Uit onderzoek van het Witte Huis blijkt dat het verbod op rendementen op stablecoins nauwelijks invloed heeft op de kredietverlening, ondanks de beleidsaandacht

Belangrijkste conclusies:

• Uit analyse van het Witte Huis blijkt dat een verbod op rendementen op stablecoins de kredietverlening met slechts 0,02% doet stijgen, wat wijst op een beperkte impact in de praktijk.
• Uit de analyse blijkt dat slechts ongeveer 12% van de reserves zou kunnen worden beperkt bij volledige reservebehandeling, wat de effecten op de kredietverlening beperkt.
• De Raad van Economische Adviseurs concludeert dat de welvaartswinsten van een rendementsverbod onwaarschijnlijke aannames vereisen om positief uit te vallen.

Analyse van het Witte Huis zet vraagtekens bij bezorgdheid over uitstroom van stablecoin-deposito's

Een economisch rapport van het Witte Huis geeft een nieuwe invulling aan de manier waarop beleidsmakers de regulering van stablecoins en de impact daarvan op de bancaire liquiditeit beoordelen. De Raad van Economische Adviseurs, onderdeel van het Executive Office of the President, publiceerde vorige week een analyse waarin de GENIUS Act en aanverwante voorstellen worden onderzocht. Het rapport evalueert of het verbieden van rendement op stablecoins de kredietverlening door banken op een zinvolle manier beschermt of de financiële intermediatie op de Amerikaanse markten verandert.

De analyse gaat rechtstreeks in op de wetgevende intentie achter zowel de GENIUS Act als de voorgestelde CLARITY Act. Het rapport legt uit dat beleidsmakers ernaar streven het rendement op stablecoins te beteugelen om uitstroom van deposito's uit banken te voorkomen. Het stelt dat dergelijke maatregelen worden ingegeven door bezorgdheid dat concurrerende rendementen de traditionele financieringsbronnen zouden kunnen verzwakken. Dit kader vormt de basis om te toetsen of die bezorgdheid zich in de praktijk voordoet.

Uit het onderzoek blijkt dat stablecoin-reserves grotendeels terugkeren in het banksysteem in plaats van het te verlaten, waardoor kredietkanalen in stand blijven. Wanneer gebruikers deposito's omzetten in stablecoins, beleggen uitgevers de middelen doorgaans in kortlopende staatsobligaties, die vervolgens via depositoren weer bij de banken terechtkomen. Door deze hercirculatie blijven de totale deposito's over het algemeen stabiel, ook al verschuift de samenstelling tussen instellingen. In het rapport staat:

“Ons model toont aan dat deze bezorgdheid kwantitatief gezien gering is. De meeste reserves van stablecoins circuleren opnieuw door het banksysteem als gewone deposito's.”

Het rapport verduidelijkt verder dat slechts 12% van de reserves van stablecoins wordt aangehouden in bankdeposito’s die onderworpen kunnen zijn aan een volledige reserveverplichting, wat betekent dat die middelen mogelijk niet mogen worden gebruikt voor kredietverlening als banken een reserveverplichting van 100% toepassen. Dit cijfer vertegenwoordigt het enige deel van het stablecoin-kapitaal dat effectief uit de kredietmultiplicator wordt gehaald. De resterende ongeveer 88% wordt voornamelijk toegewezen aan schatkistpapier en soortgelijke liquide activa, die, zoals het rapport uitlegt, via dealerdeposito's en gerelateerde stromen terugkeren naar het banksysteem.

Als gevolg daarvan blijven de meeste stablecoin-middelen binnen de banken circuleren, waardoor een directe vermindering van de kredietverleningscapaciteit wordt beperkt. Zelfs voor het deel dat opnieuw in het systeem zou kunnen worden ingebracht, merkt het rapport op dat banken een deel van de extra capaciteit opnemen in liquiditeitsbuffers in plaats van nieuwe leningen te verstrekken, waardoor het netto-effect op de kredietverlening verder wordt verminderd.

Extreme modelveronderstellingen verzwakken de argumenten voor rendementsbeperkingen

In het rapport staat: “Bij de basiskalibratie leidt het elimineren van het rendement op stablecoins tot een toename van de kredietverlening door banken met 2,1 miljard dollar, wat neerkomt op een netto toename van 0,02% van de totale kredietverlening.” De Council of Economic Advisers, die rechtstreeks advies geeft aan het Witte Huis, heeft de bevindingen opgesteld, wat de beleidsrelevantie van de analyse versterkt. De analyse voegde hieraan toe: “Om kredietverstrekkingseffecten in de honderden miljarden te genereren, moet tegelijkertijd worden aangenomen dat het aandeel van stablecoins verzesvoudigt, alle reserves worden omgezet in gescheiden deposito’s en de Federal Reserve haar ‘ample-reserves’-kader loslaat.” Deze bevindingen onderstrepen dat alleen zeer onrealistische omstandigheden een betekenisvolle uitbreiding van de kredietverlening zouden genereren.

Het rapport concludeerde:

"Er zijn eveneens onwaarschijnlijke aannames nodig om het welvaartseffect van het verbod op rendement positief te laten uitvallen."

De bevindingen geven aan dat de gemodelleerde kredietwinsten onder basisvoorwaarden beperkt blijven, terwijl de effecten op het rendement voor de consument variëren afhankelijk van de marktstructuur en de beleidsvormgeving. Gezien de banden van de Raad van Economische Adviseurs met het Witte Huis, kunnen de bevindingen van invloed zijn op de lopende discussies over de regulering van stablecoins en de gevolgen voor het banksysteem.