Spark investeert 150 miljoen dollar in Uniswap v4 om een gedeelde valutalaag voor stablecoins op te zetten

150 miljoen dollar om mee te beginnen

De eerste inzet voorziet in ongeveer 150 miljoen dollar aan liquiditeit, verdeeld over twee pools op het Ethereum-mainnet: USDS/USDT en USDS/PYUSD. Spark, een protocol voor kredietverlening en liquiditeit binnen het Sky-ecosysteem, heeft de migratie gefinancierd uit zijn stablecoin-reserves en noemt dit „een van de grootste AMM-liquiditeitsmigraties in DeFi”.

Sky beheert een van de grootste stablecoin-ecosystemen in DeFi, met miljarden dollars verdeeld over USDS en DAI. Die schaalgrootte positioneert USDS als het fundamentele noteringsmiddel binnen het nieuwe FX-netwerk.

Het probleem dat het wil oplossen

De stablecoin-markt is snel gegroeid en verwerkte volgens Chainalysis in 2025 meer dan 28 biljoen dollar aan economisch transactievolume. Maar naarmate meer entiteiten hun eigen tokens uitgeven, waaronder de PYUSD van PayPal, de RLUSD van Ripple en geplande aanbiedingen van Robinhood, Revolut en grote Europese bankconsortia, is de liquiditeit steeds verder gefragmenteerd geraakt.

Elke nieuwe stablecoin creëert doorgaans geïsoleerde pools op gedecentraliseerde beurzen. Die fragmentatie leidt tot grotere slippage bij grote swaps, inconsistente prijsvorming en operationele wrijving voor instellingen die waarde verplaatsen tussen aan de dollar gekoppelde activa.

De aankondiging van Spark verwoordt het probleem duidelijk: „De uitdaging voor stablecoins ligt niet langer in de uitgifte. De uitdaging is het opbouwen van de liquiditeit en de beursinfrastructuur die nodig zijn voor een stablecoin-economie met meerdere uitgevers.“

Hoe Uniswap v4 dit mogelijk maakt

Dankzij de ‘hook’-architectuur van Uniswap v4 kan aangepaste logica rechtstreeks in het gedrag van pools worden ingebed. De door Spark gebruikte DualPool-hook maakt wat het team ‘programmeerbare liquiditeit’ noemt mogelijk: kapitaal kan worden beheerd volgens vooraf gedefinieerde voorraaddoelstellingen en risicoparameters, in plaats van tussen transacties in stil te liggen.

Uniswap heeft cumulatief meer dan 4,4 biljoen dollar aan handelsvolume verwerkt, waardoor de infrastructuur een in de praktijk beproefde basis heeft voor institutioneel gebruik.

Toepassingsvoorbeeld voor institutionele gebruikers

Het systeem is gebouwd ter ondersteuning van treasurybeheer, grensoverschrijdende betalingen en arbitrage tussen dollar-stablecoins, zonder afhankelijk te zijn van over-the-counter-desks of gecentraliseerde handelsplatforms. De afwikkeling vindt 24 uur per dag, zeven dagen per week, on-chain plaats.

Voor instellingen is het belangrijkste voordeel duidelijk: grotere stablecoin-swaps uitvoeren met minder slippage en consistentere prijzen, zonder dat er zelfstandig liquiditeit hoeft te worden aangetrokken.

Wat volgt

Spark en Uniswap beschouwen de investering van 150 miljoen dollar als een startpunt. In toekomstige fasen zullen naar verwachting meer stablecoin-uitgevers, extra handelsparen en opbrengstgenererende functionaliteit gekoppeld aan kortetermijnrente worden toegevoegd.

JPMorgan verwacht dat de wereldwijde grensoverschrijdende betalingsstromen zullen groeien van ongeveer $194,6 biljoen in 2025 tot meer dan $320 biljoen in 2032. Bloomberg Intelligence schat dat de jaarlijkse betalingsstromen in stablecoins tegen 2030 $56,6 biljoen zouden kunnen bedragen. Beide prognoses laten zien waarom de uitdaging van liquiditeitscoördinatie nu de aandacht van institutionele beleggers trekt.

Er blijven risico’s bestaan. Gedeelde pools brengen het risico op besmetting met zich mee als een deelnemende stablecoin zijn koppeling verliest. Het ‘hook’-systeem van Uniswap v4 vereist grondige audits van smart contracts, en de initiële liquiditeit van 150 miljoen dollar is bescheiden in vergelijking met het volume van de traditionele valutamarkt. Naarmate het product opschaalbaar wordt, zou er ook toezicht door regelgevende instanties kunnen ontstaan op on-chain activiteiten die lijken op valutahandel.

Spark omschreef de lancering op X als „slechts het begin“, met de verwachting dat meer emittenten zich zullen aansluiten op de gedeelde infrastructuur in plaats van de liquiditeit helemaal opnieuw op te bouwen.