Elizabeth Warren: 'Als voorzitter Powell kan worden ontslagen, zal het de markten doen crashen'

Warren Waarschuwt dat de VS een ‘Tweedeklas Dictatuur’ kan Worden

In een interview met CNBC uitte Sen. Warren ernstige zorgen over de invloed van president Trump op de Amerikaanse Federal Reserve en zijn bredere gebruik van economische macht. Warren, een frequente criticus van Powell, verdedigde desondanks de onafhankelijkheid van de Federal Reserve en waarschuwde dat elke poging van Trump om Powell voortijdig te ontslaan schokgolven door de financiële markten zou sturen.

Ze zei:

Als voorzitter Powell door de president van de Verenigde Staten ontslagen kan worden, zal het de markten in de Verenigde Staten doen crashen.

Warren benadrukte dat de basis van marktstabiliteit ligt in de scheiding tussen politiek en economische besluitvorming. Ze betoogde dat het de president toestaan zich te bemoeien met het leiderschap van de Fed de VS niet te onderscheiden maakt van autocratische regimes, waar financiële beslissingen afhangen van de grillen van politieke leiders.

“Als de rentetarieven in de Verenigde Staten onderworpen zijn aan een president die zomaar zijn toverstok wil zwaaien … dan onderscheidt dit ons niet van enige andere tweedeklas dictatuur ter wereld,” benadrukte Warren.

Naar aanleiding van Trump’s recente publieke uitspraken die Powell bekritiseren en zijn verwijdering suggereren, suggereerde Warren dat de voormalige president “de watertemperatuur aan het testen was” om te zien of het publiek of de media zich ertegen zouden verzetten. Ze waarschuwde dat zelfs de perceptie van politisering van de Fed de markten zou kunnen verstoren en de economische stabiliteit zou kunnen ondermijnen.

Hoewel het Hooggerechtshof overweegt of de president hoofden van onafhankelijke agentschappen kan verwijderen, merkte Warren op dat zelfs de juridische argumenten van de regering terughoudend lijken om de Fed daarin te betrekken. Warrens veroordeling van politieke bemoeienis bij de Federal Reserve klinkt hol gezien haar eigen verleden.

Slechts negen maanden geleden riep ze openlijk de centrale bank op om een agressieve renteverlaging met 75 basispunten door te voeren, waarbij ze voorzitter Powell direct onder druk zette om het beleid in lijn met haar economische en politieke prioriteiten te wijzigen. Nu waarschuwt ze dat zelfs de schijn van invloed van de president op de Fed haar geloofwaardigheid en marktstabiliteit bedreigt.

Haar inconsistentie onthult een selectieve eerbied voor de onafhankelijkheid van de centrale bank—eentje die afhankelijk lijkt te zijn van wie druk uitoefent en met welk doel. De kritiek wordt scherper wanneer deze wordt bezien naast Thomas Joseph Webster’s studie, “The Myth of Fed Political Independence,” waarin wordt gesteld dat de Federal Reserve al lang opereert als een politieke verlenging van het Congres en de uitvoerende macht.

Warrens eerdere eisen voor renteverlagingen en haar huidige claims van het verdedigen van institutionele neutraliteit weerspiegelen de zeer politieke dynamieken die Webster blootlegt. Haar selectieve verontwaardiging draagt minder bij aan het handhaven van de onafhankelijkheid van de Fed dan aan het bevestigen van haar erosie onder beide partijen.