McHenry: crypto-industrie heeft beste kans op duidelijkere regelgeving verspeeld

Het onderstaande opiniestuk is geschreven door Michael Handelsman voor Kelman.Law.

Al jaren klaagt de cryptovaluta-industrie over het gebrek aan duidelijke regelgeving in de Verenigde Staten. Leiders uit de sector hebben kritiek geuit op regelgeving door middel van handhaving, overlappende federale bevoegdheden en de onzekerheid over de vraag of digitale activa moeten worden behandeld als effecten of als grondstoffen.

In 2026 leek de sector dichter dan ooit bij het verkrijgen van het uitgebreide regelgevingskader waar zij om had gevraagd. De Republikeinen hadden de meerderheid in het Congres, de regering-Trump steunde innovatie op het gebied van cryptovaluta en de Digital Asset Market Clarity Act (de „CLARITY Act“) was al met steun van beide partijen door het Huis van Afgevaardigden aangenomen.

Maar ondanks deze voordelen slaagde de wetgeving er niet in om door de Senaat te komen.

Nu stelt Patrick McHenry, voormalig voorzitter van de Commissie Financiële Diensten van het Huis van Afgevaardigden, dat de cryptovalutasector dit aan zichzelf te wijten heeft. In een interview op 6 november 2026 met journaliste Eleanor Terrett gaf McHenry een opmerkelijk openhartige analyse van wat er misging, waarbij hij deelnemers uit de sector bekritiseerde omdat ze haalbare compromissen hadden afgewezen in hun streven naar wetgeving die politiek onhaalbaar was. Zijn boodschap was duidelijk: de cryptovaluta-industrie had de kans om zinvolle regelgevingsduidelijkheid te verkrijgen, hield vast aan iets beters en kwam uiteindelijk met lege handen te staan.

Voor cryptovalutabedrijven die in de Verenigde Staten actief zijn, roepen de opmerkingen van McHenry een ongemakkelijke vraag op: heeft de sector haalbare rechtszekerheid opgeofferd in het streven naar een perfect regelgevingskader dat nu wellicht nog jaren op zich laat wachten?

McHenry: De cryptovalutasector had zijn kans en heeft die verknoeid

McHenry behoort tot de meest invloedrijke voorstanders van cryptovalutawetgeving in het Congres. Tijdens zijn ambtstermijn als voorzitter van de Commissie Financiële Diensten van het Huis van Afgevaardigden hielp hij wetgeving te bevorderen die bedoeld was om te verduidelijken hoe de federale effecten- en grondstoffenwetgeving van toepassing is op digitale activa.

Zijn kritiek heeft daarom aanzienlijk gewicht. In opmerkingen die werden gerapporteerd na zijn optreden op Bloomberg Television, beschuldigde McHenry deelnemers aan de cryptovalutasector ervan werkbare wetgevende compromissen te hebben afgewezen omdat zij dachten gunstigere voorwaarden te kunnen bedingen. Hij erkende ook dat hij medeverantwoordelijk was voor de uitkomst.

Die erkenning is belangrijk omdat het mislukken van de CLARITY Act niet eerlijk aan één enkele deelnemer kan worden toegeschreven. Bij de onderhandelingen waren cryptovalutabedrijven, traditionele financiële instellingen, Republikeinen en Democraten in het Congres betrokken, en speelden concurrerende politieke prioriteiten een rol. Niettemin verdient het bredere punt van McHenry serieuze aandacht.

Er is een wezenlijk verschil tussen het afwijzen van wetgeving die onwerkbare eisen zou opleggen en het weigeren van wetgeving omdat deze niet aan alle zorgen van de sector tegemoetkomt. McHenry lijkt van mening te zijn dat de cryptovaluta-industrie die grens heeft overschreden.

Wat is er gebeurd met de CLARITY Act?

De CLARITY Act was bedoeld om een van de hardnekkigste problemen aan te pakken waarmee cryptovalutabedrijven te maken hebben: onzekerheid over welke federale toezichthouder bevoegd is voor bepaalde digitale activa en transacties. De wetgeving had tot doel duidelijkere verantwoordelijkheden vast te stellen voor de Securities and Exchange Commission (SEC) en de Commodity Futures Trading Commission (CFTC), samen met registratievereisten en nalevingsnormen voor bedrijven die zich bezighouden met digitale activa.

Het Huis keurde de wetgeving op 17 juli 2025 goed met een tweepartijenstemming van 294 tegen 134. De Senaat bleek echter aanzienlijk moeilijker te zijn. Op 15 september 2026 stemde de Senaat over de vraag of de behandeling van de CLARITY Act moest worden voortgezet. Volgens het officiële stemverslag van de Senaat werd de motie met 49 tegen 50 stemmen verworpen, waarmee de vereiste 60 stemmen om de debatbeëindiging in te roepen niet werden gehaald.

Belangrijk is dat dit een procedurele stemming was en geen definitieve stemming over de wetgeving zelf. Niettemin zorgde het resultaat ervoor dat het wetsvoorstel in feite vastliep en bleef de cryptovaluta-industrie verstoken van het uitgebreide federale regelgevingskader waarnaar zij op zoek was.

Waarom is de CLARITY Act gestrand?

De kritiek van McHenry richt zich op de onwil van de sector om compromissen te sluiten, maar de mislukking van de wetgeving had te maken met verschillende, elkaar overlappende meningsverschillen.

1. De sector wilde meer dan het Congres kon bieden

Een bijzonder omstreden kwestie betrof de vraag of cryptovalutaplatforms toestemming zouden moeten krijgen om rente of beloningen uit te keren over stablecoin-saldi.

Brian Armstrong, CEO van Coinbase, was een prominent voorstander van het behoud van stablecoin-beloningen, waardoor zijn bedrijf op gespannen voet kwam te staan met traditionele banken. De GENIUS Act, die in 2025 van kracht werd, verbood erkende uitgevers van stablecoins om rechtstreeks rente of rendement aan houders uit te keren. Er werd echter geen gelijkwaardig algemeen verbod opgelegd voor beloningen die via platforms van derden, zoals cryptocurrency-beurzen, werden aangeboden. Traditionele banken voerden aan dat het toestaan van rente-achtige betalingen op stablecoins door cryptocurrency-platforms consumenten zou aanmoedigen om hun deposito’s weg te halen bij banken, waardoor mogelijk minder middelen beschikbaar zouden zijn voor kredietverlening.

Coinbase nam het tegenovergestelde standpunt in en stelde dat consumenten de mogelijkheid moesten hebben om beloningen te verdienen op hun stablecoin-tegoeden en dat banken probeerden de concurrentie te beperken. Het meningsverschil had aanzienlijke gevolgen voor de CLARITY Act. In januari 2026 trok Coinbase zijn steun voor een eerdere versie van de wetgeving in vanwege beperkingen met betrekking tot stablecoin-beloningen, wat bijdroeg aan de annulering van een geplande behandeling door de Senaatscommissie voor het Bankwezen.

Na maandenlange onderhandelingen bereikten wetgevers in mei een compromis dat rente-achtige uitkeringen voor het louter aanhouden van stablecoins zou verbieden, terwijl bepaalde beloningen die gekoppeld zijn aan legitieme platformactiviteiten behouden zouden blijven. Zoals CoinDesk meldde toen het compromis tot stand kwam, steunde Armstrong uiteindelijk het doorgaan met de herziene tekst.

Niettemin had het geschil kostbare onderhandelingstijd in beslag genomen, en bleven bankengroepen pleiten voor strengere beperkingen naarmate de stemming in september naderde. Deze episode illustreert de bredere kritiek van McHenry. In plaats van prioriteit te geven aan een alomvattend regelgevingskader dat de sector als geheel ten goede zou komen, gaven individuele marktdeelnemers soms voorrang aan bepalingen die rechtstreeks van invloed waren op hun eigen bedrijfsmodellen.

Het standpunt van Armstrong was vanuit commercieel oogpunt begrijpelijk. Beloningen voor stablecoins vormen een belangrijk onderdeel van de activiteiten van Coinbase, en beperkingen op die beloningen zouden het concurrentievermogen van het bedrijf kunnen aantasten. Maar de bredere vraag is of het beschermen van bepaalde inkomstenstromen het waard was om een kans op het verkrijgen van uitgebreide federale wetgeving inzake cryptovaluta op het spel te zetten.

Hoewel het geschil over stablecoins niet de enige reden was waarom de CLARITY Act mislukte, laat het wel zien hoe concurrerende commerciële belangen de onderhandelingen bemoeilijkten en bijdroegen aan vertragingen.

2. Politieke en ethische bezwaren werden grote obstakels

Een ander belangrijk meningsverschil betrof voorgestelde beperkingen om belangenconflicten aan te pakken bij overheidsfunctionarissen die betrokken zijn bij cryptocurrency-bedrijven. Democratische wetgevers uitten hun bezorgdheid over het feit dat overheidsfunctionarissen en hun families financiële belangen behielden in ondernemingen op het gebied van digitale activa, waaronder bedrijven die banden hadden met president Trump.

Die zorgen werden steeds belangrijker naarmate de onderhandelingen vorderden. Republikeinse wetgevers namen talrijke voorstellen van de Democraten op in de herziene wetgeving, waaronder aanvullende ethische bepalingen. Toch konden de wijzigingen onvoldoende steun vergaren. Het meningsverschil benadrukt een belangrijk onderscheid tussen tweepartijsteun voor regelgeving inzake cryptovaluta en tweepartijenovereenstemming over de specifieke bepalingen van de wetgeving.

3. De tijd raakte op voor de sector

Naarmate de tussentijdse verkiezingen van november 2026 naderden, raakte de wetgeving inzake cryptovaluta steeds meer verstrikt in bredere politieke geschillen. McHenry heeft betoogd dat de Senaat de wetgeving eerder had moeten doorzetten, voordat de politiek van het verkiezingsjaar de onderhandelingen overschaduwde. Tijdens een interview met CoinDesk op 2 oktober uitte McHenry zijn frustratie over het feit dat de wetgeving niet eerder in de Senaat was behandeld en suggereerde hij dat een wetgevende zitting na de verkiezingen wellicht nog een kans zou bieden op goedkeuring. Helaas voor de cryptovaluta-sector is het politieke klimaat nu ingrijpend veranderd.

De tussentijdse verkiezingen van 2026 hebben alles veranderd

De verkiezingen van november 2026 betekenden een aanzienlijke tegenslag voor de wetgevingsstrategie van de sector. De Democraten veroverden de controle over beide kamers van het Congres, waardoor het politieke landschap – dat voorheen gunstig stond tegenover wetgeving inzake cryptovaluta – fundamenteel veranderde. Zoals CoinDesk na de verkiezingen meldde, hebben de resultaten de kans dat de CLARITY Act in zijn huidige vorm zou worden aangenomen aanzienlijk verkleind.

De sector staat nu voor onderhandelingen met de leiding van het Congres, die wellicht prioriteit zullen geven aan strenger toezicht, betere consumentenbescherming en aanvullende beperkingen om belangenconflicten aan te pakken. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat uitgebreide wetgeving inzake cryptovaluta onmogelijk is. De partijoverschrijdende stemming in het Huis van Afgevaardigden toonde aan dat er over de partijgrenzen heen aanzienlijke steun bestaat. Toekomstige wetgeving kan echter concessies vereisen die voor de sector minder gunstig zijn dan die welke in 2026 beschikbaar waren. De waarschuwing van McHenry is in deze context bijzonder relevant: de wetgeving die dit jaar politiek haalbaar was, is wellicht gunstiger dan alles wat het Congres in de nabije toekomst bereid is vast te stellen.

De GENIUS Act laat zien wat er met een wetgevend compromis kan worden bereikt

Het mislukken van de CLARITY Act valt vooral op in contrast met het succes van de sector bij het bewerkstelligen van federale wetgeving voor stablecoins. In juli 2025 heeft de Verenigde Staten de GENIUS Act aangenomen, waarmee een federaal regelgevingskader voor stablecoins voor betalingsdoeleinden werd vastgesteld. Hoewel die wetgeving niet alle kwesties rond stablecoins oplost, biedt ze belangrijke wettelijke regels met betrekking tot toegestane uitgevers, reserves, terugkoopverplichtingen en toezicht door de toezichthouder.

Het contrast is leerzaam. Het kader voor stablecoins is wet geworden, terwijl het bredere kader voor de marktstructuur van cryptovaluta nog steeds niet is geregeld. McHenry heeft erkend dat de beslissing om wetgeving voor stablecoins los van de bredere wetgeving voor de marktstructuur na te streven, een van de strategische beslissingen was die het overwegen waard zijn. Of het combineren van beide wetgevingsinitiatieven tot een beter resultaat zou hebben geleid, is onmogelijk te zeggen.

Niettemin roept het resultaat een belangrijke vraag op: zouden cryptovaluta-bedrijven er beter aan doen om te streven naar beperktere, haalbare wetgevingshervormingen in plaats van aan te dringen op één enkel, alomvattend regelgevingskader?

Wat betekent het mislukken van de CLARITY Act voor cryptocurrency-bedrijven?

Het meest directe gevolg is dat cryptocurrency-bedrijven moeten blijven opereren binnen een regelgevingskader dat oorspronkelijk niet specifiek voor digitale activa was ontworpen. Hoewel federale toezichthouders een gunstigere houding hebben aangenomen ten opzichte van innovatie op het gebied van cryptocurrency, bieden administratieve beleidswijzigingen niet noodzakelijkerwijs dezelfde zekerheid als wetgeving die door het Congres is aangenomen. Er blijven verschillende belangrijke onzekerheden bestaan.

Naleving van de effectenwetgeving

Uitgevers van tokens moeten blijven beoordelen of hun digitale activa of daarmee samenhangende transacties onder de federale effectenwetgeving vallen. Bedrijven kunnen er niet zomaar van uitgaan dat een token buiten de bevoegdheid van de SEC valt, louter omdat de huidige regering een gunstigere regelgevende benadering hanteert. De uitgifte van tokens, transacties op de secundaire markt, staking-regelingen en andere activiteiten met digitale activa kunnen nog steeds een gedetailleerde juridische analyse vereisen.

Federale en staatsvergunningen

Het ontbreken van uitgebreide federale wetgeving inzake cryptovaluta doet geen afbreuk aan bestaande vergunningsverplichtingen. Afhankelijk van hun activiteiten kunnen cryptovalutabeurzen, aanbieders van wallets, betalingsplatforms en andere bedrijven op het gebied van digitale activa onderworpen blijven aan federale registratievereisten voor gelddienstverleners, staatswetten inzake vergunningen voor geldtransacties en gespecialiseerde regelgevingskaders van de staten. Bedrijven mogen er niet van uitgaan dat een gunstig federaal beleid inzake cryptovaluta de nalevingsvereisten op staatsniveau tenietdoet.

Veranderende interpretaties van regelgeving

Federale instanties kunnen binnen hun bestaande wettelijke bevoegdheden richtlijnen en regelgeving blijven uitvaardigen met betrekking tot digitale activa. Administratieve interpretaties kunnen echter veranderen, regelgevingsprioriteiten kunnen verschuiven en maatregelen van instanties kunnen voor de rechter worden aangevochten. Voor bedrijven die langetermijninvesteringen doen, zijn deze beperkingen van belang. Een bedrijf dat zijn bedrijfsvoering afstemt op een bepaalde interpretatie van de regelgeving, kan met aanzienlijke nalevingsproblemen worden geconfronteerd als die interpretatie onder een toekomstige regering verandert. Politieke steun is geen vervanging voor rechtszekerheid.

Is de CLARITY Act van de baan?

Niet noodzakelijkerwijs. Het Congres zou de wetgeving tijdens de resterende zittingsperiode na de verkiezingen opnieuw kunnen behandelen, hoewel daarvoor de meningsverschillen moeten worden overwonnen die in september de voortgang ervan in de weg stonden. Als er geen alomvattende wetgeving wordt aangenomen voordat het huidige Congres afloopt, zouden wetgevers in het volgende Congres wetgeving moeten nastreven. Dat proces zou gepaard kunnen gaan met aanzienlijk andere wetgevingsprioriteiten en regelgevingsvereisten.

Een andere mogelijkheid is dat het Congres afziet van het streven naar een alomvattend kader en in plaats daarvan specifieke kwesties aanpakt via beperktere wetgeving. Mogelijke gebieden voor gerichte hervormingen zijn onder meer de classificatie van digitale activa, de bevoegdheid van de CFTC op de spotmarkt, de belastingheffing op cryptovaluta en vereisten inzake bewaring. Over kleinere wetgevingsinitiatieven valt wellicht gemakkelijker te onderhandelen, met name wanneer er al overeenstemming bestaat tussen beide partijen. Zonder een alomvattend kader zullen bedrijven in de cryptovalutasector echter wellicht te maken blijven krijgen met overlappende regelgevingsverplichtingen en onopgeloste juridische kwesties.

Conclusie: de sector heeft mogelijk een historische kans gemist

De kritiek van Patrick McHenry op de cryptovalutasector is ongewoon scherp, zeker gezien het feit dat hij jarenlang heeft gepleit voor de wetgeving die de sector voor ogen had. Zijn argument is dat cryptovalutabedrijven een reële kans hadden om een alomvattende hervorming van de regelgeving te bewerkstelligen, maar niet bereid waren de compromissen te sluiten die daarvoor nodig waren. Of die beoordeling volledig terecht is, staat ter discussie. De wetgeving stuitte op reële politieke obstakels, meningsverschillen over ethische bepalingen en concurrerende prioriteiten onder wetgevers en deelnemers uit de sector.

Toch valt de uitkomst moeilijk te negeren. De cryptovaluta-industrie begon 2026 met een welwillende regering, gunstige meerderheden in het Congres, aanzienlijke politieke middelen en steun van beide partijen voor hervorming van de regelgeving. Ondanks deze voordelen kwam er geen vooruitgang in de wetgeving voor een uitgebreide marktstructuur.

Na jarenlang te hebben aangedrongen op duidelijkheid in de regelgeving, heeft de cryptovaluta-industrie mogelijk haar beste kans verspeeld om die te verkrijgen.

Voor cryptovalutabedrijven is de les duidelijk: bedrijven kunnen hun toekomst niet bouwen op de veronderstelling dat gunstige wetgeving altijd om de hoek ligt. Ze moeten opereren binnen het wettelijke kader dat vandaag de dag bestaat, niet binnen het kader waarvan ze hopen dat het Congres het uiteindelijk zal aannemen.

Hoe Kelman PLLC kan helpen

Kelman PLLC is een advocatenkantoor dat zich richt op zaken op het gebied van cryptovaluta, blockchain en digitale activa. Onze advocaten adviseren cryptovalutabedrijven over naleving van federale en staatsregelgeving, tokenstructuren, vergunningsvereisten en juridische risico’s die gepaard gaan met het opereren in de Verenigde Staten.

Onze diensten omvatten:

• Analyse van token- en effectenrecht: het beoordelen van cryptocurrency-aanbiedingen, -distributies en -transacties in het licht van de federale effectenwetgeving.
• Vergunningen voor geldtransacties: Beoordeling van de federale registratieverplichtingen voor gelddienstverleners en de vergunningsverplichtingen voor geldtransacties op staatsniveau.
• Bedrijfsstructurering voor digitale activa: advies aan beurzen, aanbieders van wallets, gedecentraliseerde financiële projecten en bedrijven die betalingen in cryptovaluta verwerken.
• Adviezen en naleving van regelgeving: het opstellen van juridische analyses en adviesbrieven met betrekking tot regelgeving op het gebied van cryptovaluta.
• Geschillen op het gebied van regelgeving: het vertegenwoordigen van cliënten bij onderzoeken, rechtszaken en andere juridische procedures met betrekking tot cryptovaluta.

Terwijl het Congres blijft debatteren over de regulering van cryptovaluta, moeten bedrijven ervoor zorgen dat hun activiteiten voldoen aan de toepasselijke wetgeving, ongeacht de politieke context. Als uw bedrijf een cryptovalutaproduct lanceert, de Amerikaanse vergunningsvereisten evalueert of advies zoekt over de regelgeving inzake digitale activa, neem dan contact op met Kelman PLLC om te bespreken hoe onze advocaten u kunnen bijstaan.

Advertentie van een advocatenkantoor. Dit artikel bevat algemene informatie en vormt geen juridisch advies. Contact opnemen met het kantoor leidt niet tot het ontstaan van een advocaat-cliëntrelatie.