Een $750.000 cryptofraude rechtszaak kwam tot stilstand toen de rechtbank oordeelde dat Santander geen wettelijke plicht had om geautoriseerde transacties te stoppen, ondanks claims van oplichting.
Santander Bank Niet Aansprakelijk voor $750K Crypto Verlies van Klant, Bevestigt Rechtbank
GESCHREVEN DOOR
DELEN
Rechtbank Verwerpt $750K Crypto Rechtszaak Tegen Santander Over Fraudeverliezen
Het Massachusetts Appeals Court bevestigde in een ongepubliceerde beslissing op 18 april de afwijzing van een rechtszaak aangespannen door Lourenco Garcia tegen Santander Bank, N.A., en wees zijn poging af om meer dan $750.000 terug te vorderen die verloren waren gegaan in een cryptocurrency-oplichting.
De rechtbank bevestigde een uitspraak van het Hooggerechtshof van november 2023 die oordeelde dat Garcias gewijzigde klacht geen levensvatbare juridische claim inhield volgens Massachusetts Rule of Civil Procedure 12(b)(6). Garcia had getracht Santander aansprakelijk te stellen voor het zogenaamd niet ingrijpen toen hij een reeks van grote transacties autoriseerde die later aan een frauduleus cryptoplatform genaamd Coinegg werden gekoppeld.
Volgens Garcias aantijgingen deed hij tussen 13 december 2021 en 4 januari 2022 twee online kaart aankopen via Crypto.com en startte hij zeven bankoverschrijvingen bij Santander-filialen, die in totaal $751.500 bedroegen. Deze gelden werden via een rekening bij Metropolitan Commercial Bank of New York geleid en gebruikt om cryptocurrency te kopen, die uiteindelijk naar Coinegg werd gestuurd. Garcia verklaarde dat het Coinegg platform een oplichting bleek te zijn, waardoor hij de fondsen niet kon terugvorderen. Ter ondersteuning van zijn zaak haalde Garcia bepalingen aan uit Santander’s Personal Deposit Account Agreement en de website, waaronder een die luidde:
Als we transacties zien die patronen volgen die fraudeurs typisch gebruiken, zullen we je sms’en of e-mailen om te vragen of je de transacties hebt geautoriseerd.
De panel van het beroepshof concludeerde dat deze verklaringen geen plicht oplegden aan Santander om de transacties te stoppen of in twijfel te trekken. De rechtbank verklaarde:
De overeenkomst stelt dat Santander ‘elke of alle transacties kan weigeren of voorkomen’, maar verplicht Santander niet dit te doen.
De rechters benadrukten dat Garcia elke transactie zelf geautoriseerd had en geen contractvoorwaarden of wettelijke plichten had geïdentificeerd die door de bank waren geschonden. Bovendien vond de rechtbank dat de taal op de website niet als een afdwingbare belofte kon worden beschouwd en dat Garcia er niet in slaagde vals of misleidend gedrag aan te voeren dat nodig was om claims van nalatige misvoorstelling of schendingen van de Massachusetts General Laws Chapter 93A te ondersteunen.
