De Fed en Powell onder vuur, maar sommigen beweren dat onafhankelijkheid altijd een illusie was.

Herziening van de Onafhankelijkheidsclaim van de Federal Reserve

Veel mensen denken dat de verbale aanvallen van de Amerikaanse president Donald Trump op de centrale bank, compleet met scheldwoorden gericht aan Powell, druk uitoefenen op de onafhankelijkheid van de Federal Reserve. Volgens een Fox Business rapport zei senator Elizabeth Warren, D-Mass., de hoogste Democraat in de Senate Banking Committee, dat Trumps plan was om “een andere stroman te installeren om zijn corrupte overname van de centrale bank van Amerika te voltooien.”

Toch doorbreken sommige stemmen de ruis en stellen dat het idee van een onafhankelijke Amerikaanse Federal Reserve louter fictie is. In gesprek met Bloomberg’s Eric Balchunas en Scarlet Fu maakte de prominente Amerikaanse investeringsmanager Rob Arnott dat punt tijdens een aflevering van ETF IQ.

“De onafhankelijkheid van de Fed was volgens mij altijd al een mythe,” zei Arnott zei. “De gouverneurs worden door de president oplopende wijze benoemd, dus krijg je deze langzame overname van de Fed met jouw gekozen mensen. Dus de onafhankelijkheid van de Fed verdwijnt redelijk snel tijdens elke presidentiële termijn. Het resultaat is dat de Fed altijd politiek is geweest.”

Shapeshift- en Venice AI-oprichter Erik Voorhees herhaalde de bewering dat de onafhankelijkheid van de Fed fictie is—en deed dat met veel minder terughoudendheid. “Fed ‘onafhankelijkheid’ is een mythe, een verhaal,” schreef Voorhees op X. “Het is het morele dekmantel die zijn groteske door de staat gesanctioneerde bijna-monopolie macht over de belangrijkste markt ter wereld rechtvaardigt: geld. De Fed is nooit ‘onafhankelijk’ van de bankwereld. Het is van, door en voor de banken. De Fed is het grootste succes van de bankwereld.”

Voorhees voegde toe:

“En omdat moderne bankieren een verlengstuk van de staat is, is de Fed ook haar machtigste tentakel. Niemand zou zich echt druk moeten maken over hoeveel de Fed heeft uitgegeven aan haar gebouw renovaties. Wat een afleiding!”

Wellington-Altus Private Wealth Chief Market Strategist James E. Thorne zegt dat voorzitter Powell een routineonderzoek van het ministerie van Justitie heeft opgesmukt als iets veel dramatischer—een vermeende bedreiging voor de onafhankelijkheid van de Federal Reserve. Volgens hem stelde het DOJ simpelweg vragen over kostenoverschrijdingen en getuigenissen in het congres nadat informele contacten nergens toe leidden, terwijl het idee van een dreigende strafzaak direct uit Powell’s eigen frame kwam.

“Wat leek op een gescripte reactie, riepen alle volgelingen van de Fed op Wall St schande; ze trapten er met open ogen in,” benadrukte Thorne benadrukte. “Al dit voldoet niet aan de geurtest. Is de Fed boven de Amerikaanse Grondwet gesteld? Waarom ging Powell publiekelijk en koos hij het frame dat hij deed? Waarom deden MSM en zogenaamde objectieve commentatoren geen enkele objectieve analyse? Het ruikt voor mij naar elementen van een Rusland Rusland Rusland-hoaxstrategie.”

Het Schepsel van het Congres

Een stapel studies en analyses ondersteunen het argument dat de onafhankelijkheid van de Fed er op papier beter uitziet dan in werkelijkheid. Een beleidsnota uit 2025 van het Levy Economics Institute beschrijft de Fed ronduit als een “schepsel van het Congres,” niet als een echt autonome instelling. Onderzoek dat vorig jaar in Econofact werd gepubliceerd, volgt de wereldwijde afname van de onafhankelijkheid van de centrale bank, waarbij de VS hierin duidelijk worden belicht.

Lees ook: Federal Reserve Wordt Onderzocht door DOJ, Voorzitter Powell Beweert Dat de Onafhankelijkheid van de Fed in het Geding Is

Daarbovenop plaatst een onderzoek uit 2020 in Economics & Politics, met updates tot en met 2024, de Verenigde Staten in het onderste kwartiel wereldwijd als het gaat om onafhankelijkheid van de centrale bank. Verder teruggaand, in The Case Against the Fed en in zijn bredere werk, betoogde de Oostenrijkse econoom Murray Rothbard dat de Federal Reserve, in plaats van los te staan, nauw verweven is met het staatsapparaat.

Rothbards analyses—samen met die van vele andere Oostenrijkse economen—houden vol dat elke claim van “onafhankelijkheid” van de Federal Reserve neerkomt op gepolijste public relations, niet op een eerlijke beschrijving van de realiteit. Bijvoorbeeld, de oorsprong van de Fed vertelt het verhaal: opgericht door het Congres in 1913, opereert het onder wettelijke autoriteit die het effectief een door de overheid gesteund monopolie verleent op het uitgeven van wettig betaalmiddel.

Historisch gezien—vooral tijdens oorlogstijd en financiële crises—heeft de Fed intensief samengewerkt met het Amerikaanse ministerie van Financiën om overheidsschuld te monetariseren en macro-economisch beleid te sturen. Daarbij komt dat de president de Fed-voorzitter en de Raad van Bestuur selecteert, waarbij de bevestiging door de Senaat de deal bezegelt. In dit licht verbergt “onafhankelijkheid” de verantwoordelijkheid en ondersteunt het een technocratisch uiterlijk, terwijl de Fed in de praktijk fungeert als een instrument van staatsmacht en herverdeling van welvaart.

Een Oorsprongsverhaal Geworteld in Macht, Niet Onafhankelijkheid

Zelfs bij zijn oprichting streefde president Woodrow Wilson naar overheidscontrole terwijl hij gelijktijdig nauw samenwerkte met de Money Trust—een hechte kring van machtige Wall Street-financiers en instellingen die aan het begin van de twintigste eeuw de Amerikaanse financiën beheersten, zoals onthuld door de Pujo-commissie, een onderzoek door een subcommissie van het Huis. Men zou kunnen aanvoeren dat de Fed vanaf het allereerste begin werd gebouwd door de staat samen met een gesloten kring van bankiers die, tot nu toe, een uiterst somber track record hebben neergezet en nauwelijks als onafhankelijk kunnen worden gekwalificeerd.

Het renovatieonderzoek en het politieke theater eromheen lijken een veel ouder argument opnieuw te hebben geopend in plaats van iets nieuws te onthullen. Critici uit de academische wereld, economie en filosofie stellen al lang dat de structuur, het benoemingsproces en het historische gedrag van de Federal Reserve het stevig binnen de invloedssfeer van de overheid plaatsen. Vanuit dat perspectief zegt het huidige geschil minder over een plotselinge erosie van onafhankelijkheid en meer over een systeem dat functioneert zoals het altijd heeft gedaan—onderhevig aan politieke prikkels, institutionele allianties en verschuivende prioriteiten binnen Washington.

FAQ 🏦

• Waarom wordt de onafhankelijkheid van de Federal Reserve nu in twijfel getrokken?
  Een onderzoek door het ministerie van Justitie en hernieuwde politieke kritiek hebben oude debatten nieuw leven ingeblazen over de vraag of de Fed echt onafhankelijk opereert van staatsmacht.
• Welke rol speelt de president in het leiderschap van de Federal Reserve?
  De president benoemt de voorzitter van de Fed en de Raad van Bestuur, met bevestiging door de Senaat, waardoor gekozen functionarissen aanzienlijke invloed op de centrale bank hebben.
• Wat zeggen critici over de oorsprong van de Fed?
  Critici beweren dat de Fed in 1913 door het Congres werd opgericht samen met krachtige bankbelangen, waardoor politieke en financiële invloed vanaf het begin werd ingebed.
• Waarom noemen sommige economen de onafhankelijkheid van de Fed een mythe?
  Zij wijzen op haar juridische structuur, coördinatie met het ministerie van Financiën tijdens crisistijd en historische banden met staatsbeleid als bewijs dat het niet volledig autonoom is.