مدیرعامل ریشیو می‌گوید استیبل‌کوین‌های چندارزی می‌توانند تبدیل‌های پرهزینهٔ ارز خارجی را در سراسر آسیا حذف کنند

اصطکاک سربار تبدیل ارز خارجی

برای دهه‌ها، لوله‌کشی مالی جهانی که تجارت بین‌الملل را پیش می‌برد، بر مدلی هرچه قدیمی‌تر تکیه کرده است. شبکه‌های بانکداری کارگزار، حساب‌های پیش‌تأمین‌شدهٔ نوسترو و وسترو، و ناهماهنگی‌های ساختاریِ منطقهٔ زمانی، هزینهٔ سنگینی بر تجارت جهانی تحمیل می‌کنند. این مدل شرکت‌ها را وادار می‌کند با تأخیرهای چندروزه در تسویه، ساعات محدود بانکی، و لغزش قابل‌توجه در نرخ ارز دست‌وپنجه نرم کنند.

در آسیا، این ناکارآمدی‌های میراثی به مالیاتی چندمیلیارددلاری بر سرمایهٔ در گردش تبدیل می‌شود. در حالی که استیبل‌کوین‌های متصل به دلار آمریکا مانند USDT و USDC اثبات مفهوم برای تسویهٔ دارایی‌های دیجیتال را نشان داده‌اند، اما فقط بخشی از مسئله را حل می‌کنند. تأمین مالی تجارت جهانی ممکن است بر پایهٔ دلار بچرخد، اما تجارت محلی بر پول محلی می‌چرخد.

در سراسر جنوب‌شرق و شرق آسیا، شرکت‌ها به تأمین‌کنندگان با وون کرهٔ جنوبی پرداخت می‌کنند، صورتحساب‌های منطقه‌ای را با دلار سنگاپور تسویه می‌کنند و عملیات خود را با ارزهای داخلی تأمین مالی می‌کنند. عبور دادن این تراکنش‌ها از واسطه‌های دلاری آمریکا، سربار غیرضروریِ تبدیل ارز خارجی ایجاد می‌کند و کسب‌وکارها را در معرض نوسان‌های شدید ارزی قرار می‌دهد. در نتیجه، برخی بازیگران صنعت، هماهنگ‌سازی استیبل‌کوین چندارزی را راه‌حل می‌دانند.

پیشگام این حرکت به‌سوی هماهنگ‌سازی استیبل‌کوین چندارزی، جان چو است؛ مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار Ratio و مدیر ارشد استیبل‌کوین در بنیاد Kaia DLT. چو که در تلاقی FX نهادی و راهبرد Web3 قرار دارد، از ریل‌های تسویهٔ زنجیره‌-بی‌طرفِ Ratio و شبکهٔ یکپارچهٔ لایهٔ ۱ Kaia—که از ادغام Klaytnِ کاکائو و Finschiaِ LINE ایجاد شده است—برای حذف اصطکاک فرامرزیِ منطقه‌ای استفاده می‌کند.

به‌جای آنکه استیبل‌کوین‌های بومی آسیایی را رقیب سلطهٔ دلار آمریکا بدانند، رهبران صنعت معماریِ مکملی را در حال شکل‌گیری می‌بینند. دلار احتمالاً نقش خود را به‌عنوان ارز ذخیرهٔ اصلی جهان حفظ می‌کند، اما تجارت منطقه‌ای به رویکردی ظریف‌تر نیاز دارد.

چو می‌گوید: «فکر نمی‌کنم این یک سناریوی یا-این-یا-آن باشد. استیبل‌کوین‌های دلاری همچنان بر نقدینگی جهانی غالب خواهند بود چون دلار همچنان ارز ذخیرهٔ جهان است، اما تجارت واقعی با ارزهای محلی انجام می‌شود. چیزی که می‌بینیم ظهور یک اکوسیستم استیبل‌کوین چندارزی است. استیبل‌کوین‌های ارز محلی با حذف تبدیل‌های غیرضروری FX و امکان تسویهٔ داخلی، مکمل USDT و USDC هستند.»

چو اشاره می‌کند هدف این نیست که استخرهای نقدینگی موجود کنار زده شوند، بلکه ساخت زیرساختی است که به دارایی‌های دیجیتال چندارزی اجازه دهد به‌صورت بی‌نقص در آن‌سوی مرزها با هم تعامل کنند.

حل قفل‌شدن سرمایه در نوسترو و وسترو

یک منبع اصلی اصطکاک در بانکداری سنتی، الزام مؤسسات مالی به نگهداری حساب‌های پیش‌تأمین‌شدهٔ نوسترو و وسترو در سراسر جهان است. این ذخایر قفل‌شده حجم عظیمی از سرمایهٔ در گردش را مصرف می‌کنند، در حالی که در ساعات خارج از بازار یا دوره‌های خشکیِ نقدینگیِ آخر هفته انعطاف اندکی ارائه می‌دهند.

لایه‌های هماهنگ‌سازی FX روی زنجیره، با عمل کردن به‌عنوان میان‌افزارِ تنظیم‌گری‌شده، جایگزینی بنیادین ارائه می‌کنند. پلتفرم‌هایی مانند Ratio که به‌صورت ۲۴/۷ خارج از پنجره‌های سنتی بانکی فعالیت می‌کنند، از نقدینگی اختصاصیِ آن‌چین در محیط‌های مجوزدار بهره می‌گیرند تا تسویهٔ پیوسته را تضمین کنند. با تأمین نقدینگی در همکاری با ناشران محلی و بازارسازها، جریان‌های متوازن‌سازیِ چندمسیره می‌توانند میان ذخایر داخلی و مسیرهای ضربِ ناشر هماهنگ شوند—و اجرای آنی را حتی زمانی ممکن کنند که رمپ‌های فیات سنتی بسته‌اند.

با وجود مزایای روشنِ کاراییِ سرمایه در ریل‌های بلاکچین، قانع کردن خزانه‌داران محافظه‌کار شرکت‌ها برای ترک کانال‌های میراثی، از نظر تاریخی دشوار بوده است. برای پر کردن این شکاف، ارائه‌دهندگان زیرساخت Web3 مدرن در حال فاصله گرفتن از روایت‌های برهم‌زننده و حرکت به‌سوی یکپارچه‌سازی عمل‌گرایانه هستند.

به‌جای آنکه از مؤسسات بخواهند یک‌شبه پشته‌های فناوری خود را بازطراحی کنند، لایه‌های هماهنگ‌سازی مستقیماً به سیستم‌های ERP موجود و جریان‌های کاری خزانه‌داری متصل می‌شوند. شرکت‌ها با عمل کردن به‌عنوان یک موتور مسیریابیِ نامرئی در پشت درگاه‌های پرداخت سنتی، می‌توانند تسویهٔ آن‌چین را به‌صورت گزینشی انجام دهند—و به‌تدریج حجم را به ریل‌های دیجیتال منتقل کنند؛ جایی که بهبودهای قابل اندازه‌گیری در سرعت، هزینه و کاهش لغزش قابل اثبات است.

محرک لازم برای آزادسازی سرمایهٔ نهادی در مقیاس، شفافیت مقرراتی است. سال‌ها، ابهام دربارهٔ کنترل‌های انطباق و تعریف‌های حقوقی، شرکت‌های سنتی را کنار میدان نگه داشت و خزانه‌داران محافظه‌کار را ناچار کرد زیر تهدید «مقررات‌گذاری از طریق اجرای قهری» فعالیت کنند.

این پویایی با شکل‌گیری استانداردگذاری جهانی در حال از بین رفتن است. در ایالات متحده، شتاب پیرامون قانون CLARITY با جایگزین کردن قواعد مبهم با تعریف‌های قانونی برای کالاهای دیجیتال، اوراق بهادار و استیبل‌کوین‌های پرداخت، قطعیت ساختاریِ موردنیاز را به بازارهای غربی می‌آورد. فراتر از مرزهای آمریکا، این خط مبنا یک نقشهٔ راه برای هماهنگ‌سازی بین‌المللی ایجاد می‌کند—و نقطهٔ عطف قانون‌گذاریِ بی‌سابقه‌ای را تقویت می‌کند که اکنون در حوزه‌های کلیدی آسیایی در حال گسترش است.

چو می‌گوید: «پذیرش گسترده فقط زمانی رخ می‌دهد که زیرساخت استیبل‌کوین به‌طور قابل اثبات از ریل‌های موجود بهتر عمل کند، بدون آنکه شرکت‌ها مجبور شوند در انطباق مصالحه کنند. ما شاهدیم این نقطهٔ عطف مقرراتی به‌سرعت در آسیا در حال رخ دادن است؛ جایی که انتظار داریم هر کشور بزرگ، طی ۱۲ تا ۲۴ ماه آینده نوعی قانون‌گذاری استیبل‌کوین را به قانون تبدیل کند.»

در ادامه، انتظار می‌رود مرزهای میان فیات سنتی و دارایی‌های دیجیتال از میان برود. با یکپارچه شدن استیبل‌کوین‌های تنظیم‌گری‌شده در سامانه‌های پرداخت ملی و پذیرفته شدن به‌عنوان ابزارهای تسویهٔ بومی، اصطکاکِ تبدیل میان مانده‌های بانکی و بلاک اکسپلوررها محو خواهد شد. پرداخت‌ها صرفاً روی زنجیره جریان خواهند یافت و استیبل‌کوین‌ها را به‌عنوان لایهٔ تسویهٔ زیرین و نامرئی که تجارت جهانی را پیش می‌برد، جای‌گذاری خواهند کرد.