Een Verhaal van Twee Crypto Kampen

Dit redactioneel artikel komt uit de editie van vorige week van de Week in Review nieuwsbrief. Abonneer je op de wekelijkse nieuwsbrief om het redactionele artikel direct te ontvangen zodra het klaar is.

De Oorspronkelijke Principes van Crypto Worden in Stand Gehouden—Door Instellingen

De wereld worstelt met Trumps wisselvallige tarieven en de bijbehorende neveneffecten, zoals vergeldingsmaatregelen, woelige markten en wat lijkt op problemen in de Amerikaanse staatsobligatiemarkt. De snelheid waarmee dit alles gebeurt is duizelingwekkend en maakt het zinloos om erover te piekeren. Een dag later kan de wereld er heel anders uitzien.

In plaats daarvan ga ik schrijven over een langzamer bewegende trend die ik de afgelopen maanden heb opgemerkt: Terwijl grote delen van crypto steeds meer Sodom en Gomorra beginnen te lijken, omarmen traditionele financiële instellingen crypto, en dat lijkt om de juiste redenen te zijn.

Traditionele financiële instellingen, historisch gezien terughoudend of zelfs afwijzend tegenover crypto, pleiten nu voor fundamentele crypto-idealen—decentralisatie, transparantie en onveranderlijkheid—terwijl veel nieuwere crypto-enthousiastelingen, die na 2020 zijn toegetreden, deze principes grotendeels hebben verlaten ten gunste van pure speculatie en winstgedreven motieven.

Institutionele kopstukken prijzen nu regelmatig de revolutionaire kwaliteiten van crypto. Ze benadrukken de voordelen van decentralisatie om de veiligheid te verbeteren, transparantie om vertrouwen te bevorderen en onveranderlijkheid om fraude te bestrijden. Deze retoriek brengt hen dichter bij de OG crypto-gebruikers dan bij de typische cryptodeelnemer van vandaag.

Neem bijvoorbeeld Robbie Mitchnick, het hoofd van digitale activa bij Blackrock, die recentelijk op de Digital Asset Summit sprak over waarom Blackrock met Ethereum begon voor BUIDL, een tokenized money market fund.

Er was geen twijfel dat de blockchain waarop we onze tokenisatie zouden starten Ethereum zou zijn en dat is niet alleen een Blackrock-ding. Dat is het natuurlijke standaardantwoord. Dat is echt belangrijk… Klanten hebben duidelijk de keuze gemaakt dat ze echt waarde hechten aan decentralisatie, geloofwaardigheid en veiligheid. En dat is een groot voordeel dat Ethereum blijft behouden.

Daarentegen lijkt het erop dat de meeste recente crypto-intreders vooral worden gekenmerkt door hun scepsis en speculatieve honger. Een soort crypto-nihilisme. Er zijn uiteraard vele redenen hiervoor, maar één komt zeker voort uit een aantal mislukkingen, of vermeende mislukkingen, binnen de crypto-industrie. Afgezien van de wereldklasse-fraudeurs zoals SBF, Richard Heart en Do Kwon, hebben zelfs goede gedecentraliseerde projecten problemen gehad.

Ethereum is waarschijnlijk de bekendste. In 2016 maakte een kwetsbaarheid in The DAO, een vroeg gedecentraliseerd investeringsfonds, het mogelijk voor een aanvaller om ongeveer $60 miljoen aan ETH weg te sluizen. In reactie daarop stemde de Ethereum-gemeenschap, geleid door Vitalik Buterin, om een controversiële hard fork uit te voeren om de hack terug te draaien en de fondsen terug te geven. Feitelijk draaiden ze de keten terug, onveranderlijkheid ten spijt.

Veel andere gedecentraliseerde projecten hebben moeite gehad om hun decentralisatiebeloften waar te maken. De gedecentraliseerde DAI-stablecoin van MakerDAO werd grotendeels ondersteund door gecentraliseerde stablecoins na de marktineenstorting van maart 2020, wat hun claims op censuurbestendigheid ondermijnde. Layer-2 oplossingen functioneren vaak als verheerlijkte multi-signature wallets, waar een handvol individuen de controle behoudt. De herhaalde netwerkonderbrekingen en handmatige herstarts van Solana hebben de geloofwaardigheid van hun decentralisatieclaims ondermijnd. Meer recentelijk deliste Hyperliquid een token tegen een prijs ver onder de huidige marktprijs nadat een aanvaller had geprobeerd een illiquide markt op de beurs te exploiteren. Al met al lijkt het alsof crypto roemt op decentralisatie, terwijl het er in werkelijkheid niet om geeft.

Deze verschuiving in de crypto-cultuur wordt ook sterk beïnvloed door bredere verschuivingen in sentiment. Geconfronteerd met economische ontevredenheid, wijdverbreid institutioneel wantrouwen en diepe financiële onzekerheid, zien jonge mensen steeds vaker aandelenhandel, onroerend goed en crypto als een middel om te ontsnappen aan wat lijkt een oneerlijk systeem. Vanuit dit perspectief kunnen fundamentele crypto-idealen zoals onveranderlijkheid naïef of zelfs irrelevant lijken.

Aan de andere kant komen traditionele financiële instellingen die crypto betreden vanuit een compleet ander perspectief. Ten eerste hebben ze geen snel-rijk-worden houding–ze zijn al stinkend rijk. Ze zijn op zoek naar en investeren in crypto-projecten die waardecreërend zijn, niet extractief.

Ten tweede hebben ze een lage time-preference, wat betekent dat ze investeringen over jaren of zelfs decennia meten. Op die tijdschaal kun je zien dat crypto echte innovatie is met aanzienlijke praktische voordelen. Ze raken niet gefrustreerd door het ogenschijnlijke gebrek aan vooruitgang in de afgelopen jaren, omdat ze de enorme vooruitgang in 16 jaar kunnen zien.

Ten derde zijn deze instellingen pragmatischer. Ze begrijpen dat decentralisatie tijd kan kosten, kijk naar de decentralisatievooruitgang van Ethereum sinds de hard fork, het sterk verbeterde validator set van Solana, en het feit dat Hyperliquid al transparanter is dan elke gecentraliseerde beurs.

Zo klinken instellingen nu enthousiaster over de technologie dan de meeste mensen op Crypto Twitter (CT). Dit betekent niet dat ik instellingen in crypto bepleit, want ik ben erg op mijn hoede voor hen. Noch betekent dit dat ik meteen geloof wat de Larry Finks van de financiën zeggen over crypto. Wie weet of ze werkelijk geloven wat ze zeggen, maar ik ben in ieder geval blij dat een belangrijke groep binnen crypto nog steeds pleit voor crypto-deugden.