$37 تریلیون و در حال افزایش: چرخش بدهی آمریکا بدون ترمز است

دفن شده در تعهدات: بدهی ایالات متحده به ۳۷ تریلیون دلار رسید و پایانی برای آن دیده نمی‌شود

این رقم عظیم به معنای ۱۰۷,۹۸۴ دلار بدهی برای هر شهروند آمریکایی و ۳۲۳,۰۵۱ دلار بدهی برای هر مالیات‌دهنده است که فشار بسیار زیادی را بر دوش آمریکاییان کاری می‌گذارد. هزینه‌های رسمی فدرال در سال گذشته به ۷.۱۷ تریلیون دلار رسید که به مراتب بیشتر از درآمد بود و نتیجه‌اش کسری بودجه ۲ تریلیون دلاری شد. این ارقام تصادفی نیستند بلکه نتیجه منطقی سیستمی هستند که دیگر تولید را ارزشی ندارد ولی بازتوزیع را تحسین می‌کند.

نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی، یک معیار بحرانی از سلامت اقتصادی، اکنون به ۱۲۳.۰۱٪ رسیده است که افزایش چشمگیری از ۵۷.۴۱٪ در سال ۲۰۰۰ و ۳۴.۶۰٪ در سال ۱۹۸۰ بوده است. هزینه‌های عمده اجباری مانند برنامه‌های مدیکر/مدیکید به ۱.۶۹ تریلیون دلار رسیده، تامین اجتماعی به ۱.۵۲ تریلیون دلار نیاز داشته و سود خالص بر بدهی خود ۱.۰۳ تریلیون دلار را به خود اختصاص داده است – بیش از ۹۰۸ میلیارد دلاری که برای دفاع هزینه شده است.

با اضافه شدن بحران، تعهد کلی بدهی ایالات متحده، شامل تعهدات بدون بودجه، به ۱۰۴.۵ تریلیون دلار رسیده است. تنها پرداخت سود برای مالیات‌دهندگان ۵.۴۷ تریلیون دلار هزینه دارد. این هزینه‌ها منابع را از دیگر اولویت‌ها و سرمایه‌گذاری‌های ملی منحرف می‌کنند. ایجاد بدهی جایگزین ایجاد ثروت شده است. با بیش از ۲۲ تریلیون دلار در عرضه پول و ۱.۶۸ تریلیون دلار در “آینده” دلار خزانه‌داری که از هیچ به وجود آمده است، دولت اعتماد جعلی را به جای سرمایه واقعی معامله می‌کند.

همزمان، آمریکاییان با فشارهای اقتصادی چشمگیری مواجه هستند. درآمد میانه ۴۳,۸۳۴ دلار است، در حالی که هزینه‌ها به شدت افزایش یافته‌اند: هزینه‌های بهداشت و درمان اکنون سالانه به طور متوسط ۱۵,۵۸۴ دلار است (از ۵,۴۳۴ دلار در سال ۲۰۰۰)، شهریه دانشگاه ۲۷,۵۳۹ دلار (از ۱۰,۷۳۴ دلار) و قیمت میانه خانه جدید ۴۱۱,۰۹۱ دلار (از ۱۶۴,۷۷۷ دلار) می‌باشد. حدود ۳۷.۴ میلیون آمریکایی در فقر زندگی می‌کنند.

علاوه بر این، کاهش ارزش پول فقط یک نشانه نیست – بلکه علت این روند نزولی نیز هست. وقتی یک دولت عرضه پول خود را افزایش می‌دهد، ارزش هر دلار را کاهش می‌دهد، شهروندان پس‌اندازکننده را مجازات می‌کند و بدهی‌های بی‌رویه را پاداش می‌دهد. این سرقت خاموش قدرت خرید را تضعیف می‌کند، بازارها را تحریف می‌کند و به هزینه‌های نامحدود بدون پاسخگویی امکان می‌دهد. این یک فریب اخلاقی است که به عنوان سیاست اقتصادی پوشانده شده، جایگزین ثروت واقعی با توهم می‌شود.

بسیاری موافقند که مسیر اقتصادی فعلی پایدار نیست. افزایش بدهی که با کسری‌های مداوم و افزایش هزینه‌های بهره تغذیه می‌شود، تهدید جدی بلندمدتی برای اقتصاد ایالات متحده ایجاد می‌کند و می‌تواند تنظیمات دردناک مالیاتی یا خطر بی‌ثباتی عمیق‌تر را ناگزیر کند.