برایان آرمسترانگ، مدیرعامل کوینبیس، خواستار بازنگری در قوانین «سرمایهگذار معتبر» در ایالات متحده شد و استدلال کرد این مقررات، آمریکاییهای عادی را از بزرگترین سودهای بازار محروم میکند. او گفت شرکتها اکنون مدت بسیار طولانیتری خصوصی میمانند و سرمایهگذاران خرد فقط زمانی میتوانند وارد شوند که بخش عمده رشد و سود از دست رفته است.
مدیرعامل کوینبیس، برایان آرمسترانگ: «وقت آن رسیده» قوانین سرمایهگذار معتبر آمریکا بازنگری شود

نکات کلیدی
آرمسترانگ «دروازهبانیِ سرمایهگذار معتبر» را هدف میگیرد
آرمسترانگ در پستی در X گفت «وقت آن است که قوانین سرمایهگذار معتبر در آمریکا دوباره بررسی شوند»، و اشاره کرد چارچوبی که دههها قدمت دارد، مانعی است که ثروتمندان را به بهای دیگران محافظت میکند. همبنیانگذار کوینبیس استدلال کرد سیستم فعلی عملاً بازدهی مراحل اولیه را برای کسانی کنار میگذارد که از قبل ثروتمند هستند و افزود:
«شرکتها مدت بیشتری خصوصی میمانند؛ جایی که فقط سرمایهگذاران معتبر (یعنی افراد پولدار!) میتوانند سرمایهگذاری کنند. سرمایهگذاران خرد فقط بعد از عرضه اولیه (IPO) میتوانند وارد شوند؛ زمانی که بخش زیادی از رشد و سود بالقوه قبلاً کسب شده است.»
طبق قواعد فعلی کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC)، یک فرد معمولاً فقط در صورتی سرمایهگذار معتبر محسوب میشود که درآمد سالانهاش بالای ۲۰۰ هزار دلار باشد (یا ۳۰۰ هزار دلار بهصورت مشترک)، یا ارزش خالص داراییاش از ۱ میلیون دلار (بهجز محل سکونت اصلی) بیشتر باشد. این آستانهها دسترسی به عرضههای خصوصی، معاملات سرمایهگذاری خطرپذیر و بسیاری از فروشهای اولیه توکن را محدود میکند؛ دقیقاً همان مرحلهای که بیشترین سودهای جهشی در آن رقم میخورد.
آزمون سواد مالی بهجای آزمون ثروت
آرمسترانگ پیشنهاد کرد معیار مبتنی بر ثروت با معیار مبتنی بر شایستگی جایگزین شود و یک آزمون سواد مالی را مطرح کرد که در صورت قبولی، فرد بر اساس صلاحیت و دانش—نه موجودی بانکی یا درآمد—واجد شرایط احراز اعتبار شود. او همچنین مطرح کرد که میتوان این قانون را بهطور کامل حذف کرد، اما الزامات افشا و اجرای قوانین ضدکلاهبرداری همچنان برقرار بماند تا با متخلفان برخورد شود.
این ایده بیسابقه نیست؛ زیرا در سال ۲۰۲۵، مجلس نمایندگان آمریکا لایحهای را تصویب کرد که مسیر مبتنی بر آزمون برای کسب وضعیت سرمایهگذار معتبر را تأیید میکرد و به سرمایهگذاران اجازه میداد با نشان دادن دانش خود—نه ثروت—واجد شرایط شوند. قانونگذاران و گروههای صنعتی سالهاست استدلال میکنند آزمونهای درآمد و ارزش خالص دارایی، جانشینی خام و تقریبی برای سنجش میزان تخصص است؛ روشی که افراد با دانش مالی اما با توان مالی متوسط را کنار میگذارد، در حالی که تازهکاران ثروتمند را بهراحتی عبور میدهد.
این استدلال با توجه به بهتعویق افتادن عرضه عمومی شرکتهای مطرح، فوریت بیشتری پیدا کرده است؛ بهطوریکه عرضه اولیه بیسابقه (IPO) اسپیسایکس در تازهترین نمونه، سودهای عظیمی را برای حامیان خصوصیِ اولیه ایجاد کرد، پیش از آنکه خریداران خرد حتی بتوانند به سهام دسترسی پیدا کنند (پویاییای که آرمسترانگ و دیگران میگویند در حال تبدیل شدن به قاعده است نه استثنا).
فشاری آشنا از سوی کوینبیس
انتقاد از سازوکار سرمایهگذار معتبر با روایت گستردهتر آرمسترانگ همخوان است؛ او بارها از واشینگتن خواسته قوانین شفافتر و دوستانهتری وضع کند. در همین راستا، Bitcoin.com News پیشتر گزارش داده بود که مدیران کوینبیس در گذشته برای گفتوگو درباره پیشنهاد مقرراتگذاری کریپتو با قانونگذاران آمریکایی دیدار کردهاند، و در حالی که خود آرمسترانگ قبلاً گفته بود هرچه مقرراتگذاری برای کریپتو بیشتر باشد، برای کوینبیس بهتر است (بهدلیل مدل کسبوکارِ سنگین از نظر انطباق و رعایت مقررات).
او همچنین درباره چشمانداز سیاستگذاری لحن خوشبینانهای داشته و به دنبالکنندگان گفته است آمریکا به شفافیت مقرراتیِ دیرانتظار نزدیک میشود. تسهیل قوانین احراز صلاحیت سرمایهگذار معتبر، بهطور مستقیم به سود کوینبیس خواهد بود؛ شرکتی که به حوزه اوراق بهادار توکنیزهشده، مشتقات و محصولات آنچین گسترش یافته و اگر دایره سرمایهگذاران وسیعتر شود، میتواند به مخاطبان بسیار بزرگتری دست پیدا کند.
با این حال، منتقدان میگویند این آستانهها برای محافظت از سرمایهگذاران کمتجربه در برابر عرضههای کمنقدشونده، پرریسک و گاه کلاهبردارانه وجود دارد. بازارهای خصوصی نسبت به بازارهای عمومی افشای اطلاعات بسیار کمتری دارند و مدافعان حقوق مصرفکننده هشدار میدهند باز کردن دروازهها میتواند خریداران خرد را در معرض زیانهایی قرار دهد که توان تحملش را ندارند.
دیدگاه آرمسترانگ در این میان تلاشی است برای پاسخ دادن به این نگرانی با همراه کردن دسترسی گستردهتر با ادامه اجرای قوانین ضدکلاهبرداری؛ هرچند اینکه آیا این توازن نظر تنظیمگران را جلب میکند یا نه، هنوز مشخص نیست.
از سوی دیگر، حامیان اصلاحات استدلال میکنند وضعیت موجود خود یک ریسک است؛ زیرا سرمایهگذاران خرد را به سمت صرفاً داراییهای بسیار سفتهبازانه در بازار عمومی سوق میدهد، در حالی که رشد اولیه خصوصیِ باثباتتر و انباشتی، خارج از دسترس میماند. آنها میگویند یک آزمون مبتنی بر دانش میتواند دسترسی را گسترش دهد بدون آنکه از حفاظت مصرفکننده چشمپوشی شود.















