Schwartz Ripple berkata SEC memperlakukan XRP seperti sekuriti walaupun menyifatkan kripto itu sebagai “hanya kod”

Schwartz Berkata Teori XRP SEC Melangkaui Tingkah Laku Ripple

Pertikaian antara Ripple CTO Emeritus David Schwartz dan bekas pegawai SEC Marc Fagel berlaku di X pada 13 Julai, berfokus pada sama ada SEC hanya mencabar amalan jualan Ripple atau secara berkesan memperlakukan XRP itu sendiri sebagai sekuriti.

Menurut bekas pegawai SEC itu, kes tersebut “bukan terhadap XRP, hanya Ripple.” Beliau berkata SEC mengiktiraf bahawa XRP, sebagai kod, tidak semestinya sekuriti secara inheren. Di bawah tafsiran itu, pelanggaran timbul daripada Ripple menjual XRP dalam keadaan yang mewujudkan kontrak pelaburan.

Schwartz menolak gambaran itu, menyifatkannya sebagai “cubaan pelik untuk menulis semula sejarah.” Walaupun mengakui SEC mengakui XRP bukan sekuriti per se, beliau berhujah bahawa teori undang-undang lebih luas agensi itu tetap memperlakukan XRP sebagai sekuriti dengan mendakwa pemegang menjangkakan keuntungan daripada usaha Ripple.

Beliau juga menyatakan pemfailan SEC, kenyataan awam dan keputusan mahkamah bercanggah dengan tafsiran Fagel serta menunjukkan hujah agensi itu melangkaui tingkah laku jualan Ripple.

Bekas Pegawai SEC Mempertahankan Tafsiran Agensi

Marc Fagel, seorang peguam bersara, menghabiskan lebih 15 tahun di SEC dan berkhidmat sebagai Pengarah Serantau pejabatnya di San Francisco dari 2008 hingga 2013. Sepanjang kerjaya perundangannya selama 28 tahun, beliau mengkhusus dalam penguatkuasaan sekuriti dan menyelia siasatan yang melibatkan pendedahan syarikat awam, dagangan orang dalam dan penasihat pelaburan.

Latar belakang itu menambah berat pada tafsirannya. Beliau mendakwa “satu-satunya hujah undang-undang” agensi itu ialah bahawa Ripple menjualnya sebagai sekuriti. Beliau juga merujuk kepada kemenangan separa SEC, mencadangkan kritikan seharusnya tertumpu pada tingkah laku Ripple dan bukannya percubaan untuk mengklasifikasikan XRP itu sendiri sebagai sekuriti.

Ripple CTO Emeritus menolak perbezaan itu, berhujah bahawa menyifatkan XRP sebagai “sekadar kod” tidak bermaksud mengakui bahawa hanya kaedah jualan Ripple yang boleh mewujudkan pelanggaran undang-undang sekuriti. Beliau menulis:

“SEC sama sekali *tidak* mengakui di sini bahawa isu satu-satunya ialah sama ada Ripple ‘menjualnya sebagai sekuriti’ seperti yang anda dakwa.”

“Ia sekadar mengakui bahawa XRP bukan sekuriti ‘per se’, iaitu, semestinya sekuriti tanpa mengira apa-apa fakta dan keadaan yang mengelilinginya selain daripada sifat semula jadinya sebagai token digital,” jelas Schwartz.

Jualan di Bursa Merumitkan Tafsiran Fagel

Sanggahan itu sebahagiannya berpusat pada jualan XRP programatik Ripple melalui bursa mata wang kripto. SEC mendakwa urus niaga tersebut merupakan penawaran sekuriti walaupun pembeli lazimnya tidak tahu sama ada Ripple atau peserta pasaran lain yang telah menjual token tersebut kepada mereka.

Menurut Schwartz, ini tidak boleh dijelaskan semata-mata dengan mengatakan Ripple “menjualnya sebagai sekuriti.” Pembeli dalam urus niaga bursa secara buta tidak semestinya terdedah kepada representasi Ripple atau menyedari identiti penjual.

Sebaliknya, beliau berkata, SEC menggunakan teori Howey yang lebih luas di mana pemegang XRP menyertai sebuah perusahaan bersama dan secara munasabah menjangkakan keuntungan daripada usaha Ripple. Hujah itu mengaitkan pembeli dengan Ripple tanpa memerlukan kontrak langsung atau jualan syarikat yang dapat dikenal pasti. Schwartz menegaskan:

“SEC sememangnya berhujah bahawa pemegang XRP secara munasabah menjangkakan keuntungan daripada usaha Ripple dan pada hakikatnya merupakan rakan kongsi dalam satu usaha sama.”

Beliau mengekalkan bahawa hanya teori yang begitu luas boleh merangkumi jualan di bursa.

‘Sekadar Kod’ Tidak Menyelesaikan Teori XRP SEC yang Lebih Luas

Bagi Schwartz, frasa “sekadar kod” mempunyai kepentingan undang-undang yang lebih kecil daripada yang disarankan Fagel. Pengakuan itu hanya menetapkan bahawa XRP tidak secara automatik merupakan sekuriti kerana ciri-ciri teknikalnya.

Ia tidak menetapkan bahawa teori sekuriti SEC bergantung semata-mata pada cara Ripple menjual XRP. Sebaliknya, katanya, agensi itu mengaitkan analisis kontrak pelaburannya dengan pemegang XRP, aktiviti Ripple dan jangkaan keuntungan.

Beliau seterusnya berhujah bahawa SEC menentang analisis berasingan bagi transaksi XRP yang berbeza, sebaliknya bergantung pada satu teori Howey untuk jualan institusi, jualan bursa dan pengagihan lain.

Untuk menyokong tafsiran itu, Schwartz memetik bahasa yang digunakan dalam aduan SEC dan kenyataan awam, yang merujuk kepada XRP itu sendiri sebagai sekuriti dan menggambarkan eksekutif Ripple Brad Garlinghouse dan Chris Larsen sebagai “pemegang sekuriti.” Beliau berkongsi:

“Aduan itu sendiri kerap merujuk kepada XRP itu sendiri sebagai sekuriti. Siaran akhbar SEC merungut Ripple ‘menjual XRP’ tanpa penyata pendaftaran. Ia menggambarkan Chris dan Brad sebagai ‘pemegang sekuriti’.”

Mahkamah akhirnya membuat perbezaan yang ditentang SEC, mendapati bahawa jualan institusi tertentu merupakan kontrak pelaburan manakala jualan bursa programatik Ripple bukan. Schwartz melihat penolakan separa itu sebagai bukti bahawa mahkamah mengecilkan teori lebih luas agensi tersebut.

Pertikaian itu kekal penting kepada legasi kes tersebut. Mahkamah pada masa hadapan yang menerapkan penaakulan dalam keputusan Ripple akan membantu menentukan sama ada keputusan itu difahami terutamanya sebagai analisis khusus transaksi atau sebagai penolakan yang lebih luas terhadap cubaan SEC untuk mengaitkan pembeli bursa dengan usaha berterusan Ripple.