De Grafiek vs. de Poortwachters: Kan Gedecentraliseerde Indexering Web3 Redden?

Blockchain-indexering: DApp-data bruikbaar maken

De opkomst van gedecentraliseerde applicaties (dApps) heeft een nieuw paradigma ontsloten voor hoe we met technologie omgaan. Het bouwen van deze applicaties brengt echter een fundamentele uitdaging met zich mee: toegang krijgen tot de enorme en steeds groeiende hoeveelheid data die op blockchains is opgeslagen. In tegenstelling tot traditionele databases die gemakkelijk doorzoekbaar zijn met talen zoals structured query language (SQL), wordt blockchain-data opgeslagen in een lineaire en tijdgeordende sequentie van blokken.

Het vinden van een enkele transactie of de geschiedenis van een gebruiker vereist het moeizaam doorzoeken van miljoenen blokken, een proces dat traag, inefficiënt en zelfs te kostbaar is voor de meeste dApps. Dit is waar blockchain-indexering essentieel wordt. In wezen is indexering het proces van het nemen van alle rauwe, ongestructureerde data van een blockchain en het organiseren ervan in een doorzoekbare, opvraagbare database. Dit wordt bereikt via een meerstapsproces dat vaak extract, transform, load (ETL) wordt genoemd.

Een indexeerder begint het proces door verbinding te maken met een blockchain-node om de nieuwe activiteiten in realtime te volgen. Vervolgens worden sleutelgegevens zoals transactiedetails, slimme contractgebeurtenissen en statuswijzigingen geëxtraheerd. Dit wordt gevolgd door een cruciale stap waarin de rauwe, geëxtraheerde data worden gedecodeerd en omgezet in een meer betekenisvolle en gestructureerde vorm. Ten slotte wordt deze omgezette data geladen in een gestructureerde database, waardoor het onmiddellijk toegankelijk is voor dApps en ontwikkelaars om te opvragen en te gebruiken.

De gevaren van gecentraliseerde indexering

Zonder deze ETL zou de waardevolle data op blockchains grotendeels onbereikbaar blijven voor praktisch gebruik, waardoor dApps onbruikbaar zouden worden. Hoewel indexering een fundamentele component van het Web3-ecosysteem is, zijn niet alle oplossingen gelijk. Zoals opgemerkt door Nick Hansen, Team Lead voor The Graph Foundation, vertrouwt veel dApps momenteel op gecentraliseerde leveranciers of bouwen zij hun eigen interne indexeringsinfrastructuur.

Hoewel dit een snelle oplossing kan bieden, introduceert het aanzienlijke risico’s, waaronder het geven van gecentraliseerde leveranciers de macht om hun voorwaarden te wijzigen of zelfs diensten te staken. Deze afhankelijkheid van een enkel storingspunt ondermijnt ook de kernprincipes van decentralisatie waarop Web3 is gebouwd. Bovendien wordt gezegd dat gecentraliseerde oplossingen de transparante en trustless mechanismen missen die nodig zijn om gegevensnauwkeurigheid te garanderen, wat kan leiden tot een reeks problemen voor dApps.

De gedecentraliseerde aanpak van The Graph

Om dit probleem te overwinnen biedt The Graph, dat de “Google van blockchains” wordt genoemd, een gedecentraliseerd alternatief voor dit probleem. Het is een protocol dat een wereldwijd netwerk van onafhankelijke deelnemers coördineert om snelle, betrouwbare en verifieerbare blockchain-data te verstrekken.

Het netwerk functioneert via een systeem van prikkels en straffen aangedreven door zijn native token, GRT. Deelnemers in het systeem omvatten indexeerders die in essentie de node-operator zijn die GRT inzetten en concurreren om dataquery’s te bedienen. Als beloning voor hun diensten verdienen ze zowel querykosten als indexering beloningen.

Curatoren zijn de andere deelnemers wier taak het is om aan te geven welke application programming interfaces (API’s) of subgraafjes het meest waardevol zijn en daarom moeten worden geïndexeerd, terwijl delegators hun GRT inzetten door het te delegeren aan indexeerders en een deel van de beloningen verdienen zonder zelf een node te runnen.

Om de integriteit van de data te waarborgen, omvat het protocol een robuust slashing-mechanisme. Als een indexeerder kwaadaardig blijkt te zijn of onjuiste data levert, kan een deel van hun ingezette GRT worden “geslashed” of geconfisqueerd. Dit creëert dus een sterke economische prikkel voor indexeerders om eerlijk te zijn en hun taken nauwkeurig uit te voeren. Dit gedecentraliseerde model zorgt ervoor dat de data permissionless en bestand tegen censuur of plotselinge wijzigingen in servicevoorwaarden blijft, waardoor het “rug-pull” risico dat gepaard gaat met gecentraliseerde aanbieders wordt geëlimineerd.

Ondertussen beweren sommige waarnemers dat het kernprobleem van dataportabiliteit niet simpelweg gaat over het verplaatsen van data tussen blockchains; het is geworteld in hoe dApps fundamenteel zijn geconstrueerd. Ze beweren dat het huidige ecosysteem gefragmenteerd is, waardoor ontwikkelaars vaak gedwongen worden verschillende indexeringsoplossingen te gebruiken voor verschillende ketens of zelfs binnen één applicatie.

Hansen geeft toe dat hoewel de indexeringsoplossing van The Graph de lat hoog heeft gelegd, er nog steeds hardnekkige problemen zijn die ontwikkelaars uitdagen. Hij voegt eraan toe:

Ontwikkelaars willen gewoon een dataworkflow die aansluit bij de nuances en intricaties van blockchain-data terwijl ze voldoen aan gedecentraliseerde standaarden.

Echter, de teamleider van de Graph Foundation merkte op dat teams bij The Graph bezig zijn met het aanpakken van gebruikersuitdagingen, waarbij de huidige productontwikkeling zich richt op het oplossen van veel van deze problemen.

Kijkend naar de toekomst, verwacht Hansen dat The Graph blijft evolueren samen met Web3 en de groeiende behoeften van de industrie. Hij voegt eraan toe dat de infrastructuur die wordt gebouwd “ontworpen is om bouwers, gebruikers en instellingen gelijk te ondersteunen zonder transparantie of controle in gevaar te brengen.”