Google kondigt Project Suncatcher aan om TPUs in de ruimte, optische verbindingen en schaalbare kunstmatige intelligentie (AI) infrastructuur te testen.
Google onthult Project Suncatcher op 4 november 2025, met de aankondiging van plannen om Trillium-generatie tensorverwerkingsunits (TPUs) in de ruimte te testen en tegen begin 2027 twee prototypesatellieten met Planet te lanceren om optische inter-satellietverbindingen, stralingsbestendigheid en operaties in clusters in een lage-aardebaan te valideren. Vroege tests tonen aan dat Trillium TPUs protonstraal-niveaus van straling overleven en een bankdemonstrator heeft een transmissie van 800 Gbps in beide richtingen bereikt, terwijl de voorgestelde ochtend-avond zon-synchrone constellatie zich richt op strakke formaties en hoge zonne-energiewinning.
Het project richt zich op technische uitdagingen — hogesnelheid vrij-ruim-optische verbindingen, thermisch beheer, betrouwbaarheid in een baan om de aarde, en economische lanceringen — met initiële bevindingen die wijzen op stralingsbestendigheid en aannemelijke lanceringskostentrajecten; Google zegt dat “de kernconcepten… niet worden uitgesloten door fundamentele natuurkunde,” en zal doorgaan met de Planet-missie als de volgende mijlpaal. Het werk verkent ook AI-specifieke infrastructuur en langetermijnschaal naar constellaties in gigawatt-klasse, afhankelijk van regelgeving en beschikbaarheid van lanceringen.
🧭 Veelgestelde vragen
• Wat zal Project Suncatcher in een baan om de aarde testen? Project Suncatcher zal TPUs, vrij-ruim-optische inter-satellietverbindingen en geconcentreerde constellatie-operaties in de lage-aardebaan testen.
• Wanneer worden de prototypesatellieten gelanceerd en met wie? Twee prototypesatellieten zijn gepland om tegen begin 2027 met Planet te worden gelanceerd.
• Hoe heeft Google de stralingsbestendigheid van TPU op de grond getest? Google stelde Trillium TPUs bloot aan een 67MeV protonstraal om de totale ioniserende dosis en enkelvoudige gebeurtenis-effecten te beoordelen.
• Welke baan en formatie zal de satellietconstellatie gebruiken? Het ontwerp richt zich op een ochtend-avond zon-synchrone lage-aardebaan met satellieten die binnen kilometers in clusters zijn geplaatst, vaak op honderden meters afstand van elkaar.
