Een schaarste-pomp of monetaire zelfmoord? Het radicale argument tegen BIP-361

Belangrijkste punten:

• BIP-361 heeft tot doel bitcoin te beschermen tegen kwantumcomputers, die volgens McKinsey tussen 2027 en 2030 op de markt kunnen komen.
• Frederic Fosco waarschuwt dat het bevriezen van 35% van de voorraad de monetaire premie en de gouden status van bitcoin teniet zou doen.
• Ontwikkelaars overwegen nu opt-in BIP-360-tools om 100% gebruikerssoevereiniteit te bieden in plaats van verplichte coin sunsets.

De mythe van schaarste

De bitcoin-gemeenschap is momenteel verwikkeld in een ideologische strijd over BIP-361, een controversieel voorstel dat is ontworpen om het netwerk te beschermen tegen de dreigende schaduw van quantumcomputers. Op het eerste gezicht lijkt de wiskunde overtuigend: naarmate quantumhardware vordert in het kraken van verouderde ECDSA-handtekeningen (Elliptic Curve Digital Signature Algorithm), moet het netwerk overstappen op quantumresistente cryptografie, anders riskeert het een "stille uitputting" van zijn meest legendarische adressen.

Critici stellen echter dat de voorgestelde remedie – een verplichte bevriezing van niet-gemigreerde munten – veel gevaarlijker is dan de kwaal. De kern van dit debat wordt gevormd door een fundamentele vraag: is bitcoin een protocol van absolute eigendomsrechten, of een systeem dat wordt beheerst door de wisselende consensus van zijn ontwikkelaars?

Toch wijzen sommige voorstanders op een lichtpuntje: een enorme aanbodschok. Als de 30% tot 35% van de bitcoin die momenteel op slapende of verloren legacy-adressen staat, permanent zou worden weggesloten, zou het resterende circulerende aanbod aanzienlijk schaarser worden. In het vacuüm van een spreadsheet lijkt dit op een gegarandeerde "schaarstepomp".

Frederic Fosco, medeoprichter van OP_NET, gelooft er niets van. Hij beschouwt het schaarste-argument als een psychologische goocheltruc die bedoeld is om een radicale verschuiving in het sociale contract van bitcoin te maskeren.

"De schaarste-pomp-framing is hoe je inbeslagname verkoopt aan mensen die beter zouden moeten weten," stelt Fosco. "Als een regering morgen 6 miljoen BTC in beslag zou nemen en de sleutels weg zou gooien, zou dat ook 'bullish voor schaarste' zijn. Niemand zou dat vieren, omdat het mechanisme belangrijker is dan de wiskunde."

Het echte gevaar is volgens sceptici niet de technische moeilijkheid van quantumcomputing, maar de vernietiging van de monetaire premie van bitcoin. Bitcoin wordt momenteel tegen een premie verhandeld, juist omdat het wordt gezien als onstuitbaar geld. Als die onveranderlijkheid in het geding komt – zelfs voor het "nobele" doel van veiligheid, zoals voorstanders van BIP-361 het framen – zou de marktperceptie van het activum fundamenteel kunnen verschuiven.

Fosco waarschuwt dat de gevolgen van een dergelijke stap momenteel door de markt worden onderschat. De dag dat het bitcoin-netwerk bewijst dat het wallets kan of zal bevriezen, is de dag dat het in de ogen van institutionele en soevereine houders ophoudt "digitaal goud" te zijn.

"Het gevolg dat niemand in kaart brengt, is de ineenstorting van de monetaire premie", zegt Fosco. "Bitcoin wordt verhandeld waar het wordt verhandeld omdat de markt gelooft dat de regels onveranderlijk zijn en eigendomsrechten absoluut zijn. Op de dag dat bitcoin bewijst dat het munten in beslag zal nemen onder voldoende dwingende omstandigheden, heb je het niet schaarser gemaakt; je hebt er een ander activum van gemaakt. Eentje met een bestuurslaag."

Soevereiniteit boven veiligheid

Fosco suggereert dat de oplossing al bestaat in de vorm van opt-in-technologie. Protocollen zoals BIP-360 en post-kwantumhandtekeningschema's zoals ML-DSA bieden een weg vooruit die de keuzevrijheid van de gebruiker behoudt.

In deze visie is het de rol van ontwikkelaars om de wapenrusting te leveren, niet om de soldaten te dwingen deze te dragen. Als een houder ervoor kiest om bij een oud adres te blijven ondanks de beschikbaarheid van kwantumresistente alternatieven, oefent hij zijn recht uit om een persoonlijk risico te nemen – een hoeksteen van de filosofie van het "soevereine individu".

"Stop met het proberen mensen tegen zichzelf te beschermen via consensusregels," benadrukt Fosco. "Er bestaan op dit moment al kwantumresistente oplossingen. … Lever opt-in post-kwantum-adrestypen, voorlicht houders, bouw betere wallets, maak migratie de voor de hand liggende weg. Maar maak iemands bitcoin nooit onbruikbaar omdat hij niet volgens jouw planning heeft geüpgraded."

De angst is dat zodra de grens voor kwantumbeveiliging wordt overschreden, het precedent voor het bevriezen van munten een open deur wordt voor traditionele vormen van financiële censuur. Als het protocol kan worden aangepast om "risicovolle" munten te bevriezen, kan het ook worden aangepast om "gesanctioneerde" of "politiek incorrecte" munten te bevriezen.

"Als kwantum morgen ECDSA kraakt, dragen de houders die niet zijn gemigreerd dat risico. Dat is hun soevereine keuze. Het is de taak van Bitcoin om de tools aan te bieden, niet om het gebruik ervan af te dwingen," waarschuwt Fosco. "Overschrijd die grens en je hebt een systeem gebouwd dat elke munt kan bevriezen om elke reden die belangrijk genoeg wordt geacht. Vandaag is het kwantum. Morgen zijn het sancties of slapende belastingen. Hetzelfde principe."

Een binaire keuze

Het BIP-361-debat benadrukt een groeiende kloof in het verhaal over digitaal goud. Als bitcoin een governance-laag invoert die ongebruikte transactie-outputs (UTXO's) kan ongeldig maken op basis van hun leeftijd of technische status, komt het dichter bij de wereld van de traditionele financiële sector, waar "randgevallen" het bevriezen van activa toestaan.

Nu de sector uitkijkt naar de periode 2027–2030 waarin kwantumrelevantie een rol gaat spelen, staat de gemeenschap voor een binaire keuze. Zoals Fosco het botweg stelt:
"Elke rally als gevolg van een kortstondige aanbodschok valt in het niet bij de langetermijnherwaardering van wat bitcoin werkelijk is. Je kunt niet tegelijkertijd digitaal goud zijn en een systeem dat slapende wallets bevriest. Kies maar."

Hoewel de dreiging van een verborgen kwantumaanval een legitieme technische zorg is, heeft het debat aan het licht gebracht dat de grootste beveiligingsfunctie van bitcoin niet alleen de code is, maar ook de voorspelbaarheid ervan. Als de prijs van kwantumbestendigheid de doodsteek is voor "not your keys, not your coins", vinden velen dat die prijs simpelweg te hoog is.

De strijd om de toekomst van bitcoin zal niet alleen worden uitgevochten in de laboratoria van kwantumonderzoekers, maar ook in de hoofden van de houders die moeten beslissen of ze de wiskunde van schaarste belangrijker vinden dan de heiligheid van de regels.