Lux Thiagarajah z Openpayd: „Decentralizacja to warstwa ewolucyjna, a nie zamiennik”

Od rewolucji do infrastruktury

Przez lata obietnica blockchain w finansach była ubrana w język rewolucji. Światu wielokrotnie wmawiano, że „fakturowanie krypto” wywróci do góry nogami globalny łańcuch dostaw. Jednak gdy na początku 2026 roku kurz opada, rzeczywistość adopcji instytucjonalnej okazuje się bardziej pragmatyczna — i prawdopodobnie bardziej potężna.

W dyskusji o strukturalnej zmianie w obszarze aktywów cyfrowych Lux Thiagarajah, dyrektor ds. handlowych (CCO) w Openpayd oraz były pracownik JPMorgan Chase i HSBC, rzucił światło na to, gdzie tak naprawdę lokuje się „smart money”. Jego werdykt? Rewolucja nie dzieje się na froncie w dziale fakturowania; dzieje się w instalacjach.

Tłem tej zmiany jest przekształcony krajobraz regulacyjny. Wraz z pełnym wdrożeniem unijnego rozporządzenia Markets in Crypto-Assets (MiCA) oraz uchwaleniem w 2025 r. amerykańskiej ustawy GENIUS Act, stablecoiny oficjalnie awansowały z eksperymentalnych tokenów „opartych na portfelu” do regulowanych narzędzi produkcyjnych „opartych na rachunku”.

„Najsilniejsze zainteresowanie instytucjonalne utrzymuje się w obszarze ramp wejścia i wyjścia (on- i off-ramp)” — wyjaśnił Thiagarajah. „Choć często opisuje się to jako prostą infrastrukturę, te szyny są krytycznym mostem między tradycyjnymi systemami walut fiducjarnych a sieciami blockchain.”

Podczas gdy branża niegdyś marzyła o świecie, w którym każda faktura byłaby programowalnym tokenem niewymienialnym (NFT), instytucje obecnie koncentrują się na szybkości rozliczeń. Osadzając stablecoiny w swoich operacjach backendowych, firmy skracają czas rozliczeń z dni do sekund. Jednak „ostatnia mila” — zdolność zamiany tej cyfrowej wartości z powrotem na walutę fiducjarną — pozostaje najbardziej pożądaną funkcją.

Replatformowanie gigantów

Zapytany, czy technologia zdecentralizowana jest skazana na zastąpienie systemów legacy, Thiagarajah był jednoznaczny: to warstwa ewolucyjna, a nie zamiennik. Wskazuje na działania największych instytucji finansowych świata — od Kinexys JPMorgan po fundusz BUIDL BlackRocka — jako dowód „replatformowania”, a nie wyparcia.

„To nie jest decentralizacja wypierająca banki” — zauważył Thiagarajah. „To banki integrują technologię zdecentralizowaną ze swoimi istniejącymi modelami. KYC, AML i nadzór ostrożnościowy nie są opcjonalne, a rządy nie przekażą tych obowiązków w pełni systemom niewymagającym zezwoleń.”

Jednak pojawiło się nowe wyzwanie: rozbieżność regulacyjna. O ile unijne ramy MiCA kładą nacisk na ścisłą, państwowo ukierunkowaną kontrolę nadzorczą, o tyle amerykańska ustawa GENIUS Act koncentruje się na federalnych ochronach prawnych oraz rozdziale bankowości i handlu.

To rodzi kluczowe pytanie dla globalnych skarbników: czy firmy będą zmuszone utrzymywać oddzielne, odizolowane stosy on-chain dla każdej jurysdykcji? Thiagarajah uważa, że odpowiedź leży w architekturze.

„Technologia bazowa nie jest rozdrobniona” — argumentował. „Blockchainy, portfele i logika smart kontraktów pozostają spójne. Jeśli infrastruktura zostanie zbudowana wokół jednej głównej księgi, a logika zgodności będzie stosowana na warstwie aktywa, a nie na warstwie łańcucha, możemy uniknąć tworzenia wielu odizolowanych środowisk.”

Prawdziwym ryzykiem — ostrzega — nie są same przepisy, lecz brak interoperacyjności. Jeśli płynność w strefie euro zostanie zamknięta w tokenach zgodnych z MiCA, a płynność w USA będzie znajdować się w tokenach zgodnych z GENIUS, koszt transferu pieniędzy przez granice może pozostać wysoki mimo technologicznego skoku.

Koniec ery „batch-based”

Perspektywa na 10 lat sugeruje, że choć banki jako podmioty regulowane pozostaną, „konstrukty legacy”, które je definiują — rozliczenia wsadowe i wielodniowe procesy — znikną.

Jako CCO Openpayd, rolą Thiagarajaha jest pozycjonowanie firmy jako architekta tej fazy pomostowej. Dostarczając uniwersalną infrastrukturę łączącą krajowe szyny walut fiducjarnych z sieciami blockchain, Openpayd umożliwia instytucjom skalowanie strategii aktywów cyfrowych bez czekania na całkowitą globalną przebudowę księgowości biznesowej.

Tymczasem Thiagarajah podzielił się swoimi przemyśleniami na temat surowych limitów transakcyjnych MiCA dotyczących stablecoinów denominowanych w dolarze amerykańskim na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Choć ma to chronić euro, taki wymóg — jak argumentuje Thiagarajah — grozi stworzeniem istotnych tarć dla europejskich firm. Powiedział, że przedsiębiorstwa mogą być zmuszone iść „okrężną drogą” przy rozliczaniu transakcji, podczas gdy wymuszone konwersje tokenów wspieranych euro na dolary potrzebne do międzynarodowych towarów i usług mogą prowadzić do wzrostu kosztów wymiany walut.

CCO podkreśla, że o ile nie nastąpi masowa strukturalna zmiana roli dolara jako globalnej waluty rezerwowej, rynek w dającej się przewidzieć przyszłości pozostanie zasadniczo denominowany w dolarach.

Thiagarajah odrzuca pogląd, że regulacje z natury tłumią wzrost. Zamiast tego twierdzi, że przejrzystość regulacyjna jest brakującym składnikiem, który wreszcie uzasadnia przepływy instytucjonalne Tier 1. Dla banków i funduszy „niejasne” jest synonimem „nienadające się do inwestowania”. Dlatego prawa takie jak MiCA i GENIUS Act zapewniają formalne przyzwolenie, którego te instytucje potrzebują, by przejść od pilotaży do masowego uruchomienia płynności.

FAQ ❓

• Jaki jest obecny stan adopcji blockchain w finansach? Adopcja jest bardziej pragmatyczna i koncentruje się na infrastrukturze backendowej, a nie na rewolucji na froncie.
• Jak nowe regulacje wpłynęły na stablecoiny? Regulacje takie jak unijne MiCA i amerykańska GENIUS Act przekształciły stablecoiny w regulowane narzędzia produkcyjne.
• Jaką rolę odgrywają banki w integracji technologii zdecentralizowanej? Banki nie są zastępowane, lecz ewoluują, integrując technologię zdecentralizowaną z istniejącymi systemami.
• Jakie wyzwania rozbieżność regulacyjna stawia przed globalnymi firmami? Może to wymusić na firmach utrzymywanie oddzielnych systemów dla różnych jurysdykcji, co grozi wzrostem kosztów transakcyjnych.