in steken. Zij beschikken over enorme langetermijnpools voor toekomstige claims en uitkeringen, willen stabiele inkomsten met een laag risico en mogen volgens de regels grotendeels niets aanhouden dat lager is dan investment grade.

Als je de investment-grade-drempel haalt, open je die deur naar het diepste en goedkoopste kapitaal dat beschikbaar is. Haal je die drempel niet, dan blijf je zitten met private-credit-fondsen die bijna dubbele cijfers vragen, en dat is waar de sector een jaar geleden stond. De rating is de deur. Het krediet van Microsoft is de sleutel.

IREN is niet de eerste

CoreWeave kreeg in maart een investment-grade GPU-financiering en sloot een deal van 8,5 miljard dollar af, gedekt door GPU's, met een bijna identieke rating.

De rating van IREN is een stapje hoger, en het bedrijf is eigenaar van zijn datacenters, terwijl CoreWeave voornamelijk huurt. Je zou verwachten dat dit zich vertaalt in goedkoper geld. Dat was niet het geval. Beide deals werden geprijsd tegen bijna dezelfde spread, rond SOFR plus 2,13% (SOFR is de gangbare referentierente). Het ratingvoordeel en de eigen gebouwen waren mooi meegenomen. Wat beide deals daadwerkelijk rondde, was hetzelfde: een klant die kredietwaardig genoeg was om een rating te krijgen. Dat is de poort. Al het andere is een doorslaggevende factor.

Laatste gedachten

Wat moet een aandeelhouder van IREN hieruit concluderen?

Het voordeel is reëel. Het financieren van een uitbreiding van 5,81 miljard dollar met schulden en het geld van een klant, in plaats van nieuwe aandelen uit te geven, is het tegenovergestelde van wat in de sector gebruikelijk is. Geen verwatering, en kapitaal dat goedkoper is dan het bedrijf elders zou kunnen vinden.
Het addertje onder het gras is de hefboomwerking. Aandeelhouders staan nu achter deze kredietverstrekkers, die als eerste aanspraak maken op de GPU's en de betalingen van Microsoft. Als dat contract ondermaats presteert, wordt de schuld terugbetaald voordat aandeelhouders ook maar een cent zien.

Zoom dan even uit, want de regel die hiermee wordt gesteld, is groter dan IREN. Wat nu bepaalt welke van deze bedrijven zich goedkoop kunnen financieren, is niet hun megawatt-portfolio. Het is of ze een klant hebben binnengehaald wiens kredietwaardigheid een rating kan dragen. Zowel TeraWulf als Cipher hebben het door Google gesteunde Fluidstack (Cipher heeft ook AWS); Applied Digital, Core Scientific en Hut 8 jagen op dezelfde prijs. Sla een anchor met investment-grade-rating binnen, en je kunt lenen zoals IREN. Lukt dat niet, dan blijf je aandelen verkopen om te overleven.

Ik blijf echter nog steeds een beetje sceptisch. Deze GPU's zijn binnen drie tot vijf jaar verouderd, terwijl de schuld langer loopt, dus de bureaus gokken erop dat de contracten langer meegaan dan de hardware. En een groot deel van deze vraag komt van hyperscalers die de capaciteit financieren die ze zelf van plan zijn te huren. Tot nu toe werkt het. Maar de vraag die je je moet stellen voordat je aandelen van deze bedrijven koopt, is degene die IREN zojuist voor zichzelf heeft beantwoord: wie is hun klant en hoe goed is hun kredietwaardigheid?