Czy dolar amerykański jest dominujący czy skazany na porażkę? Analitycy interpretują te same dane — bardzo różnie.

Pogląd Campbella: Złoto rośnie wewnątrz systemu opartego na dolarze

Alexander Campbell, były szef działu towarów w Bridgewater Associates i założyciel Black Snow Capital, twierdzi, że rosnące ceny złota i srebra nie implikują załamania dolara amerykańskiego. W artykule opublikowanym na X, Campbell opisuje obecną sytuację rynkową jako taką, w której metale szlachetne i dolar mogą wzmacniać się jednocześnie.

Campbell, który teraz kieruje Rose AI i publikuje komentarze makroekonomiczne w swoim newsletterze Campbell Ramble, podkreśla, że globalne finanse wciąż działają w systemie centrycznym na dolarze. Wskazuje na głębokość amerykańskich rynków kapitałowych, wsparcie militarne i wiarygodność instytucjonalną jako czynniki podtrzymujące popyt na dolara.

Według Campbella, złoto działa przede wszystkim jako zabezpieczenie portfelowe, a nie jako jasny zakład przeciwko dolarowi. Twierdzi, że dla zachodnich inwestorów ekspozycja na złoto często zawiera domniemane stanowisko krótkiej sprzedaży dolara, które można zrównoważyć bezpośrednio trzymając dolary.

„Moje pozycje w złocie i srebrze są domyślnie krótkimi pozycjami na dolarze. Każdą uncję, którą posiadam, kupiłem, sprzedając dolary” – powiedział Campbell. „Jeśli bym tego nie zabezpieczył, byłbym masywnie narażony na osłabienie dolara oprócz tego, co sam zrobią metale.”

Dodaje, że ostatnie spadki dolara są umiarkowane w kontekście historycznym, zauważając, że Indeks Dolara USA pozostaje znacznie powyżej poziomów widzianych w poprzednich okresach trwałego osłabienia dolara. W jego opinii, narracje o załamaniu są oderwane od długoterminowych przedziałów cenowych.

Campbell kładzie większy nacisk na przepływy kapitału niż na spekulacje walutowe. Twierdzi, że znaczące osłabienie dolara wymagałoby na dużą skalę likwidacji amerykańskich akcji i obligacji skarbowych przez zagranicznych inwestorów, a nie pozycji na rynku kontraktów na dolara.

Akceptując selektywną słabszą wydajność niektórych amerykańskich akcji technologicznych, Campbell opisuje recentne zachowanie rynku jako rotację, a nie ucieczkę kapitału. Utrzymuje, że inwestorzy nadal alokują środki w aktywa amerykańskie związane z tematami strukturalnego wzrostu, w tym sztuczną inteligencję (AI).

Campbell powiedział:

“Jeśli chcesz wiedzieć, czy zagłada dolara jest realna, obserwuj przepływy. Czy Europejczycy faktycznie likwidują swoje SPX? Czy japońskie fundusze emerytalne sprzedają obligacje skarbowe? Czy po prostu rozmawiają o tym na kolacjach w Davos, utrzymując swoje alokacje? Jak dotąd, to głównie rozmowy.”

Pogląd Girnusa: Słabość dolara odzwierciedla wybór polityczny

Peter Girnus, starszy badacz zagrożeń w Trend Micro i częsty komentator ryzyka technologicznego i politycznego, oferuje inną interpretację. Girnus twierdzi, że ostatnia słabość dolara odzwierciedla intencjonalną politykę, a nie nadmierną reakcję rynku.

W innym artykule na X, Girnus wskazuje na dokument polityczny z 2024 roku autorstwa Stephena Mirana, obecnie członka Zarządu Rezerwy Federalnej, który przedstawia ramy restrukturyzacji globalnego handlu poprzez strategiczną dewaluację dolara. Dokument argumentuje, że status waluty rezerwowej zmusza USA do prowadzenia trwałych deficytów handlowych, które szkodzą produkcji krajowej.

Girnus twierdzi, że recentne ruchy na Indeksie Dolara USA są zgodne z tymi ramami. Zauważa, że indeks spadł do najniższego poziomu od początku 2022 roku i przerwał wcześniejsze przedziały handlowe, co charakteryzuje jako napędzane trendem, a nie tymczasowe.

Podkreśla również ruch złota powyżej 5 000 dolarów za uncję, wskazując na popyt banków centralnych, a nie spekulację detaliczną, jako główny czynnik napędowy. Girnus wskazuje na utrzymujące się kumulowanie złota przez centralne banki z rynków wschodzących, w tym Chiny, jako dowód na dywersyfikację rezerw.

Girnus odnosi się również do długoterminowych danych inflacyjnych pokazujących, że od założenia Rezerwy Federalnej dolar stracił około 96% swojej siły nabywczej. Identyfikuje zakończenie wymienialności złota w 1971 roku jako strukturalny punkt zwrotny, który usunął zewnętrzne ograniczenia na ekspansję monetarną.

Twierdzi, że rosnące poziomy długu federalnego wzmacniają motywacje dla decydentów do polegania na inflacji i dewaluacji waluty, a nie na spłacie. W jego opinii słabość dolara działa jako mechanizm zarządzania długiem bez formalnego niewypłacalności.

Girnus napisał:

„Nie spłacisz 134% długu do PKB. Inflatujesz go. Dewaluujesz walutę, w której jest denominowany. Nie niewypłacalność, tylko polityka.”

Girnus podnosi również obawy dotyczące niezależności Rezerwy Federalnej, wskazując na rozbieżności w Komitecie Otwartego Rynku oraz rosnącą zgodność między celami fiskalnymi a monetarnymi.

Gdzie poglądy się różnią

Obaj analitycy zgadzają się, że wzrost cen złota odzwierciedla siły strukturalne, a nie krótkoterminową aktywność handlową. Ich niezgoda skupia się na interpretacji: Campbell uważa dominację dolara za dosyć nienaruszoną pomimo wyższych cen złota, podczas gdy Girnus argumentuje, że deprecjacja dolara jest w istocie zamierzonym wynikiem polityki. Kilku analityków zgadza się z teorią Mirana i porozumienia w Mar-a-Lago, co stało się popularnym tematem dyskusji.

Kontrast podkreśla szerszą debatę stojącą przed rynkami w 2026 roku — czy status waluty rezerwowej gwarantuje długoterminową odporność, czy po prostu umożliwia kontrolowaną korektę w czasie.

FAQ ⏱️

• Dlaczego złoto rośnie, mimo że dolar pozostaje szeroko używany?
  Złoto może rosnąć z powodu popytu na zabezpieczenia i zakupów banków centralnych, nawet jeśli dolar zachowuje status waluty rezerwowej.
• Czy dolar upada w 2026 roku?
  Niektórzy analitycy uznają recentne spadki za ograniczone i cykliczne, podczas gdy inni widzą je jako napędzane polityką.
• Co sygnalizowałoby prawdziwy stres dolara?
  Utrzymująca się zagraniczna sprzedaż amerykańskich akcji i obligacji skarbowych byłaby kluczowym wskaźnikiem.
• Dlaczego banki centralne zwiększają rezerwy złota?
  Złoto zapewnia dywersyfikację od skoncentrowanej ekspozycji walutowej.