تگزاس مرد به سبک تمام فلزی تبدیل می‌شود: سرمایه‌گذار ۲۵۰ هزار دلار برای ۵ میلیون نیکل خرج می‌کند تا از تورم پوشش دهد

انباشتن فلز در ایالت لون استار

میچل توضیح داد که ۲۵۰،۰۰۰ دلار برای این سکه‌ها خرج کرده است و آن را به عنوان “استاندارد نیکل” خود معرفی کرده است. این اشیاء—معادل ۲۵ تن متریک آلیاژ مس-نیکل—اکنون در جعبه‌های مهر و موم شده‌ی ضرابخانه محفوظ است. هر نیکل جفرسون از ۷۵ درصد مس و ۲۵ درصد نیکل ساخته شده و در قیمت‌های امروزی کالاها، ارزش ذوب آن‌ها حدود ۵.۸۴ سنت در هر سکه محاسبه می‌شود—حدود ۱۷ درصد بالاتر از ارزش اسمی.

میچل اولین کسی نیست که چنین کاری انجام داده است؛ مدیر صندوق پوشش کایل باس به طور مشهور ۱ میلیون دلار نیکل در سال ۲۰۱۱ خرید. اما اعلامیه خوش طبعانه‌ی میچل در X (قبلاً توییتر) احساسات را برانگیخت و مورد توجه ده‌ها هزار نفر قرار گرفت و ایده “پول سخت” را به معنای واقعی کلمه به یک ایده خنده‌دار تبدیل کرد. همانطور که او گفت، “این پول رمزنگاری نیست، این سهام نیست—این ۵ میلیون ادعای کوچک بر روی فلز صنعتی است که دولت به صورت تصادفی یارانه می‌دهد.”

چرا نیکل‌ها را بخرید؟

میچل معتقد است که ضرابخانه‌ی ایالات متحده در ساخت هر سکه ضرر می‌کند زیرا هزینه‌های فلز اکنون از پنج سنت بیشتر است. او معتقد است که در نهایت کنگره ترکیب را تغییر خواهد داد—همان‌طور که نقره پس از سال ۱۹۶۴ از سکه‌های آمریکایی حذف شد—و این باعث سود قابل توجهی برای کسانی می‌شود که “آخرین نیکل‌های واقعی” را نگه داشته‌اند. و بیایید صادق باشیم—غیر از طلا و نقره، هر نوع فلزی این روزها در حال نشان دادن افزایش قیمت است؛ و پول‌های فیات نمی‌توانند با آن هماهنگ شوند.

در قیمت‌های فعلی در بازار—مس حدود ۴.۵۰ دلار در هر پوند و نیکل به ۸ دلار—ارزش ذاتی فلزات در انباشت ۲۵۰،۰۰۰ دلاری حدود ۲۹۲،۰۰۰ دلار است. میچل این را به عنوان یک “شرط نامتقارن” بر روی تضعیف مالی می‌بیند: بدترین حالت، او هنوز ۲۵۰،۰۰۰ دلار در سکه‌های قانونی در اختیار دارد؛ بهترین حالت، ارزش ذوب یا تقاضای کلکسیونی به سرعت افزایش می‌یابد.

قانون می‌گوید: آن فلز را ذوب نکنید

یک نکته وجود دارد. یک قانون فدرال آمریکا می‌گوید که جرم است که سکه‌های ایالات متحده را برای سود ذوب یا ناقص کنید. متخلفان می‌توانند با پنج سال زندان و ۲۵۰،۰۰۰ دلار جریمه روبرو شوند. این به معنای آن است که میچل می‌تواند نیکل‌های خود را ذخیره کند یا آن‌ها را خرج کند—ولی نباید آن‌ها را ذوب کند.

اما برخی از سرمایه‌گذاران خللی در انتظار می‌بینند: اگر ضرابخانه ترکیبی نیکل را تغییر دهد، سکه‌های قدیمی می‌توانند ده تا بیست درصد یا بیشتر حق بیمه‌ی کلکسیونی کسب کنند. میچل این را به سکه‌های “نقره‌ی بی‌ارزش” مشابه می‌کند که پس از آن که فلز از گردش خارج شد، باارزش‌تر از ارزش اسمی معامله شدند. نظریه‌ی او با نظر باس در سال ۲۰۱۱ که به فدرال رزرو: “من فقط نیکل‌ها را دوست دارم” منعکس شد.

اینترنت نمی‌تواند درباره‌ی آن متوقف شود

رشته‌ی میچل در X در ۱۹ اکتبر به سرعت ویروسی شد، و طی یک روز ۱۸،۰۰۰ لایک و ۱،۷۰۰ بازنشر را به خود جذب کرد. حلقه‌های کریپتو و مالی در این فضا ملحق شدند، با میم‌هایی درباره‌ی قلعه‌های نیکل، عشق و عاشقی در خزانه بانک و “گفت و گوهای جلب‌پول محکم”. دیگران به شوخی‌های کپی‌کارانه مانند توکن میم NICKELS مبتنی بر سولانا پرداختند که به طور موقت به یک بازار سرمایه‌ی ۴۳۶،۰۰۰ دلاری رسید.

در حالی که برخی به لجستيک حرکت ۵۵،۰۰۰ پوند فلز معترض بودند، دیگران این حرکت را به عنوان یک محافظت خلاقانه در برابر تورم ستایش کردند.

انعکاس مدرن جمع‌کنندگان نقره

مقایسه با جمع‌کنندگان سکه‌های نقره‌ای قبل از سال ۱۹۶۵ هوشمندانه است. کسانی که سکه‌های نقره‌ای با ۹۰ درصد نقره را نگه‌داشتند ده‌ها برابر سود بردند زیرا ارزش فلزات افزایش یافت. جایگاه میچل چنین منطقی را دنبال می‌کند—باور بر این که تقاضای صنعتی و تضعیف ارز ارزش واقعی پول فلزی را که دولت نمی‌تواند چاپ کند بالا می‌برد.

اهمیت نیکل در باتری‌های وسیله‌های نقلیه الکتریکی قبلاً باعث کمبودی حدود ۳۰۰،۰۰۰ تن در سراسر جهان تا سال ۲۰۲۵ شده است. اگر قیمت نیکل به بالای ۱۰ دلار در هر پوند برسد، هر سکه می‌تواند ارزشی بیش از شش سنت در حالت ذوب داشته باشد که بلافاصله مجموعه ذخیره شده‌ی میچل را بیش از ۳۵۰،۰۰۰ دلار می‌سازد.

باس، طرح اولیه

انباشت نیکل ذخیره‌شده در برینکس کایل باس از سال ۲۰۱۱ اکنون به ارزش حدود ۱.۳۶ میلیون دلار در حالت ذوب رسیده است، اگرچه هنوز به دلیل ممنوعیت ذوب باقی مانده است. رویکرد میچل دنباله‌رو معنوی آن است—همان فلز، همان شرط، میم‌های جدید. و در سبک واقعی Texans، او حس خودش را اضافه کرده است.

“برای افرادی که می‌پرسند من یک ملک ۱۵۰ جریبی دارم با یک گاراژ بزرگ جدایی. همین‌جا ذخیره شده است”، میچل نوشت. “احساس کنید که بیایید و آن را بدزدید. من سلاح‌ها، دوربین‌ها و شما نخواهید توانست همه‌اش را بدون شکستن استخوان‌هایتان بر دارید. من همچنین این‌جا به طور تمام‌وقت زندگی می‌کنم و معامله‌ی سهام انجام می‌دهم. و من همچنین دیگر دارایی‌ها خارج از این را دارم. شما حسابی خجالتی هستید.”

استاندارد نیکل همچنان زنده است

برای میچل، این دیوانگی نیست—بلکه ریاضی است. او آینده‌ای می‌بیند که فلز فیزیکی عملکرد بهتری از وعده‌های کاغذی خواهد داشت. “نیکل‌های فیزیکی داشته باشید”، او می‌نویسد. “این آخرین محافظ در برابر تورم است.” خواه “استاندارد نیکل” درخشان باشد یا دیوانه‌وار، شرط ۵۵،۰۰۰ پوندی میچل همچنان تاریخی و کمیک در نظر گرفته می‌شود.

“صبر کنید تا ببینید چند سکه‌ی پنی پیش از سال ۱۹۸۲ دارم”، میچل در پست دیگری در X گفت. “همان نظریه‌ی نیکل‌ها. ۹۰٪ مس و ارزش ذوب بیشتر از ارزش اسمی سکه. چیزی حدود ۲۰،۰۰۰ پوند پنی مسی دارم.”

پرسش‌های متداول 🧭

• چرا کایل میچل ۵ میلیون نیکل خرید؟
  برای مصون ماندن از تورم و این که شرط می‌بندد که ارزش فلز از ارزش اسمی سکه بیشتر شود.
• نیکل‌های او چقدر وزن دارند؟
  این مجموعه حدود ۵۵،۰۰۰ پوند (۲۵ تن متریک) وزن دارد و در یک خزانه بانک ذخیره شده است.
• آیا ذوب نیکل‌ها برای سود مجاز است؟
  خیر، قانون فدرال ذوب کردن یا صادر کردن سکه‌های آمریکا را به‌منظور کسب سود از فلز ممنوع می‌کند.
• ارزش فعلی ذوب یک نیکل چقدر است؟
  حدود ۵.۸۴ سنت هر یکی، یا حدود ۱۷ درصد بالاتر از ارزش اسمی از اکتبر ۲۰۲۵.