Yuan kontra dolar amerykański: Cicha kampania Chin o finansową supremację

Spadek Dolara Pomaga Juanowi

Chiny intensyfikują wysiłki na rzecz podniesienia międzynarodowej pozycji juana i rzucenia wyzwania globalnej dominacji dolara amerykańskiego, wykorzystując dogodny moment, gdy międzynarodowe zaufanie do zielonego banknotu słabnie. Celem Pekinu jest zróżnicowanie użycia walut globalnych, nawet jeśli dolar pozostaje dominującą walutą na świecie.

Ambicje Pekinu dotyczące internacjonalizacji juana są wspierane przez wyjątkowo korzystne warunki rynkowe. Indeks dolara amerykańskiego spadł w tym roku o ponad 9%, podczas gdy offshore juan umocnił się o ponad 2% w stosunku do słabnącego dolara.

Doniesienia, że Chiny aktywnie zwiększają akceptację juana na świecie, pojawiają się w kontekście rosnących wysiłków tak zwanego Globalnego Południa na rzecz de-dolaryzacji. Przede wszystkim promowana przez Rosję po nałożeniu na nią sankcji zachodnich, kampania de-dolaryzacyjna zachęca kraje do rozliczania handlu we własnych walutach. Pojawiły się również rozmowy na temat uruchomienia alternatywnej waluty rezerwowej, ale nie podjęto konkretnych kroków w celu osiągnięcia tego celu.

Choć Chiny były sympatyczne dla idei de-dolaryzacji, do niedawna unikały otwarcie zastępowania dolara własną walutą. Jednak wygląda na to, że to się zmienia, co widać w niedawnej mowie gubernatora Ludowego Banku Chin, Pan Gongsheng, który omawiał “jak osłabić nadmierną zależność od jednej suwerennej waluty”.

Gongsheng ujawnił również plany dotyczące nowego centrum poświęconego internacjonalizacji cyfrowego juana w Szanghaju oraz dążenia do promowania handlu kontraktami terminowymi na wymianie walutowej juana. To buduje na istniejącym w Chinach wdrożeniu cyfrowego juana, zaprojektowanego jako zamiennik dla części gotówki fizycznej.

Chińskie Kontrole Kapitału Nadal Przeszkodą

Według raportu CNBC, duża część ostatniej strategii Chin koncentruje się na rozszerzeniu dostępu do swojego rynku kontraktów terminowych. Na przykład, ostatnio trzy duże chińskie giełdy ogłosiły, że kwalifikowani zagraniczni inwestorzy instytucjonalni mogą teraz handlować 16 dodatkowymi kontraktami terminowymi i opcjami, obejmującymi takie surowce jak naturalny kauczuk, ołów i cyna. To następstwo dziesiątek innych kontraktów terminowych, które zostały wprowadzone wcześniej w tym roku dla zagranicznych inwestorów, według Zhou Ji, analityka innowacji w zakresie makro wymiany walutowej w Nanhua Futures.

Zhou podkreślił, że te rozszerzenia poszerzają możliwości zabezpieczania dla międzynarodowych instytucji. Zwiększają także wpływ juana w globalnym systemie wyceny towarów. W innym kroku, aby zachęcić do wykorzystywania juana, Szanghajska Giełda Kontraktów Termowych bada możliwość pozwolenia na używanie walut obcych jako zabezpieczeń dla transakcji rozliczanych w juanach.

Inne drobne, ale znaczące kroki obejmują zezwolenie kwalifikowanym zagranicznym inwestorom na uczestnictwo w handlu opcjami na fundusze notowane na giełdzie od 9 października w celach hedgingowych. Na początku tego roku, władze również zrezygnowały z opłaty 70 dolarów (500 juanów) dla międzynarodowych instytucji finansowych otwierających lokalne rachunki do dostępu do rynku obligacji.

Jednak mimo że globalne instytucje finansowe są chętne do dywersyfikacji w Chiny, obawy dotyczące surowych kontroli odpływu kapitału w kraju uważane są za przeszkodę dla zakupu na dużą skalę chińskich aktywów na kontynencie.

Tymczasem, poza produktami inwestycyjnymi, Chiny systematycznie budują rozległą sieć offshorowych banków rozliczeniowych w juanie oraz promują swój system międzynarodowych płatności międzybankowych. Niedawna analiza Rezerwy Federalnej USA wskazała na rosnący trend chińskich banków pożyczających gospodarkom rynków wschodzących w juanach zamiast dolarów amerykańskich, częściowo napędzany mniejszymi kosztami pożyczek.

Pomimo tych wysiłków, w maju juan odnotował niewielki spadek w międzynarodowym użyciu, spadając do 2,89% transakcji według wartości, według RMB Tracker Swift. Dolar amerykański, w przeciwieństwie do tego, stanowił 48,46% globalnych płatności, a następnie euro z 23,56%.