Rezerwa Federalna zamierza utrzymać stopy procentowe na niezmienionym poziomie, podczas gdy rynki w pełni wyceniły obniżki w 2026 roku

Najważniejsze wnioski:

• Kontrakty terminowe na stopę funduszy federalnych na giełdzie CME wskazują na 99,5% prawdopodobieństwo, że Fed utrzyma stopy procentowe na poziomie 3,50–3,75% podczas posiedzenia FOMC 29 kwietnia.
• Cena ropy WTI przekroczyła 110 dolarów za baryłkę po kwietniowym przemówieniu Trumpa, co spowodowało wzrost prawdopodobieństwa braku obniżek stóp procentowych w całym 2026 r. według Polymarket do 36%.
• Kolejny ważny test nastąpi 17 czerwca, kiedy to rynki wyceniają 96,7% prawdopodobieństwa, że Fed ponownie utrzyma koszty finansowania na niezmienionym poziomie.

Fed stoi w obliczu konsensusu rynkowego: żadnych obniżek, żadnego pośpiechu w łagodzeniu polityki

Na koniec tego tygodnia kontrakty terminowe na stopę funduszy federalnych śledzone przez narzędzie CME Fedwatch wskazują obecnie 99,5% prawdopodobieństwa, że Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) utrzyma stopę referencyjną na poziomie 3,50%-3,75% podczas posiedzenia 29 kwietnia. Miesiąc temu, 4 marca, inwestorzy przypisywali tylko 88,2% szans na utrzymanie stóp, a prawie 12% nadal liczyło na obniżkę do 325–350 punktów bazowych. To okno się zamknęło.

Zmiana nastąpiła po wygłoszonym w tym tygodniu przez prezydenta Donalda Trumpa przemówieniu w prime time, w którym obiecał on „niezwykle mocne” uderzenie w Iran w nadchodzących tygodniach, zagroził zbombardowaniem elektrowni i bagatelizował zależność USA od ropy z Cieśniny Ormuz. Rynki zareagowały natychmiast. Cena ropy WTI przekroczyła 110–112 USD za baryłkę, a cena ropy Brent ustabilizowała się powyżej 107 USD, czyli na poziomach, których nie obserwowano regularnie od czasu kryzysu rosyjsko-ukraińskiego w 2022 r.

Premie za fizyczną ropę w Houston wzrosły do 5,50 USD powyżej poziomu kontraktów terminowych. W Cieśninie Ormuz, przez którą codziennie przepływa około 20% światowych dostaw ropy, działania irańskiej marynarki wojennej niemal całkowicie wstrzymały ruch tankowców od czasu eskalacji walk pod koniec lutego 2026 r. Międzynarodowa Agencja Energetyczna koordynowała awaryjne uwolnienie zapasów w ponad 30 krajach, co złagodziło niedobory, ale ich nie wyeliminowało.

Te straty w dostawach mają bezpośredni wpływ na preferowany przez Fed wskaźnik inflacji. W podsumowaniu prognoz ekonomicznych z 18 marca inflacja PCE na 2026 r. została skorygowana do 2,7%, w porównaniu z szacunkami na poziomie 2,4% opublikowanymi w grudniu. Inflacja bazowa PCE utrzymała się na tym samym poziomie. Mediana prognoz Fed nadal zakłada jedną obniżkę stóp o 25 punktów bazowych w tym roku, ale prezes Jerome Powell jasno stwierdził na konferencji prasowej po posiedzeniu, że urzędnicy potrzebują więcej czasu, aby ocenić, czy pojawią się efekty drugiej rundy, spirale płacowo-cenowe i odwiązane od realiów oczekiwania.

Rynki prognoz i przetasowania w składzie

Gubernator Stephen Miran jako jedyny zgłosił sprzeciw podczas posiedzenia w dniach 17–18 marca, głosując za natychmiastową obniżką. Pozostałych 10 członków z prawem głosu utrzymało dotychczasowe stanowisko.

Rynki prognoz są bardziej bezpośrednie. Polymarket obecnie przypisuje 36% prawdopodobieństwo braku obniżek stóp procentowych w całym 2026 r., co stanowi wzrost z 10% przed rozpoczęciem wojny. Pojedyncza obniżka o 25 punktów bazowych ma 23% szans. Kalshi ocenia scenariusz braku obniżek na 38,5%, a wolumen obrotu wynoszący 2,9 mln dolarów odzwierciedla przekonanie inwestorów dysponujących prawdziwymi środkami.

W odniesieniu do posiedzenia FOMC 17 czerwca CME Fedwatch wskazuje 96,7% prawdopodobieństwa utrzymania stóp na niezmienionym poziomie. 4 marca wartość ta wynosiła 66,8%, a 30,2% inwestorów nadal spodziewało się obniżki do czerwca. Ta premia za łagodzenie polityki pieniężnej niemal całkowicie zniknęła.

Analitycy z Wall Street pozostają bardziej optymistyczni niż rynki kontraktów terminowych. Na przykład Citi nadal prognozuje obniżki o ponad 75 punktów bazowych w ciągu roku. Jednak w lutym Citi odłożyło swoją prognozę. Ta rozbieżność ma znaczenie. Profesjonalni prognostycy rozważają scenariusz, w którym konflikt ulega deeskalacji, a ceny ropy spadają; inwestorzy na rynku kontraktów terminowych wyceniają świat takim, jakim jest dzisiaj.

Powell umieścił szok naftowy w kontekście wcześniejszych zakłóceń podaży, pandemii i ceł, a wydarzenia na Bliskim Wschodzie nazwał „niepewnymi”. Fed nie podejmie żadnych działań, dopóki nie będzie dysponował bardziej przejrzystymi danymi. Nadchodzące odczyty inflacji przed i po szoku, wraz z kwietniowym raportem o zatrudnieniu, będą przedmiotem wnikliwej analizy. Niemniej jednak karty są przetasowywane, a kadencja Powella jako prezesa Rezerwy Federalnej kończy się 15 maja 2026 r.

Donald Trump zaproponował Kevina Warsha na następnego przewodniczącego, choć oddzielna kadencja Powella jako członka Rady Gubernatorów Rezerwy Federalnej trwa do 31 stycznia 2028 r. Z tego punktu widzenia jego pozycja ma mniejsze znaczenie; jako jeden z siedmiu członków Rady do 2028 r. Powell ma tylko jeden głos i nie ma uprawnień do kierowania decyzjami w taki sposób, jak przewodniczący. Historyczne precedensy wskazują, że ustępujący przewodniczący rzadko zachowują znaczący wpływ po objęciu stanowiska członka Rady.

Tymczasem, jak zwykle, amerykańscy konsumenci odczuwają skutki tych działań. Średnia krajowa cena benzyny zbliża się do 4 dolarów za galon lub przekracza tę kwotę w wielu stanach, co oznacza wzrost o około 1 dolara w porównaniu z okresem przed wojną. Średnie oprocentowanie 30-letniego kredytu hipotecznego wynosi blisko 6,38%. Koszty kredytów w całej gospodarce pozostają wysokie, ponieważ Fed nie ma możliwości złagodzenia polityki pieniężnej bez ryzyka wywołania drugiej fali inflacji. Fala ta może nadejść niezależnie od tego, czy decydenci tego chcą, czy nie.

Kolejna decyzja FOMC zapadnie 29 kwietnia. O ile nie nastąpi dramatyczny zwrot w cenach ropy lub nie dojdzie do trwałego zawieszenia broni, oczekuje się, że Fed postąpi zgodnie z tym, co rynki już wyceniły: nie podejmie żadnych działań.