New Yorkse regulator verduidelijkt regels over sub-bewaarders en scheiding van klantactiva

Nadruk op Klantbescherming en Subbewaring

Het New York State Department of Financial Services (DFS) heeft bijgewerkte richtlijnen uitgebracht betreffende klantbescherming voor virtuele valuta-activa in het geval van insolventie. Deze nieuwe richtlijnen vervangen de vorige, uitgegeven op 23 januari 2023, en bieden extra duidelijkheid, met name met betrekking tot subbewaarinstellingen, terwijl ze blijven benadrukken dat “gezonde” bewaring en openbaarmakingspraktijken essentieel zijn om klanten te beschermen in het geval van insolventie.

In een industriebrief van 30 september stelde DFS Superintendent Adrienne A. Harris dat de richtlijnen bedoeld zijn om meer duidelijkheid te verschaffen over standaarden en praktijken die ervoor zorgen dat entiteiten voor virtuele valuta (VCE’s) hun vermogensbewaringsstructuur correct opzetten.

Harris, die in oktober het DFS verlaat, benadrukte de rol van het departement in de sector en zei:

De nationaal leidende normen voor consumentenbescherming en digitale activa van het Departement hebben sinds 2015 duidelijke en transparante verwachtingen gesteld om de inwoners van New York te beschermen. Richtlijnen zijn een bijzonder belangrijk regulerend instrument, omdat ze het Departement in staat stellen te reageren op nieuwe en zich ontwikkelende omstandigheden.

Ze voegde eraan toe dat de bijgewerkte richtlijnen specifiek extra duidelijkheid bieden over de opkomende subbewaarrelaties in de digitale activasector.

Materiële Wijziging en Nieuwe Vereisten voor Subbewaring

Het DFS beschouwt het aangaan van een subbewaringsregeling met een derde partij door een VCE-bewaarder als een materiële wijziging van de onderneming van de VCE, waarvoor de goedkeuring van het departement vereist is voordat implementatie plaatsvindt. Om goedkeuring te verlenen, verwacht het DFS de toepasselijke risicobeoordeling te ontvangen die door de VCE-bewaarder is uitgevoerd, evenals de voorgestelde serviceovereenkomst tussen de partijen.

Het Departement vereist ook dat de serviceovereenkomst met de subbewaarder specifieke klantbeschermingsmaatregelen omvat. De overeenkomst moet voorschrijven dat de subbewaarder alle klantvirtuele valuta scheidt van de bedrijfsactiva van zowel de VCE als de subbewaarder.

Bovendien moet in de voorgestelde serviceovereenkomst expliciet worden vermeld dat klantvirtuele valuta niet mogen worden gebruikt als “onderpand voor de eigen bedrijfsschulden van de VCE, noch kan de subbewaarder enig recht op verrekening of pandrecht claimen op deze activa, behalve voor gebruikelijke gewone kosten en uitgaven.”