Bitcoin.com News
Aangedreven door

Schwartz van Ripple hekelt de maatstaf voor transactiekosten nu er sprake is van een 100-voudige verhoging van de XRP-transactiekosten

Volgens David Schwartz van Ripple zijn inkomsten uit blockchain-transactiekosten een slechte prestatiemaatstaf. In reactie op een voorstel voor transactiekosten in het XRP Ledger beschreef hij transactiekosten als wrijving die de keten niet heeft weten weg te nemen, en vroeg hij zich af wiens belangen deze maatstaf vertegenwoordigt.

GESCHREVEN DOOR
DELEN
Schwartz van Ripple hekelt de maatstaf voor transactiekosten nu er sprake is van een 100-voudige verhoging van de XRP-transactiekosten

Belangrijkste conclusies

  • Schwartz stelt gebruikers die vergoedingen betalen centraal in het blockchain-debat.
  • Een X-gebruiker stelde voor om de basiskosten met een factor 10 of 100 te verhogen.
  • Standaard transactiekosten op het XRP Ledger worden vernietigd en niet aan validators uitbetaald.

Schwartz vraagt zich af wiens belangen hogere vergoedingen dienen

Mensen die betalen om een blockchain te gebruiken, worden geconfronteerd met kosten die in statistieken over inkomsten uit vergoedingen vaak over het hoofd worden gezien, aldus David Schwartz, emeritus chief technology officer van Ripple. In een discussie op X op 4 oktober uitte hij kritiek op inkomsten uit vergoedingen als maatstaf en vroeg hij zich af wiens belangen deze vertegenwoordigen, in reactie op een suggestie dat XRP Ledger-validators de transactiekosten zouden verhogen om meer XRP te verbranden.

Schwartz verklaarde:

"Ik vind vergoedingsinkomsten een vreselijke maatstaf, omdat deze meten hoeveel wrijving de keten *niet* heeft weggenomen. Als je de belangen behartigt van degenen die de vergoedingen innen, dan zijn vergoedingen geweldig. Maar hoe zit het met de mensen die de vergoedingen *betalen*? Wie geeft er om hun belangen?"

Zijn argument maakt een onderscheid tussen de inkomsten voor de ontvangers van de vergoedingen en de kosten die worden gedragen door de mensen die transacties uitvoeren. Op netwerken zoals Bitcoin compenseren de netwerkvergoedingen voor cryptovaluta miners voor het opnemen van transacties. De reactie verlegt de aandacht van de geïnde bedragen naar de kosten voor het gebruik van die systemen.

Voorstel voor XRP-vergoedingen richt zich op het verbranden van munten, niet op inkomsten voor validators

De discussie begon met een X-gebruiker die aanvoerde dat beleggers en analisten blockchains op basisniveau steeds vaker beoordelen op basis van inkomsten uit vergoedingen. Deze netwerken verwerken transacties op hun eigen grootboeken. De gebruiker stelde dat de vergoedingen van XRPL, die slechts een fractie van een cent bedragen, het netwerk volgens die maatstaf economisch onbeduidend doen lijken, ook al staat goedkope afwikkeling centraal in het doel ervan.

Het tegenargument van de gebruiker was dat de transactiekosten van het XRPL permanent worden vernietigd in plaats van uitgekeerd aan validators, de servers die deelnemen aan de consensus of overeenstemming over transacties. De gebruiker stelde die vermindering van het aanbod voor als een voordeel voor elke XRP-houder. Vanuit dit perspectief zouden hogere kosten het per transactie vernietigde bedrag verhogen in plaats van inkomsten te genereren voor netwerkexploitanten.

Er werd een vertienvoudiging of honderdvoudiging van de basiskosten voorgesteld, met de bewering dat transacties nog steeds ruim onder één cent zouden kunnen kosten, terwijl er meer tokens zouden worden vernietigd. De kosten in dollars zouden afhangen van de prijs van XRP. Het stemproces voor vergoedingen van het XRP Ledger maakt het mogelijk dat de voorkeuren van vertrouwde validators de basisvergoeding beïnvloeden, waarbij wijzigingen onderworpen zijn aan consensus.

Dergelijke aanpassingen vereisen collectieve overeenstemming in plaats van een eenzijdige instructie van een leidinggevende of het bedrijf. Schwartz beschreef het ontwerp van het XRP Ledger eerder als een manier om de controle van Ripple te beperken. In februari legde hij uit dat de architectuur de bedrijfsbevoegdheid opzettelijk beperkte. Het voorstel voor de vergoedingen betreft daarom een beslissing van netwerkdeelnemers in plaats van een verhoging die Ripple in zijn eentje zou kunnen opleggen.

Grotere XRP-verbrandingen afgewogen tegen lagere transactiekosten

De X-gebruiker vroeg of grotere verbrandingen hogere kosten rechtvaardigen, of dat goedkope betalingen en tokenisatie de acceptatie beter ondersteunen. Tokenisatie betekent het weergeven van activa met op blockchain gebaseerde tokens. Verbranden vermindert het aanbod zonder houders te betalen. Ripple beschrijft de rol van XRP in betalingen en liquiditeit, oftewel het vermogen om te handelen zonder de prijzen substantieel te beïnvloeden, als praktische toepassingen van het activum.

Die toepassingen strekken zich ook uit tot andere activa dan XRP, waaronder stablecoins, tokens die zijn ontworpen om valuta’s of andere referentieactiva te volgen. Schwartz heeft de uitbreiding van het XRP Ledger buiten betalingen om beschreven. In juni besprak hij zakelijke toepassingen en aanbiedingen zoals getokeniseerde aandelen, fondsen en leningen. Lage kosten stonden centraal in de vraag van de X-gebruiker over acceptatie.

De basiskosten verschillen ook van de kosten die ontstaan wanneer een grote transactie de marktprijzen beïnvloedt. In maart besprak Schwartz hoe XRP-prijzen verband houden met betalingsefficiëntie, waarbij hij stelde dat hogere prijzen overboekingen goedkoper kunnen maken, als alle andere factoren gelijk blijven. De gedocumenteerde minimale standaardtransactiekosten bedragen 10 drops, wat overeenkomt met 0,00001 XRP, waarbij hogere kosten mogelijk zijn bij hoge belasting.

XRP Asia is van start gegaan met steun van Ripple en de XRP Ledger Foundation om het gebruik van het XRPL in de regio Azië-Pacific te bevorderen. De in Singapore gevestigde organisatie zal

Lees nu: XRP Asia gaat van start met steun van Ripple om de acceptatie van het XRPL te versnellen

Dit artikel is met behulp van AI uit het Engels vertaald. De originele Engelstalige versie is de gezaghebbende bron; geautomatiseerde vertalingen kunnen onnauwkeurigheden bevatten, met name in juridische en regelgevende terminologie.