Deskundige zegt dat China's nieuwe goudcentra een verschuiving van de macht in de tijdzone signaleren

Naar het Oosten Gerichte Bullion: Hongkong naar Dubai Kluisen Schrijven het Speelboek Opnieuw

China’s edelmetaal strategie is niet langer een fluistering; het is een verklaring met sleutels en stalen deuren in Hongkong, Singapore, Zürich en Dubai. Tijdens een zittend interview met ITM Trading’s Daniela Cambone, liet voormalig Goldman Sachs-managing director Dr. Nomi Prins de microfoon vallen en noemde het een “tijdzonzeflits, een geografische tilting, een machtsverschuiving.”

Haar punt is simpel: bewaring staat gelijk aan invloed. Wanneer opslag naar het Oosten migreert, doen invloed, liquiditeit en leverage dat ook. De oprichter van Prinsights Global stelt dat ook centrale banken dit hebben opgemerkt.

Prins trekt de lijn een decennium terug naar China’s toevoeging aan de Speciale Trekkingrechten-mand van het IMF, gevolgd door gestage goudaccumulatie en een vertraging in de aankopen van Amerikaanse staatsobligaties. De uitbouw van de kluis is de fysieke sluitsteen van die strategie.

Hubs in bevriende tijdzones creëren markt diepte die 24/7 toegankelijk is en bieden “jurisdictionele neutraliteit,” vertelde Prins aan Cambone, waardoor landen een plek krijgen om metaal buiten het bereik van westers beleid te stallen. Dat spreekt zowel BRICS-leden als energieproducenten aan.

Kwaliteit is niet de afruil. Prins verwacht dat hoogwaardig goud via deze locaties zal worden verhandeld, concurrerend met de standaarden van Londen, terwijl het de stromen richting Azië en het Midden-Oosten leidt. Meer vraag plus meer metaal dat wordt vastgelegd is een recept voor steviger prijzen.

“De Shanghai Gold Exchange en de andere mechanismen waarin China heeft geïnvesteerd zullen ook een zeer hoog kwaliteitsniveau van goud hebben. Ze zijn niet actief geïnteresseerd in concurrentie met laagwaardige,” legde Prins uit aan Cambone.

De oprichter van Prinsights Global voegde toe:

“Dus wat dat gaat doen, is in het algemeen de handel in hoogwaardig goud over de hele wereld vergroten—qua tijdzones, qua fysieke opslag, qua opslagcapaciteit.”

Ze betoogt dat het Westen de verschuiving ziet, maar traag in de aanpassing is. De Verenigde Staten hebben een voorraad, maar gebruiken goud niet als een centraal bankinstrument zoals China en Rusland dat doen. Sancties sinds 2022 hebben het heroverwegen van reserves versneld.

Voeg toeleveringsketens toe aan de mix. Chinese instellingen steunen mijnbouwprojecten, waardoor ze hun greep op de toekomstige productie verstevigen terwijl de vraag naar detailhandel thuis groeit. Dat is geen meesterplan, zegt Prins, maar wel een onmiskenbare strategie.

Wat de prijs betreft, zegt Prins dat de opstelling bullish is: meer kopers, dunnere voorraad en nieuwe handelslocaties betekenen een opwaartse bias. Ze heeft haar gouddoel verhoogd naar $4.500 tegen het einde van het jaar, waarbij zilver mogelijk naar $60 sprint dankzij industriële rugwind.

Conclusie: bewaring is beleid. Als goud blijft verschuiven naar het Oosten, zal de kaart van monetaire macht volgen—en het Westen moet beslissen of het gaat achtervolgen, concurreren of de regels veranderen.