Een andere benadering van beveiliging: Nima Beni, oprichter van Bitlease, legt uit waarom dalende hashrates geen bedreiging vormen

Het beveiligingstekort aanpakken

De overgang van de bitcoin-mijnbouwsector naar een volwassen, institutioneel tijdperk heeft een "regimeverandering" teweeggebracht die de traditionele winstmodellen fundamenteel ontmantelt. Naarmate de blokbeloningen tegen het jaar 2140 geleidelijk verdwijnen, staat de sector voor een existentiële ommekeer: miners moeten steeds meer vertrouwen op transactiekosten om activiteiten te financieren die historisch gezien werden gesubsidieerd door nieuw geslagen munten.

Deze realiteit werd weergegeven in een recent rapport van Wintermute, waarin wordt gesteld dat het tijdperk van "gegarandeerde hypergroei" voorbij is. Naarmate bitcoin uitgroeit tot een macro-risico-actief, is de volatiliteit ervan afgenomen, waardoor de vierjarige "halveringscycli" zijn doorbroken die voorheen exponentiële prijsstijgingen garandeerden. Om deze afnemende marges te overleven, diversifiëren veel mijnwerkers op industriële schaal hun inkomstenstromen en herbestemmen ze hun hoogwaardige stroominfrastructuur voor high-performance computing (HPC) en kunstmatige intelligentie (AI).

Ondanks deze druk benadrukken sommige experts dat het tekort in het "beveiligingsbudget" – de vrees dat transactiekosten alleen de netwerkbeveiliging niet kunnen ondersteunen – vaak door een beperkte bril wordt bekeken, waarbij de tijdlijn van bitcoin over meerdere decennia wordt genegeerd. Aangezien er nog meer dan 40 jaar lang aanzienlijke subsidies zullen blijven bestaan, verspreid over nog eens 10 tot 15 halveringen, stelt Nima Beni, oprichter van Bitlease, dat "het beschouwen van de huidige vergoedingsniveaus als indicatief voor de langetermijnstructuur een verkeerd begrip inhoudt van zowel de tijdlijn als de marktdynamiek."

Beni is van mening dat het debat over de toekomst van het netwerk een diepgaande paradox blootlegt: veel miners uiten hun bezorgdheid over toekomstige inkomsten, terwijl ze tegelijkertijd ideologische bewegingen steunen die zich verzetten tegen niet-monetaire toepassingen van de blockchain.

"De huidige vergoedingsmarkt van Bitcoin toont aan dat er vraag is naar blokruimte die verder gaat dan betalingstransacties," zei Beni. "Die vraag wordt actief onderdrukt door het relay-beleid en de sociale druk om de 'alleen betalingen'-ideologie in stand te houden."

Volgens Beni bewijst de opkomst van inscripties en ordinals dat blokruimte "aanzienlijke waarde heeft die verder gaat dan betalingen". Hij stelt dat naarmate het netwerk overgaat van een door subsidies gefinancierd naar een door vergoedingen gefinancierd model, het "anders beveiligd" wordt in plaats van minder veilig. Naarmate marginale, inefficiënte miners de markt verlaten, zorgt de moeilijkheidsaanpassing van het netwerk ervoor dat de overgebleven spelers een hoger percentage van de vergoedingsinkomsten verwerven, waardoor de Byzantijnse fouttolerantie behouden blijft, ongeacht de absolute hashrate-niveaus.

Geografische optimalisatie en netwerkintegratie

De oprichter van Bitlease stelt ook dat stijgende energiekosten niet als een bedreiging moeten worden gezien, maar eerder als bewijs van de veerkracht van het Bitcoin-netwerk tegen "jurisdictionele overname". Omdat kapitaal en activiteiten vrij kunnen worden verplaatst, kan geen enkele regio de sector via beleid alleen monopoliseren.

Om dit punt te illustreren, wijst Beni op het besluit van China in 2021 om bitcoin-mining in feite te verbieden. Vóór het verbod controleerden Chinese miners een onevenredig groot deel van de wereldwijde hashrate. Maar in plaats van het netwerk lam te leggen, leidde het verbod tot een massale verhuizing van miners naar gunstigere rechtsgebieden. Van de ene op de andere dag verloor China zijn dominantie als epicentrum van de bitcoin-mining.

Voor Beni onderstreept deze episode een belangrijk verschil: terwijl sommige miners vertrouwen op hun vraag naar elektriciteit om lagere energiekosten te bedingen, zullen de echte overlevenden degenen zijn die bereid zijn zich aan te passen en te verhuizen wanneer dat nodig is.

"De miners die overleven zijn niet degenen die betere tarieven bedingen," zei Beni. "Het zijn miners die zijn verhuisd naar regio's waar de overvloed aan energie kostenstructuren creëert die concurrenten niet kunnen evenaren."

Uiteindelijk versterkt deze geografische optimalisatie de decentralisatie, waardoor de ruggengraat van het Bitcoin-netwerk verankerd blijft in de meest efficiënte en politiek diverse uithoeken van de wereld.

Veelgestelde vragen ❓

• Wat veroorzaakt de "regimeverandering" in bitcoin-mining? De overgang naar een volwassen, institutioneel tijdperk in bitcoin-mining verandert de winstmodellen fundamenteel, aangezien miners hun afhankelijkheid verschuiven van blokbeloningen naar transactiekosten.
• Hoe passen mijners op industriële schaal zich aan deze veranderingen in winstgevendheid aan? Veel industriële mijners diversifiëren hun inkomsten door hoogwaardige stroominfrastructuur te hergebruiken voor high-performance computing (HPC) en kunstmatige intelligentie (AI).
• Wat zegt Nima Beni over de paradox van het beveiligingsbudget? Beni stelt dat zorgen over de duurzaamheid van transactiekosten geen rekening houden met het langetermijnkarakter van de marktdynamiek van bitcoin, aangezien er nog decennia lang aanzienlijke subsidies zullen blijven bestaan.
• Hoe versterkt geografische optimalisatie het Bitcoin-netwerk? Naarmate miners zich aanpassen aan de energiekosten door hun activiteiten te verplaatsen, wordt het Bitcoin-netwerk veerkrachtiger en gedecentraliseerder, waardoor het kan floreren in diverse, efficiënte rechtsgebieden.