Cieśnina Ormuz w centrum uwagi, gdy globalne przepływy ropy naftowej stają w obliczu zagrożenia zakłóceniami

Prognozy: ceny ropy mają wzrosnąć po amerykańskiej akcji militarnej przeciwko Iranowi

Prezydent Donald Trump potwierdził 28 lutego, że siły amerykańskie, we współpracy z Izraelem, rozpoczęły zakrojone na szeroką skalę operacje bojowe przeciwko Iranowi, gwałtownie eskalując napięcia w jednym z najważniejszych na świecie korytarzy energetycznych. Ogłoszenie to wyniosło ryzyko geopolityczne na pierwszy plan na biurkach traderów od Nowego Jorku po Londyn i w całej Azji.

Ropa Brent zakończyła tydzień w pobliżu 73 USD za baryłkę, co oznacza wzrost o ok. 16% od początku roku, gdy inwestorzy wyceniali możliwość zakłóceń podaży. Kilka rynkowych scenariuszy wskazuje teraz na ropę po 80 USD, jeśli przepływy żeglugowe przez Cieśninę Ormuz napotkają wiarygodne groźby lub przerwy.

Około 20% globalnie handlowanej ropy — mniej więcej 13 mln baryłek dziennie — oraz podobny udział skroplonego gazu ziemnego przechodzą przez Cieśninę Ormuz, co czyni ją jednym z najbardziej strategicznie wrażliwych wąskich gardeł w globalnej gospodarce. Nawet częściowe zakłócenie, jak mówią analitycy, mogłoby szybko rozlać się na rynki paliw, frachtu i ubezpieczeń.

W notatce udostępnionej w niedzielę Bitcoin.com News, Nigel Green, założyciel i dyrektor generalny Devere Group, stwierdził, że obecna zmiana wyceny wynika z ryzyka operacyjnego, a nie z czystej spekulacji.

„Rynki energii wchodzą w fazę zmiany wyceny napędzaną ryzykiem operacyjnym, a nie spekulacją” — powiedział Green. Szef Devere Group dodał:

„Gdy blisko jedna piąta światowych przepływów ropy tranzytuje przez jeden korytarz morski, nawet marginalne prawdopodobieństwo zakłócenia wymaga wyższej, strukturalnej premii za ryzyko.”

Dodał, że fizyczne dostawy nie muszą się zatrzymać, aby ceny rosły. „Same koszty ubezpieczenia, zmiany tras żeglugowych i zapobiegawcze gromadzenie zapasów mogą zaostrzyć oczekiwania dotyczące podaży”. Wolne moce produkcyjne na świecie pozostają skoncentrowane wśród garstki producentów z Zatoki, powiedział założyciel Devere Group, podczas gdy zapasy komercyjne w gospodarkach OECD utrzymują się poniżej długoterminowych średnich.

Green wyjaśnił, że utrzymujące się zakłócenie na poziomie 1 mln baryłek dziennie — ok. 1% globalnej podaży — wystarczyłoby, by przesunąć równowagę na rynku, który już jest wyceniany pod umiarkowany wzrost popytu. Zauważył też, że rynki poza ropą reagują równolegle. Rentowności amerykańskich obligacji skarbowych odzwierciedlały w ostatnich sesjach popyt na bezpieczne aktywa, a złoto umocniło się, gdy inwestorzy zabezpieczali ryzyko geopolityczne — zaobserwował Green.

Złoto odnotowało wzrost o 5,5% w ciągu ostatnich pięciu sesji. Jak wynika z analizy Greena, dolar amerykański i jen japoński przyciągają przepływy defensywne, a waluty rynków wschodzących o wyższym profilu zmienności ponownie znajdują się pod presją. Green zauważył, że wzrost cen ropy o 10–15 USD mógłby skomplikować perspektywy inflacji i stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych i za granicą.

„Banki centralne, od których oczekiwano rozważenia obniżek stóp później w tym roku, staną przed bardziej złożoną kalkulacją, jeśli energia przełoży się na ceny konsumenckie i oczekiwania inflacyjne” — ujawnił w swojej analizie.

Jednocześnie sojusz producentów ropy znany jako OPEC+ zdecydował o umiarkowanym zwiększeniu podaży. Arabia Saudyjska, Rosja, Irak, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Kuwejt, Kazachstan, Algieria i Oman spotkały się w niedzielę 1 marca w trybie wirtualnym i zgodziły się wznowić wycofywanie części dobrowolnych ograniczeń wydobycia.

Grupa zatwierdziła korektę produkcji o 206 000 baryłek dziennie na kwiecień, jako część szerszego planu stopniowego wycofania dodatkowych dobrowolnych cięć w wysokości 1,65 mln baryłek dziennie, po raz pierwszy ogłoszonych w kwietniu 2023 r. Urzędnicy stwierdzili, że podwyżki mogą zostać wstrzymane lub odwrócone w zależności od warunków rynkowych, oraz potwierdzili swoje zobowiązanie do pełnej zgodności w ramach Deklaracji Współpracy, monitorowanej przez Wspólny Ministerialny Komitet Monitorujący.

W swojej analizie Green dodatkowo wyjaśnił, że gospodarki azjatyckie są szczególnie narażone. Szef Devere Group doprecyzował, że Indie, Korea Południowa i Japonia w dużym stopniu polegają na przepływach energii z Zatoki, przy czym Indie sprowadzają blisko połowę importowanej ropy przez Cieśninę Ormuz.

W mediach społecznościowych wielu komentujących jest przekonanych, że inwestorzy w ropę i gaz z trudem doczekają poniedziałkowego dzwonka otwarcia. Ponadto wcześniej w niedzielny poranek kilka kont podało, że Iran zaatakował tankowiec Skylight w pobliżu strategicznej Cieśniny Ormuz, raniąc czterech członków załogi i powodując ewakuację — poinformowało omańskie centrum bezpieczeństwa morskiego. Wielu twierdzi, że nawet groźba zamknięcia Cieśniny Ormuz „najprawdopodobniej spowodowałaby wystrzelenie cen ropy powyżej 100 USD/baryłkę”.

Niezależnie od tego, czy ostatnia eskalacja okaże się krótka, czy przerodzi się w długotrwałą konfrontację, rynki energii handlują teraz ryzykiem w takim samym stopniu jak fundamentami. Przy kluczowym korytarzu żeglugowym znajdującym się pod lupą oraz decydentach, którzy już żonglują presją inflacyjną, nadchodzące sesje sprawdzą, jak dużą premię geopolityczną inwestorzy są skłonni jednocześnie wbudować w ceny ropy, obligacji i akcji.

FAQ 🔎

• Jak amerykańskie uderzenia na Iran wpływają na ceny ropy w Stanach Zjednoczonych?
  Działania militarne USA podnoszą ryzyko zakłóceń podaży przez Cieśninę Ormuz, zwiększając globalne ceny ropy, co wpływa na koszty benzyny i energii w USA.
• Dlaczego Cieśnina Ormuz jest ważna dla globalnych rynków energii?
  Około 20% globalnie handlowanej ropy naftowej przechodzi każdego dnia przez Cieśninę Ormuz, co czyni ją krytyczną trasą dostaw.
• Co zdecydował OPEC+ po eskalacji konfliktu z Iranem?
  OPEC+ zatwierdził zwiększenie produkcji o 206 000 baryłek dziennie na kwiecień, zachowując jednocześnie elastyczność dostosowywania wydobycia w zależności od warunków rynkowych.
• Czy wyższe ceny ropy mogą wpłynąć na inflację i stopy procentowe w USA?
  Utrzymujący się wzrost cen ropy może przełożyć się na konsumenckie koszty energii, potencjalnie komplikując trendy inflacyjne i decyzje banku centralnego dotyczące stóp.