Hester Peirce: Herziening van Financiële Surveillance en Privacy in Crypto

Het volgende opinieartikel is geschreven door Alex Forehand en Michael Handelsman voor Kelman.Law.

Hester Peirce’s Peanut Butter & Watermelon Speech

SEC-commissaris Hester Peirce’s intrigerende “Peanut Butter & Watermelon” speech— uitgesproken op 4 augustus 2025, tijdens de Science of Blockchain Conference van U.C. Berkeley— biedt meer dan alleen een gedenkwaardige culinaire metafoor. Haar reflecties vestigen de aandacht op een fundamentele spanning in het hart van digitale financiën: de belofte van gedisintermedieerde technologieën versus de traditionele mechanismen van financiële surveillance die intermediairs verplichten transacties te controleren.

De Digitale Belofte van Disintermediatie

Peirce begint met een herinnering aan de onconventionele snack van haar grootvader— watermeloen met pindakaas— en een operator die zijn gewoonte kende. Dit maakt een belangrijker punt: het automatiseren van processen (d.w.z. het verwijderen van intermediairs) kan vertrouwelijkheid behouden en gebruikers autonomie teruggeven, terwijl menselijke intermediairs potentiële toezichtspunten introduceren.

In de huidige context democratiseren blockchain, zero-knowledge-proofs, slimme contracten en andere cryptografische hulpmiddelen de toegang tot financiën— ze maken DeFi-leningen, gedecentraliseerde sociale platforms en overmakingen zonder poortwachters mogelijk.

Surveillance en de Derde-Partij Doctrine

Toch staan gevestigde juridische doctrines in contrast met deze belofte. Onder de derde-partij doctrine, zodra een gebruiker gegevens aan een derde partij overdraagt— denk aan een financiële instelling of een telefoonaanbieder— verliezen ze de privacybescherming die het Vierde Amendement biedt.

Dit werd historisch geïllustreerd door het automatiseren van telefoonnummers, waarbij het Hooggerechtshof zijn mening bevestigde in Smith v. Maryland dat “iemand geen legitieme verwachting of privacy heeft in informatie die hij vrijwillig aan derden overdraagt.” Dit was logisch in de context van menselijke telefoonoperators, maar, voerde de petitioner aan, had schijnbaar weinig toepassing in de context van geautomatiseerde zelfbellen. Desalniettemin was het Hooggerechtshof “niet geneigd te beslissen dat een ander constitutioneel resultaat nodig is omdat het telefoonbedrijf heeft besloten te automatiseren.”

Vandaag de dag ondersteunt de derde-partij doctrine de Bank Secrecy Act (BSA), die brede gegevensverzameling afdwingt via Suspicious Activity Reports (SARs), Currency Transaction Reports (CTRs), en know-your-customer (KYC) regels.

Het resultaat? Financiële instellingen worden omgevormd tot quasi-wetshandhavingsinstanties, die jaarlijks miljoenen SAR’s en CTR’s indienen— maar met beperkte feedback over het nut van de gegevens.

Een recent onderzoek van de Government Accountability Office vond dat veel Currency Transaction Reports ongebruikt blijven, wat suggereert dat hun volume kan worden verminderd zonder de wetshandhaving te ondermijnen. Anders gezegd, de marginale waarde van massale financiële surveillance rechtvaardigt mogelijk niet de enorme kosten die het oplegt aan banken, hun klanten en de publieke sector.

De Wrijving: Vrijheid vs. Veiligheid

De SEC heeft zijn eigen surveillance hulpmiddelen, bekend als de Consolidated Audit Trail (“CAT”), wat vereist dat makelaars klant- en ordergebeurtenisgegevens registreren voor aandelen en opties op alle markten, vanaf het moment dat een order wordt geplaatst tot en met routering, wijziging, annulering of uitvoering.

Makelaars moeten deze gegevens doorsturen naar de CAT, “waar duizenden medewerkers van de SEC en private zelfregulerende organisaties (“SRO’s”) deze kunnen gebruiken om de handelsactiviteiten van elke persoon te bekijken, zonder enige verdenking van wangedrag,” en zonder rekening te houden met “de privacybelangen van alledaagse beleggers.” Zoals Pierce waarschuwde, lijken zulke draconische maatregelen op “een dystopische surveillance staat.”

Peirce daagt ons uit te vragen: Zijn deze omvattende surveillance systemen proportioneel aan de bedreigingen die we onder ogen zien—en ondermijnen ze de vrijheden die essentieel zijn voor de Amerikaanse identiteit? Ze citeert rechter Brandeis om waakzaamheid aan te moedigen: “om te allen tijde verdacht te blijven ter bescherming van vrijheid, ook wanneer de doeleinden van de overheid goedbedoeld zijn.”

Critici zoals Katie Haun merken op dat zelfs alledaagse transacties—van Venmo-betalingen tot ziekenhuisrekeningen—traceerbare “datapunten” creëren, waardoor een alomvattend systeem ontstaat dat zelfs onschuldige gebruikers observeert.

Peirce wijst op een voorwaarts pad: de tijd is rijp om de derde-partij doctrine te heroverwegen en de BSA en soortgelijke regelgevingen te moderniseren. Het herhalen van Treasury’s eigen inspanningen om AML-regels voor investeringsadviseurs uit te stellen en opnieuw te bekijken, benadrukt ze de noodzaak van empirische evaluatie—zijn al deze rapporten werkelijk bruikbaar? En gebruikt de overheid zelfs haar delegatie van financiële instellingen?

Wat Het Voor Jou Betekent

Voor cliënten die opereren op het snijvlak van innovatie en regelgeving, vertalen deze kwesties zich in cruciale, genuanceerde overwegingen.

• Ontwerpen voor Privacy bij Standaard: Nieuwe architecturen—tokenprivacy, programmeerbare naleving of differentiële privacymechanismen—kunnen helpen om AML-verplichtingen te voldoen terwijl onnodige gegevenengroepering wordt geminimaliseerd.
• Pleiten voor Slimmere Rapportagedrempels: Belanghebbenden uit de industrie moeten hervormingen steunen die erop gericht zijn het SAR/CTR-indieningskader te stroomlijnen, met focus op werkelijk verdachte activiteiten en het verminderen van rommel.
• Versterken van Vierde-Amendementbescherming in FinTech: Naarmate rechtbanken doctrines heroverwegen zoals Carpenter v. Verenigde Staten en Smith v. Maryland, kan er ruimte zijn om draadniveau-beschermingen uit te breiden naar financiële domeinen, zelfs voor contexten met derden.
• Cliënten Helpen Naleving te Navigeren met Vrijheid in Gedachten: Organisaties moeten doordachte kosten-batenanalyses van gegevensverzameling uitvoeren—niet alleen voor naleving van regelgeving, maar voor het behoud van het vertrouwen en de vrijheid van klanten.

Commissaris Peirce’s toespraak zet op elegante wijze quirky jeugdherinneringen op snacks naast complexe juridische doctrines, en daagt daarmee belanghebbenden uit—regelgevers, advocaten, technologen—om de balans tussen privacy en surveillance in financiële systemen opnieuw te kalibreren. Als crypto-native counsel staat Kelman PLLC klaar om cliënten te adviseren die streven naar naleving en constitutionele integriteit in een wereld die verlangt naar disintermediatie.

Kelman PLLC blijft ontwikkelingen in cryptoregulering in verschillende rechtsgebieden volgen en is beschikbaar om cliënten te adviseren die door deze evoluerende juridische landschappen navigeren. Voor meer informatie of om een consultatie in te plannen, gelieve contact met ons op te nemen.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Kelman.law.