Interview van Tucker Carlson met voorspellend historicus Jiang Xueqin belicht de economische risico’s van een oorlog met Iran

Professor stelt dat het conflict met Iran heel goed tot wereldwijde ontwrichting zou kunnen leiden naarmate de oorlog een eigen leven gaat leiden

Jiang Xueqin, een in Peking gevestigde historicus en docent, vertelde Tucker Carlson in een recent interview dat het conflict rond Iran wel eens het slepende karakter van de oorlog in Oekraïne zou kunnen weerspiegelen, waarbij geen van beide partijen bereid is toe te geven en er geen duidelijk pad naar de-escalatie is. Zijn opmerkingen, geuit tijdens een brede discussie over mondiale machtsverhoudingen, schetsten een grimmig beeld van langdurige instabiliteit en domino-effecten op energiemarkten, toeleveringsketens en militaire allianties.

"Ik denk dat deze oorlog in Iran sterk zal lijken op de oorlog in Oekraïne, wat betekent dat deze lang zal aanslepen en een uitputtingsslag zal worden," zei Jiang, waarbij hij zijn eerdere voorspellingen herhaalde en eraan toevoegde dat de gevolgen zich ver buiten de regio zouden uitstrekken.

Volgens Jiang zijn de eerste tekenen van verstoring al zichtbaar. Hij wees op brandstoftekorten, geannuleerde vluchten en vroege waarschuwingen voor beperkingen in de voedselvoorziening in delen van Zuidoost-Azië. Hij haalde ook de escalerende aanvallen op de energie-infrastructuur aan en stelde dat aanvallen op belangrijke faciliteiten de wereldwijde energievoorziening zouden kunnen beperken en de kosten zouden kunnen opdrijven, met een domino-effect op economieën die afhankelijk zijn van betaalbare brandstof.

Jiang suggereerde dat het conflict uiteindelijk andere landen zou kunnen meesleuren, daarbij verwijzend naar de onderlinge verwevenheid van defensieallianties en regionale rivaliteiten. Hij stelde dat langdurige instabiliteit landen als Saoedi-Arabië en Pakistan zou kunnen meesleuren, waardoor de reikwijdte van het conflict zou toenemen en diplomatieke inspanningen zouden worden bemoeilijkt.

“De gevolgen voor de gehele wereldeconomie zijn behoorlijk ernstig,” zei hij, waarbij hij opmerkte dat het ontbreken van een duidelijke uitweg de grootmachten in een cyclus van escalatie zou kunnen opsluiten.

Naast de onmiddellijke verstoringen schetste Jiang drie langetermijnverschuivingen die volgens hem zouden kunnen versnellen als het conflict voortduurt: deïndustrialisatie, massale herbewapening en een terugkeer naar meer zelfvoorzienende economische systemen, met name in veerkrachtigere culturen. Volgens hem zouden stijgende energiekosten en beperkingen in de energievoorziening landen kunnen dwingen om hun afhankelijkheid van mondiale handelsnetwerken te heroverwegen en over te stappen op lokale productie.

Hij stelde dat landen mogelijk ook hun militaire uitgaven en strategische onafhankelijkheid zullen vergroten naarmate het vertrouwen in bestaande veiligheidsgaranties afneemt. Landen die lange tijd op de bescherming van de VS hebben vertrouwd, zouden volgens hem hun defensiestrategieën kunnen herzien in een meer gefragmenteerde geopolitieke omgeving.

Een derde verschuiving, die Jiang omschreef als een beweging in de richting van “mercantilisme”, zou inhouden dat landen binnenlandse toeleveringsketens opbouwen om de blootstelling aan mondiale verstoringen te verminderen. Dit zou volgens hem op termijn de handelspatronen en economische allianties kunnen hervormen.

Jiang besprak ook hoe het conflict Azië zou kunnen beïnvloeden, waarbij hij opmerkte dat veel landen in de regio sterk afhankelijk zijn van energie-importen uit de Golf. Hij zei dat verstoringen een druk zouden kunnen leggen op economieën zoals die van India, Japan en China, waarbij de veerkracht in verschillende mate zou variëren, afhankelijk van binnenlandse hulpbronnen en beleidsflexibiliteit.
“De vraag is niet wie er getroffen zal worden, want iedereen wordt getroffen,” zei Jiang. “De vraag is wie het meest veerkrachtig zal zijn en het meest bereid is om te innoveren en zich aan te passen.”

Hij suggereerde dat China weliswaar schokken op korte termijn kan doorstaan, maar dat de langdurige afhankelijkheid van export en geïmporteerde energie uitdagingen kan opleveren als de wereldwijde handelsstromen onstabiel blijven. Landen met meer gediversifieerde of grondstofrijke economieën zouden daarentegen meer flexibiliteit kunnen hebben om zich aan te passen aan langdurige verstoringen.

De discussie ging ook over bredere geopolitieke verschuivingen, waaronder de mogelijkheid van verschuivende allianties en veranderende rollen voor grootmachten. Jiang stelde dat mondiale conflicten steeds meer met elkaar verweven zijn, waarbij ontwikkelingen in de ene regio strategische beslissingen elders beïnvloeden.

Hoewel veel van Jiangs voorspellingen nogal speculatief zijn en zijn persoonlijke analyse weerspiegelen, benadrukken ze de groeiende bezorgdheid onder analisten over de mogelijkheid dat lokale conflicten bredere economische en geopolitieke gevolgen kunnen hebben. Jiangs voorspellingen zijn enorm viraal gegaan op sociale media, en hij heeft het ene interview na het andere gegeven.

Het interview met Tucker Carlson komt op een moment dat de wereldwijde markten gevoelig blijven voor geopolitieke risico's, met name in energieproducerende regio's. Terwijl de spanningen aanhouden, houden zowel beleidsmakers als beleggers nauwlettend in de gaten of er tekenen zijn van escalatie of stabilisatie.

Veelgestelde vragen 🔎

• Wat voorspelde Jiang Xueqin over het conflict in Iran?
  Hij zei dat het een langdurige uitputtingsslag zou kunnen worden met wereldwijde economische gevolgen.
• Hoe zou het conflict de wereldwijde markten kunnen beïnvloeden?
  Verstoringen in de energievoorziening zouden de kosten kunnen opdrijven en de economieën wereldwijd onder druk kunnen zetten.
• Welke regio's zullen de gevolgen als eerste voelen?
  Energieafhankelijke regio's zoals Zuidoost-Azië kunnen te maken krijgen met onmiddellijke tekorten en prijsdruk.
• Welke veranderingen op lange termijn zouden het gevolg kunnen zijn van het conflict?
  Landen zouden kunnen overschakelen op zelfvoorziening, hogere militaire uitgaven en minder afhankelijkheid van de wereldhandel.