Trudno sobie wyobrazić, by rozporządzenie MiCA, znane ze swojej surowości, dopuszczało istnienie struktur offshore. Fakty wskazują jednak, że jest to w rzeczywistości powszechna praktyka.
MiCA w pigułce: Zagraniczne struktury korporacyjne w świetle licencji MiCA – coś, co nikt nie uważał za możliwe

MiCA Decoded to 12-częściowa seria artykułów publikowana co tydzień w serwisie Bitcoin.com News, której współautorami są współzałożyciele i dyrektorzy zarządzający LegalBison: Aaron Glauberman, Viktor Juskin i Sabir Alijev. LegalBison doradza firmom z branży kryptowalutowej i FinTech w zakresie licencjonowania MiCA, wniosków CASP i VASP oraz strukturyzacji regulacyjnej w Europie i poza nią.
Na początku 2025 roku założyciel firmy kryptowalutowej spędził sześć miesięcy na likwidacji struktury grupy na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, przenoszeniu własności intelektualnej, zmianie siedziby skarbca oraz rejestracji nowej spółki dominującej w Irlandii. Jego prawnicy powiedzieli mu, że MiCA oznacza Europę. Jeśli chcesz działać w UE, potrzebujesz europejskiej firmy. Kropka.
Rozpoczęli działalność na początku 2026 r., posiadając pełną licencję, po całkowitej relokacji i jako w pełni europejska firma. Następnie zajrzeli do publicznego rejestru ESMA.
Globalna spółka macierzysta Bybit jest zarejestrowana na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, a jej siedziba znajduje się w Dubaju. Bybit EU GmbH, jej austriacka spółka zależna, posiada licencję zgodnie z rozporządzeniem w sprawie rynków aktywów kryptograficznych (MiCA). Podmiot OKX na Seszelach znajduje się na szczycie struktury, której maltańska spółka zależna, OKX Europe Limited, została autoryzowana przez Maltańską Komisję Nadzoru Finansowego (MFSA). Crypto.com prowadzi globalną działalność poprzez Singapur, podczas gdy jego podmiot skierowany do UE, Foris DAX MT Limited, jest licencjonowanym maltańskim dostawcą usług w zakresie kryptowalut.
Żadna z tych grup nie przeniosła swojej siedziby. Wszystkie są zgodne z MiCA. Rejestr ESMA pokazuje, że emitenci tokenów z Brytyjskich Wysp Dziewiczych, Kajmanów, Panamy i Singapuru składają dokumenty zgodne z UE od momentu wejścia w życie rozporządzenia, bez zakładania ani jednej jednostki w UE.
Czego więc faktycznie wymaga MiCA? I kto się mylił: rozporządzenie czy doradcy?
Mit: Nie da się mieć struktury offshore z licencją MiCA lub tokenem
Zanim przeanalizujemy rzeczywistość strukturalną, należy zrozumieć, że MiCA reguluje działalność dwóch zasadniczo różnych rodzajów podmiotów. To właśnie ich pomylenie doprowadziło do powstania błędnego przekonania.
Dostawcy usług związanych z kryptowalutami (CASPs) to podmioty, których działalność polega na świadczeniu profesjonalnych usług związanych z kryptowalutami na rzecz klientów. MiCA definiuje dziesięć kategorii takich usług w art. 3 ust. 1 pkt 16: przechowywanie i zarządzanie kryptowalutami, prowadzenie platformy handlowej, wymiana kryptowalut na środki pieniężne lub inne kryptowaluty, realizacja zleceń, wprowadzanie kryptowalut do obrotu, przyjmowanie i przekazywanie zleceń, doradztwo, zarządzanie portfelem oraz świadczenie usług transferowych. Jeśli Twój model biznesowy obejmuje którąkolwiek z tych czynności skierowanych do klientów z UE, jesteś CASP. Scentralizowana giełda, dostawca portfela powierniczego, broker kryptowalut: wszyscy oni są CASP, podlegają regulacjom tytułu V MiCA i wymagają zezwolenia zgodnie z art. 59.
Emitentów i oferentów tokenów to zupełnie inna kategoria. Są to podmioty, które tworzą i oferują kryptowaluty publicznie lub starają się o dopuszczenie swoich tokenów do obrotu na platformie w UE. Projekt wprowadzający token użytkowy, sieć warstwy 1 dystrybuująca tokeny w momencie powstania, protokół DeFi udostępniający swój token zarządzania europejskim inwestorom. Wszystkie te podmioty są emitentami lub oferentami tokenów, podlegającymi regulacjom tytułów II, III i IV MiCA, w zależności od rodzaju danego kryptowalutowego aktywa.
Obowiązki dla każdej kategorii są strukturalnie różne. Zasady mające zastosowanie do CASP nie mają zastosowania do emitentów tokenów w ten sam sposób i odwrotnie.
Większość komentarzy rynkowych traktowała je jako jedno pytanie: „Czy MiCA ma zastosowanie do Ciebie?”. Prawidłowe pytanie składa się z dwóch odrębnych części: „Czy jesteś CASP?” oraz „Czy jesteś emitentem lub oferentem tokenów?”. Odpowiedzi na te pytania określają, który tytuł rozporządzenia reguluje Twoją sytuację, a co najważniejsze – gdzie musisz zarejestrować swoją działalność.
Co faktycznie mówi rozporządzenie
Dla CASP: obecność w UE jest obowiązkowa
Artykuł 59 ust. 2 MiCA jest jednoznaczny. Dostawca usług związanych z aktywami kryptograficznymi, który uzyskał zezwolenie na podstawie art. 63, musi mieć siedzibę w państwie członkowskim, w którym świadczy przynajmniej część swoich usług związanych z aktywami kryptograficznymi. Miejsce faktycznego zarządzania musi znajdować się w Unii. Przynajmniej jeden dyrektor musi być rezydentem Unii.
Ta część założenia rynkowego jest poprawna. Podmiot z siedzibą na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych (BVI) nie może uzyskać licencji CASP. Giełda zarejestrowana na Seszelach nie może w obecnej formie uzyskać paszportu do Niemiec. Zezwolenie MiCA jest przyznawane podmiotowi, a podmiot ten musi być w znaczący sposób zakorzeniony w UE. Nie ma możliwości obejścia tego konkretnego wymogu.
Artykuł 68 dodaje warstwę zarządzania: członkowie organu zarządzającego CASP muszą cieszyć się wystarczająco dobrą reputacją oraz posiadać odpowiednią wiedzę, umiejętności i doświadczenie, zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo, aby wykonywać swoje obowiązki. Muszą być w stanie poświęcić wystarczającą ilość czasu na skuteczne wykonywanie tych obowiązków. Nie jest to formalność w postaci listy kontrolnej. Krajowy organ właściwy (NCA) przeprowadzający przegląd w celu udzielenia zezwolenia ocenia, czy rzeczywista władza decyzyjna spoczywa w podmiocie z UE, czy też jest ona sprawowana z innego miejsca poprzez podmiot fikcyjny.
Tak więc, CASP musi być europejski. Jednak CASP to jeden podmiot. MiCA nie zawiera żadnych informacji na temat tego, gdzie musi być zarejestrowana spółka macierzysta CASP.
W przypadku emitentów tokenów sytuacja wygląda inaczej:
W przypadku kryptowartości innych niż tokeny oparte na aktywach (ART) i tokeny pieniądza elektronicznego (EMT), czyli szerokiej kategorii „innych kryptowartości”, która obejmuje tokeny użytkowe i większość tego, co rynek powszechnie nazywa tokenami, wymóg zawarty w białej księdze MiCA działa zupełnie inaczej.
Artykuł 4 ust. 1 wymaga, aby każda osoba dokonująca publicznej oferty takiego kryptowaluty w Unii była między innymi osobą prawną. Nie osobą prawną z UE. Po prostu osobą prawną. Artykuł 8 ust. 1 określa, że oferenci i osoby ubiegające się o dopuszczenie do obrotu muszą zgłosić swoją białą księgę właściwemu organowi swojego państwa członkowskiego pochodzenia, ale następnie definiuje „państwo członkowskie pochodzenia” dla podmiotów z państw trzecich w art. 3ust. 1 pkt 33 lit. c): jeżeli oferent ma siedzibę w państwie trzecim, państwem członkowskim pochodzenia jest państwo członkowskie, w którym kryptowaluty mają być po raz pierwszy oferowane publicznie, lub, według wyboru oferenta, państwo członkowskie, w którym złożono pierwszy wniosek o dopuszczenie do obrotu.
Mówiąc prościej: spółka z siedzibą na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych (BVI) może zgłosić białą księgę do Centralnego Banku Irlandii i zaoferować swój token europejskim inwestorom. Nie jest wymagane zakładanie spółki w Irlandii, aby to zrobić.
Istnieje druga ścieżka zgodnie z art. 5 ust. 2 i 5 ust. 3. Osoba ubiegająca się o dopuszczenie do obrotu oraz operator platformy obrotu mogą uzgodnić na piśmie, że operator będzie przestrzegał wymogów dotyczących białej księgi. Gdy CASP podejmuje się tego zadania, przyjmuje na siebie odpowiedzialność prawną za dokładność i kompletność ujawnionych informacji. W ten sposób giełdy takie jak Kraken (Payward) lub inne złożyły białe księgi dotyczące tokenów bez scentralizowanego emitenta z UE. Zgodziły się one na piśmie na przyjęcie tego obowiązku, a projekt offshore nie musiał angażować bezpośrednio organu regulacyjnego UE.
Ważny wyjątek: ta elastyczność strukturalna nie obejmuje tokenów odwołujących się do aktywów (ART) ani tokenów pieniądza elektronicznego (EMT). W przypadku tokenów odwołujących się do aktywów art. 16 wymaga, aby emitent miał siedzibę w Unii i był upoważniony przez właściwy organ. W przypadku tokenów pieniądza elektronicznego art. 48 wymaga, aby emitent był upoważniony jako instytucja kredytowa lub instytucja pieniądza elektronicznego. Kategorie te różnią się zasadniczo i w żadnym z tych przypadków nie ma możliwości skorzystania z „skrótu” offshore.

Skąd wzięło się zamieszanie
Trzy rzeczy poszły nie tak jednocześnie.
Po pierwsze, w komentarzu połączono dwa odrębne pytania w jedno. „Czy MiCA ma zastosowanie do mojej firmy?” stało się ramą, a wymogi merytoryczne dotyczące CASP zostały zastosowane jako odpowiedź na wszystko. Założyciele tworzący projekty tokenowe przeczytali o art. 59 ust. 2 i założyli, że ma on do nich zastosowanie. Nie ma, chyba że prowadzą oni również usługi CASP.
Po drugie, wymogi merytoryczne dla CASP są naprawdę wysokie. Jeśli dokładnie przeczytać art. 68: ocena kompetencji i uczciwości, wymóg zbiorowej wiedzy specjalistycznej, zobowiązania dotyczące poświęcenia czasu. Łatwo zrozumieć, dlaczego pierwsi doradcy doszli do wniosku, że znaczący podmiot w UE oznacza w praktyce przeniesienie działalności do Europy. Dla wielu wnioskodawców wewnętrzna rzeczywistość budowania prawdziwej warstwy zarządzania w UE wydawała się nie do odróżnienia od relokacji.
Po trzecie, praktyczne wyzwania związane z wczesnym wdrożeniem MiCA wzmocniły ostrożność. Pod koniec 2024 r. i na początku 2025 r. niektóre krajowe organy nadzorcze (NCA) poddały szczegółowej kontroli wnioskodawców CASP prowadzących działalność w dużym stopniu na zasadzie outsourcingu, a branża odebrała to jako sygnał, że struktury offshore są niepożądane. Sygnał ten był jednak bardziej konkretny: niepożądane były puste podmioty unijne bez rzeczywistej lokalnej substancji. Różni się to znacząco od stwierdzenia, że zagraniczne podmioty dominujące są zabronione.
Emitenci tokenów offshore: co pokazuje rejestr
Publiczny rejestr ESMA zawierający białe księgi dotyczące aktywów kryptograficznych innych niż ART i EMT rozstrzyga tę kwestię empirycznie. Spośród 586 emitentów tokenów w tym rejestrze, posiadających identyfikowalne kody krajowe identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), 366 (62%) ma siedzibę poza UE lub EOG.
Rozmieszczenie geograficzne jest uderzające. 120 podmiotów ma siedzibę na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych. 78 znajduje się w Szwajcarii. 51 na Kajmanach. 26 w Panamie. 35 ma siedzibę w Stanach Zjednoczonych.
Podmioty te celowo wybrały jurysdykcje UE do składania dokumentów. Irlandia otrzymała zgłoszenia białych ksiąg od 180 emitentów offshore. Malta otrzymała 126. Luksemburg i Holandia otrzymały po około 13. Same podmioty zarejestrowane na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych złożyły 68 białych ksiąg w Irlandii i 33 na Malcie.
Nazwy w rejestrze nie należą do nieznanych projektów. Gensyn Network Ltd, spółka z Brytyjskich Wysp Dziewiczych, złożyła swoją białą księgę we Francji. Nexus Sub (BVI) Limited złożyła ją we Francji, a Payward Global Solutions (podmiot należący do Kraken) została wymieniona jako CASP przyjmująca na siebie obowiązek związany z białą księgą. Fundacja Horizen, zarejestrowana na Kajmanach, złożyła dokument w Niemczech. Fundacja zkVerify, również z siedzibą na Kajmanach, również złożyła dokument w Niemczech. Init Capital Ltd, podmiot z siedzibą na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, złożył dokument w Irlandii.
Żaden z tych podmiotów nie musiał rejestrować się w UE. Rozporządzenie zapewniło bezpośrednią ścieżkę.

Model architektury dzielonej: jak działa w praktyce
Architektura stosowana przez główne giełdy opiera się na jasnej logice. Warto zrozumieć ją krok po kroku.
Na szczycie znajduje się zagraniczna spółka holdingowa. To właśnie tam zazwyczaj mieszczą się globalny dział finansowy grupy, prawa własności intelektualnej oraz funkcje strategiczne. Spółka holdingowa nie świadczy usług związanych z kryptowalutami na rzecz klientów z UE. Nie posiada licencji CASP. Nie potrzebuje jej.
Poniżej znajduje się spółka zależna prowadząca działalność w UE, zarejestrowana w państwie członkowskim posiadającym sprawny system wydawania licencji MiCA: Austria, Malta, Irlandia i Litwa przetworzyły znaczące wolumeny. Ta spółka zależna jest licencjonowanym CASP. Zatrudnia lokalne kierownictwo. Utrzymuje lokalne relacje bankowe. Jej organ zarządzający spełnia wymogi dotyczące odpowiedniości określone w art. 68. Jej kapitał wpłacony spełnia progi określone w art. 67: co najmniej 125 000 EUR dla podmiotów świadczących usługi przechowywania lub wymiany lub 150 000 EUR w przypadku prowadzenia platformy handlowej. Miejsce faktycznego zarządzania znajduje się rzeczywiście w UE i może wytrzymać kontrolę regulacyjną, ponieważ kierownictwo podmiotu unijnego faktycznie kieruje działalnością w UE.
Relacje między podmiotem dominującym z siedzibą poza UE a unijnym CASP regulują ramy outsourcingu określone w art. 73. Unijny CASP może zlecać funkcje operacyjne podmiotowi dominującemu lub podmiotom powiązanym w ramach grupy, ale musi zachować kompetencje niezbędne do oceny jakości tych usług i skutecznego nadzorowania ich. Musi mieć bezpośredni dostęp do istotnych informacji dotyczących usług zlecanych na zewnątrz. Odpowiedzialności nie można delegować. Podmiot CASP w UE pozostaje w pełni odpowiedzialny przed swoim krajowym organem nadzorczym za wszystko, co zleca na zewnątrz. Jeśli podmiot dominujący zapewnia infrastrukturę technologiczną, podmiot w UE nie może po prostu zrzec się nadzoru nad nią. Umowa o outsourcingu musi mieć formę pisemną, musi dawać podmiotowi CASP prawo do jej wypowiedzenia oraz musi zapewniać, że podmiot dominujący współpracuje z krajowym organem nadzorczym w zakresie jego funkcji nadzorczych.
W praktyce oznacza to, że podmiot w UE potrzebuje czegoś więcej niż tylko zarejestrowanego adresu i dyrektora nominowanego. Potrzebuje osób, które faktycznie zarządzają działalnością w UE, potrafią sporządzać dokumentację i przedstawiać ją organom regulacyjnym oraz rozumieją, co podmiot dominujący zapewnia w jej imieniu. Strukturalne oddzielenie podmiotu dominującego od spółki zależnej jest rzeczywiste, ale podmiot z UE musi posiadać wewnętrzne zdolności pozwalające mu ponosić odpowiedzialność za relacje w ramach grupy.
Emitentom tokenów należącym do tej samej grupy przysługuje trzecia opcja strukturalna, oprócz dwóch już opisanych. W przypadku gdy projekt sam nie świadczy usług CASP, podmiot offshore zajmujący się tokenami może złożyć własną białą księgę do właściwego organu UE, jak opisano powyżej. Alternatywnie, jeśli unijny CASP grupy prowadzi platformę handlową, podmiot ten może przejąć obowiązek sporządzenia białej księgi na podstawie pisemnej umowy zgodnie z art. 5 ust. 3, skutecznie pełniąc rolę interfejsu regulacyjnego dla podmiotu offshore zajmującego się tokenami, bez konieczności posiadania przez ten podmiot jakiejkolwiek obecności w UE.

Czego architektura nie może zrobić
Trzy kwestie pozostają poza zasięgiem jakiejkolwiek struktury z podmiotem macierzystym offshore, a założyciele, którzy je pomijają, narażają się na poważne ryzyko regulacyjne.
Podmiot w UE nie może być firmą-skrzynką pocztową. Jest to granica, o której kilku wczesnych wnioskodawców MiCA przekonało się na własnej skórze. Porozumienie dotyczące dyrektora nominowanego, w ramach którego decyzje są faktycznie podejmowane przez podmiot macierzysty offshore, a dyrektor w UE zatwierdza instrukcje z zagranicy, nie spełnia wymogów art. 59 ust. 2 oraz testu rzeczywistej substancji, który organy regulacyjne stosują w odniesieniu do art. 68. Niektóre krajowe organy nadzoru (NCA) przeprowadzają obecnie rozmowy na żywo z członkami organów zarządzających jako standardowy element oceny kompetencji i reputacji. Zadają one dociekliwe pytania dotyczące ładu korporacyjnego, zarządzania ryzykiem i uprawnień operacyjnych. Dyrektor, który nie potrafi wiarygodnie opisać rzeczywistej działalności podmiotu w UE, jest dyrektorem, który nie przejdzie tej oceny.
Spółka macierzysta offshore nie może pozyskiwać klientów z UE. Artykuł 61 przewiduje wyjątek dla usług świadczonych na wyłączną inicjatywę klientów z UE. Wytyczne ESMA dotyczące odwrotnego pozyskiwania klientów, opublikowane na mocy art. 61 ust. 3, wąsko definiują granice tego wyłączenia. Firma, która prowadzi stronę internetową w języku węgierskim, czeskim lub litewskim, prowadzi programy partnerskie generujące rejestracje w UE lub uczestniczy w marketingu skierowanym do UE za pośrednictwem dowolnego kanału, niezależnie od tego, czy działalność ta pochodzi od zagranicznej spółki macierzystej, czy od podmiotu działającego w jej imieniu, nie korzysta z wyłączenia dotyczącego odwrotnego pozyskiwania klientów. Spółka macierzysta z siedzibą poza UE, będąca właścicielem licencjonowanego dostawcy usług CASP w UE, nie może prowadzić równoległego pozyskiwania użytkowników z UE i twierdzić, że jej spółka zależna w UE zajmuje się częścią podlegającą regulacjom. Organy regulacyjne będą patrzeć na rzeczywisty sposób pozyskiwania klientów, a nie na wewnętrzny schemat organizacyjny.
ART i EMT wymagają emitentów z UE, kropka. Każdy projekt planujący emisję stablecoina lub tokenu opartego na aktywach powinien traktować art. 16 i 48 jako punkt wyjścia dla swojej struktury, a nie system CASP. Elastyczność offshore dostępna dla tokenów użytkowych i podobnych aktywów nie ma tu zastosowania, a próba zastosowania jej poprzez strukturę proxy nie przetrwa przeglądu regulacyjnego.
Co udało nam się rozszyfrować
Dla operatorów CASP: Holding offshore może pozostać offshore. Pytanie nie dotyczy tego, czy przenieść spółkę dominującą, ale czy spółka zależna w UE ma rzeczywistą substancję: kierownictwo, które faktycznie prowadzi działalność w UE, kapitał spełniający progi określone w art. 67, ład korporacyjny zgodny z art. 68 oraz ramy outsourcingu ze spółką dominującą, które nie osłabiają odpowiedzialności podmiotu w UE. Wybór jurysdykcji dla spółki zależnej w UE ma znaczenie: Austria, Malta, Irlandia i Litwa oferują sprawne procedury licencyjne oraz różne kultury regulacyjne, które odpowiadają różnym modelom biznesowym.
Dla emitentów tokenów: Jeśli nie świadczysz usług CASP, nie potrzebujesz podmiotu w UE, aby złożyć białą księgę i zaoferować swój token europejskim inwestorom. Spółka z siedzibą na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych (BVI) lub Kajmanach może powiadomić Centralny Bank Irlandii lub MFSA i kontynuować działania. Jeśli Twój token jest już notowany na licencjonowanej giełdzie w UE, giełda ta może być skłonna przejąć obowiązek sporządzenia białej księgi na podstawie pisemnej umowy, co dodatkowo zmniejszy Twoje obciążenia regulacyjne związane z dostępem do rynku UE. Praktyczny wybór jurysdykcji, w której należy złożyć dokumenty, nadal ma znaczenie. Irlandia przetworzyła najszerszy zakres kategorii tokenów, podczas gdy Malta dysponuje bardziej rozbudowaną infrastrukturą do prac związanych z zapewnieniem zgodności w zakresie kryptowalut.
W przypadku struktur hybrydowych: Grupy, które zarówno emitują tokeny, jak i świadczą usługi CASP, muszą oddzielnie przyporządkować każdą działalność do odpowiedniego systemu regulacyjnego. Podmiot emitujący tokeny i podmiot CASP mogą być różnymi osobami prawnymi w ramach tej samej grupy. Ich obowiązki nie nakładają się na siebie tylko dlatego, że mają wspólną jednostkę dominującą. To strukturalne rozdzielenie może być zaletą, a nie komplikacją: zagraniczny skarbnik tokenów działa w ramach systemu emitenta tokenów, unijny CASP działa na podstawie tytułu V, a zagraniczna spółka dominująca spaja grupę, nie potrzebując przy tym własnego zezwolenia.
Założyciele, którzy przenieśli się w 2025 r., niekoniecznie postąpili źle. Skonsolidowana obecność w UE ma zalety operacyjne, a grupa rzeczywiście zakorzeniona w UE jest prostsza w zarządzaniu z punktu widzenia regulacyjnego. Jednak działali oni w oparciu o założenie dotyczące wymogów MiCA, którego samo rozporządzenie nie w pełni potwierdza. Rejestr to uwidacznia. Architektura MiCA zawsze była w stanie uwzględnić struktury podmiotów macierzystych offshore, pod warunkiem że podmiot faktycznie obsługujący klientów z UE jest rzeczywiście obecny, rzeczywiście zarządzany i rzeczywiście odpowiedzialny na terenie Unii.
Artykuł ten opiera się na badaniu przeprowadzonym przez LegalBison w maju 2026 r. Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej.














