ممنوعیت بازدهی استیبل‌کوین توسط OCC می‌تواند به شرکای توزیع ضربه بزند، به گفتهٔ Consensys

نکات کلیدی:

• استیبل‌کوین‌ها با اختلال مواجه می‌شوند، زیرا قوانین OCC ممکن است محدودیت‌های بازده را به شرکای ثالث گسترش دهد.
• کانسنسیس استدلال می‌کند که این پیشنهاد فعالیت دیفای و ترتیبات توزیع مستقل را به‌اشتباه طبقه‌بندی می‌کند.
• نتایج مقرراتی می‌تواند تعیین کند که آیا بازارهای استیبل‌کوین به‌طور گسترده گسترش می‌یابند یا متمرکز می‌شوند.

قوانین استیبل‌کوین OCC نگرانی‌هایی درباره توزیع ایجاد می‌کند

در ۱ مه ۲۰۲۶، شرکت Consensys Software Inc. نامه‌ای برای ارائه نظر به دفتر کنترل ارز (OCC) ارسال کرد و هشدار داد که قوانین پیشنهادی ایالات متحده درباره استیبل‌کوین‌ها می‌تواند نحوه توزیع توکن‌های دلار دیجیتال به کاربران را مختل کند. بیل هیوز، مشاور ارشد و مدیر امور مقرراتی جهانی، استدلال کرد که بخش‌هایی از چارچوب ذیل قانون «راهنمایی و ایجاد نوآوری ملی برای استیبل‌کوین‌های ایالات متحده» (GENIUS) ممکن است مدل‌های اصلی توزیع را تغییر دهد.

مسئله اصلی این است که OCC چگونه ممنوعیت بازده در قانون GENIUS را اعمال می‌کند. این قانون، صادرکنندگان را از ارائه بهره مرتبط با نگهداری استیبل‌کوین منع می‌کند، اما کانسنسیس می‌گوید پیشنهاد ارائه‌شده این محدودیت را فراتر از دامنه قانونی آن می‌برد. هیوز گفت:

«مشکل این است که قاعده پیشنهادی OCC ممنوعیت را فراتر از صادرکنندگان و به «اشخاص ثالث مرتبط» گسترش می‌دهد؛ دسته‌ای که همان‌طور که نوشته شده، شرکای توزیع مستقلی را که صرفاً یک استیبل‌کوین را هم‌برند می‌کنند یا به‌صورت «برچسب سفید» عرضه می‌کنند نیز در بر می‌گیرد.»

این شرکت تأکید می‌کند شرکایی که به‌صورت مستقل فعالیت می‌کنند، حتی اگر کارمزدهای تجاری دریافت کنند، در نقش صادرکننده عمل نمی‌کنند. همچنین اشاره می‌کند که کنگره زبان گسترده‌تری را که این ممنوعیت را به غیرصادرکنندگان نیز تعمیم می‌داد رد کرده است.

دسترسی به دیفای و انتشار چندبرندی در معرض پیامدها

این نامه همچنین دسترسی به امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) از طریق کیف‌پول‌های غیرامانی را بررسی می‌کند. کانسنسیس توضیح داد کاربرانی که استیبل‌کوین‌ها را به پروتکل‌های وام‌دهی منتقل می‌کنند، به‌طور فعال دارایی‌ها را به کار می‌گیرند و ریسک می‌پذیرند، نه اینکه منفعلانه بازده کسب کنند. بازده در این موارد از تقاضای وام‌گیری درون پروتکل ایجاد می‌شود، نه از سوی صادرکننده یا ارائه‌دهنده کیف‌پول. این شرکت تأکید می‌کند نرم‌افزار غیرامانی وجوه کاربران را نگه نمی‌دارد و بازده را تعیین نمی‌کند و با استثناهای قانونی هم‌راستا است. همچنین استدلال می‌کند اعمال محدودیت‌های مبتنی بر صادرکننده در اینجا، ماهیت فعالیت را نادرست جلوه می‌دهد و می‌تواند کارکرد برخی استیبل‌کوین‌ها را محدود کند.

کانسنسیس همچنین با محدودیت‌های احتمالی بر انتشار چندبرندی مخالفت می‌کند و هشدار می‌دهد که محدود کردن صادرکنندگان به یک محصولِ تک‌برند می‌تواند کانال‌های توزیع تثبیت‌شده را تضعیف کند. هیوز گفت:

«این ممنوعیت به‌جای مدیریت ریسکی که ایجاد می‌کند، مدل توزیع را به‌طور کامل می‌بندد و صادرکنندگان تحت نظارت OCC را نسبت به صادرکنندگان تحت نظارت FDIC که با هیچ محدودیت معادل مواجه نیستند، در موقعیت نامساعد قرار می‌دهد.»

این شرکت در عوض، الزامات افشا و در صورت لزوم، تفکیک ذخایر را برای رسیدگی به ریسک‌ها پیشنهاد می‌کند. در پایان نتیجه می‌گیرد که تصمیم‌های مقرراتی اولیه شکل خواهد داد که آیا استیبل‌کوین‌ها از طریق دسترسی گسترده بازار مقیاس می‌گیرند یا در میان گروه کوچک‌تری از صادرکنندگان متمرکز می‌شوند.

بحث سیاستی گسترده‌تر فراتر از پیشنهاد OCC به «قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال ۲۰۲۵» (CLARITY Act) نیز کشیده می‌شود که شکاف‌های باقی‌مانده از قانون GENIUS را هدف قرار می‌دهد. در حالی که قانون GENIUS صادرکنندگان را از ارائه بازده منع می‌کند، به‌طور صریح به واسطه‌های ثالث نمی‌پردازد و همین موضوع بحث مداومی درباره اینکه ویژگی‌های پاداش و وام‌دهی چگونه باید تنظیم‌گری شوند ایجاد کرده است. گروه‌های بانکی درباره مهاجرت گسترده سپرده‌ها هشدار داده‌اند، در حالی که تحلیلی از شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید اثر محدود بر وام‌دهی را نشان داد و زیان‌های رفاه مصرف‌کننده را در صورت ممنوعیت کامل برآورد کرد. سازش ماه مه ۲۰۲۶ تمایزی میان بازده منفعلِ صرفاً وابسته به نگهداری استیبل‌کوین و پاداش‌های مبتنی بر فعالیتِ مرتبط با استفاده معرفی می‌کند که نشان‌دهنده چرخش به سمت تنظیم‌گری بر اساس کارکرد، به‌جای حذف کامل مشوق‌ها است.