Systemowe testy stresowe obciążają rynki obligacji, gdy globalnie gwałtownie rosną długoterminowe rentowności.

Inwestorzy wyprzedają obligacje długoterminowe w miarę rozprzestrzeniania się ryzyk kredytowych

W tym tygodniu stopy zwrotu z amerykańskich obligacji skarbowych zbliżyły się do krytycznych progów: obligacja 30-letnia na krótko przekroczyła 5% pierwszy raz od 16 lat, pod wpływem decyzji Moody’s o obniżeniu ratingu kredytowego USA do Aa1, co spotęgowało obawy o stabilność finansową. Dziesięcioletnia stopa zwrotu oscylowała wokół 4,483%, podczas gdy krótkoterminowe noty przyciągnęły umiarkowane zainteresowanie, co sygnalizuje ostrożne podejście inwestorów.

Choć analitycy odrzucili alarmy dotyczące krótkoterminowej płynności, ostrzegają, że obniżenie ratingu ujawnia malejące zaufanie do zdolności polityków do radzenia sobie z rosnącymi zobowiązaniami. Decyzja Moody’s była zbieżna z obniżką S&P w 2011 roku i dostosowaniem Fitch’a w 2023 roku, przypisując swoje stanowisko „politycznej niesubordynacji” i rosnącym deficytom. Rozmawiając z CNBC, Vishnu Varathan z Mizuho Securities określił tę zmianę jako „dramatyczną, ale nieistotną” dla obecnych rynków.

Jednak echa października 2023 roku — gdy stopa zwrotu 10-letnia na poziomie 5% poprzedziła przedłużający się spadek na giełdzie — sprawiają, że handlowcy oczekują turbulencji. Co więcej, globalne spory pogłębiają się: 40-letnia stopa zwrotu z japońskich obligacji rządowych osiągnęła najwyższy poziom od 2007 roku, podczas gdy urzędnicy porównują napięcia fiskalne do „Grecji w 2011 roku.” Europejskie długoterminowe stopy zwrotu również wzrosły, podkreślając systemowe napięcia.

Podobno kapitał przenosi się do obligacji 3- do 6-miesięcznych, unikając dłuższych terminów zapadalności w obliczu oczekiwań na utrzymanie pieniężnej restrykcji. Regulatorzy wdrożyli także bufory płynności i dostosowania bankowe, aby złagodzić ekspozycję na czas trwania, jednak wątpliwości pozostają. Tak zwane aktywa wolne od ryzyka teraz niespodziewanie wiążą się z ukrytymi zobowiązaniami, co zwiększa zainteresowanie złotem, bitcoinem (BTC) i wybranymi akcjami. Klasyczny portfel 60/40’s traci na swojej defensywnej wartości, gdy niepewności dotyczące zadłużenia państwowego infiltrują podstawowe aktywa.

Sceptycy argumentują, że rozwiązania fiskalne pozostają nieuchwytne bez niezwykłego wsparcia banku centralnego. Nagły wzrost stóp zwrotu w kwietniu — wywołany konfliktami handlowymi — wymagał cofnięcia ceł w celu stabilizacji nastrojów, ujawniając kruchą równowagę gospodarki. W miarę jak zaufanie do suwerennych zabezpieczeń maleje, rynki coraz bardziej zwracają się ku instrumentom postrzeganym jako znajdujące się poza systemem.

Gdy 10-letnia stopa zwrotu bada zakres 4,5%, zaleca się podejmowanie postaw defensywnych. Obligacje teraz przekazują wyraźne przesłanie: To zamieszanie odzwierciedla nie chwilowy chaos, lecz głęboką rekalkulację modeli wzrostu opartego na zadłużeniu. Bardziej skomplikowany dylemat wynika z ery Covid-19, kiedy amerykańscy giganci bankowi magazynowali długoterminowy dług — zakład teraz nawiedzający ich z kolosalnymi papierowymi stratami.

Jeśli stopy procentowe będą dalej rosły, te instytucje ryzykują utkwieniem w fiskalnym kajdanach, chyba że zostaną uratowane przez Rezerwę Federalną.