Stablecoins, digitale valuta’s gekoppeld aan de Amerikaanse dollar, zijn enorm populair geworden. Hun stille veerkracht onder beperkte regelgeving kan echter wijzen op een diepere rol als proefterrein voor een digitale valuta van de centrale bank (CBDC).
CBDC in het Zicht: Zijn Stablecoins het Verborgen Ontwerp voor een Digitale Dollar in de VS?
GESCHREVEN DOOR
DELEN
Stablecoins en de Stille Opkomst van een Digitale Dollar van de Centrale Bank
Deze op blockchain gebaseerde tokens, ontworpen om een stabiele waarde te behouden, bieden een blik op een toekomst waarin overheden hun infrastructuur kunnen gebruiken om een door de staat gecontroleerde digitale dollar te introduceren. Terwijl de VS worstelen met de gevolgen van een CBDC, roepen stablecoins zoals Tether’s USDT en Circle’s USDC, die redelijk goed hebben gedij onder minimale overheidsinmenging, vragen op of ze onbedoelde prototypes zijn voor een bredere, meer gecentraliseerde financiële transformatie.
Stablecoins werken op een eenvoudig principe: ze zijn cryptocurrencies gekoppeld aan een fiatvaluta, meestal de Amerikaanse dollar, om de volatiliteit te vermijden die activa zoals bitcoin of ethereum teistert. Uitgegeven door particuliere bedrijven, worden ze gedekt door reserves van contant geld, obligaties of andere activa, waardoor een 1:1 koppeling met de dollar wordt gewaarborgd. Tether’s USDT, de grootste stablecoin, en USDC, uitgegeven door Circle, domineren de markt en faciliteren miljarden aan dagelijkse transacties over gedecentraliseerde financiële (DeFi) platforms, geldovermakingen en wereldwijde handel.
Hun nut ligt in hun vermogen om de snelheid en transparantie van blockchain te combineren met de stabiliteit van traditionele valuta, waardoor ze geliefd zijn bij cryptoliefhebbers en een potentieel blauwdruk voor centrale banken die digitale valuta overwegen. De Amerikaanse regering heeft lange tijd interesse getoond in een CBDC, een digitale versie van de dollar uitgegeven en gecontroleerd door de Federal Reserve. In tegenstelling tot stablecoins, zou een CBDC een directe verplichting van de centrale bank zijn, wat ongeëvenaarde controle over monetair beleid, transactietracering en financieel toezicht biedt.
Voorstanders beweren dat het betalingen zou kunnen stroomlijnen, kosten zou verlagen en financiële inclusie zou kunnen verbeteren. Critici waarschuwen echter voor erosie van privacy, surveillancerisico’s en de mogelijkheid voor overheden om ongekende controle over individuele uitgaven uit te oefenen. Het uitvoeringsbesluit van de regering-Biden uit 2022 over digitale activa gaf agentschappen de opdracht om de haalbaarheid van een CBDC te onderzoeken, en de Federal Reserve heeft de implicaties ervan bestudeerd via initiatieven zoals Project Hamilton. Het implementeren van een CBDC van de grond af is echter een monumentale taak – tenzij de infrastructuur al bestaat.
Betreed de stablecoins, die stilletjes het staketsel voor een digitale dollar hebben gebouwd. Hun blockchain-netwerken, portemonneesystemen en integratie met wereldwijde beurzen bieden een kant-en-klaar ecosysteem. Tether en USDC opereren bijvoorbeeld op openbare blockchains zoals Ethereum, waarmee naadloze, bijna onmiddellijke transacties over de grenzen heen mogelijk zijn. Ze hebben ook sinds hun ontstaan in grijze regelgevingszones genavigeerd. Deze veerkracht suggereert een stilzwijgende acceptatie door regelgevers, die mogelijk observeren hoe deze munten functioneren onder reële omstandigheden – mogelijk als een test voor een CBDC.
De parallellen tussen stablecoins en een potentiële CBDC zijn opvallend. Beide vertrouwen op digitale grootboeken om transacties te volgen, beide streven naar dollargelijkheid en beide vereisen vertrouwen in de dekking door de uitgever. Een CBDC zou theoretisch de architectuur van een stablecoin kunnen overnemen, waarbij particuliere uitgevers worden vervangen door de Federal Reserve. Deze overgang zou een achterdeurbenadering zijn, wat de noodzaak om een CBDC vanaf de basis op te bouwen zou omzeilen. Door bestaande stablecoin-structuren te benutten, zou de Fed een digitale dollar kunnen implementeren met minimale verstoringen, gebruikmakend van vertrouwde technologie om publieke en institutionele acceptatie te vergemakkelijken. De vraag is of dit al zichtbaar gebeurt.
Sommige critici geloven dat de GENIUS Act als een achterdeur dient voor een CBDC omdat het een kader creëert voor banken om in dollars gekoppelde stablecoins uit te geven die vergelijkbaar kunnen functioneren als een door de staat gecontroleerde digitale dollar, waardoor mogelijk regeringscontrole en toezicht mogelijk worden zonder directe uitgifte door de Federal Reserve. Door federale gecharterde banken toe te staan stablecoins uit te geven onder strikt toezichthoudend toezicht, zou de wet een interoperabel netwerk van particuliere digitale valuta kunnen creëren die de mogelijkheden van een CBDC weerspiegelt.
Afgevaardigde Marjorie Taylor Greene zei dat ze NEE heeft gestemd over de GENIUS Act omdat er een belangrijk stuk ontbrak: een verbod op een CBDC. De gevolgen van zo’n stap kunnen diepgaand zijn. Een CBDC gebouwd op de rails van stablecoins zou de Federal Reserve ongekende zichtbaarheid in transacties kunnen geven, wat mogelijk digitale portefeuilles vereist die gekoppeld zijn aan geverifieerde identiteiten. In tegenstelling tot contant geld, dat anoniem is, zou een CBDC elke dollarbeweging kunnen volgen, wat privacybezorgdheden oproept. Stablecoins verzamelen al gebruikersgegevens via beurzen en portefeuilles, een praktijk die zou kunnen opschalen onder een CBDC.
Bovendien zou een centrale bank een CBDC kunnen programmeren om beleid af te dwingen, zoals negatieve rentetarieven of uitgavenbeperkingen, direct beïnvloedend hoe individuen geld gebruiken. De smart contract-mogelijkheden van stablecoins, waarmee programmeerbare transacties mogelijk zijn, kunnen als sjabloon dienen voor dergelijke controles. Sceptici zouden kunnen beweren dat stablecoins te gedecentraliseerd zijn om als prototypes voor een CBDC te dienen. Hun blockchains zijn immers vaak permissionless, wat betekent dat iedereen zonder poortwachters kan deelnemen.
Maar dat negeert de gecentraliseerde knelpunten: uitgevers controleren het reservebeheer en beurzen handhaven KYC-regels (ken uw klant). Een CBDC zou de efficiëntie van de blockchain kunnen behouden terwijl particuliere uitgevers worden vervangen door de Fed, die de controle centraliseert. De overheid zou ook kunnen eisen dat er interoperabiliteit is tussen stablecoins en een toekomstige CBDC, waarmee een hybride systeem wordt gecreëerd waarin private tokens terrein voorbereiden voor staatseigendom.
De mondiale context voegt urgentie toe aan deze theorie. China’s digitale yuan is al in proeven, en landen zoals de Bahama’s en Nigeria hebben hun eigen CBDC’s gelanceerd. De VS lopen het risico achterop te raken in de race om de toekomst van geld te definiëren, vooral omdat stablecoins zoals Tether domineren in grensoverschrijdende betalingen in regio’s met onstabiele valuta. Als de VS stablecoin-infrastructuur in een CBDC zouden integreren, zou het de wereldwijde dominantie van de dollar kunnen behouden terwijl het buitenlandse digitale valuta tegengaat.
Dit strategische voordeel zou kunnen verklaren waarom toezichthouders stablecoins hebben laten floreren ondanks hun risico’s. De publieke perceptie blijft een obstakel. Stablecoins genieten vertrouwen onder cryptogebruikers, maar een CBDC kan tegenstand krijgen vanwege surveillancevrees. De overheid zou dit kunnen verlichten door een CBDC te presenteren als een evolutie van stablecoins, met de nadruk op vertrouwdheid en stabiliteit. Bijvoorbeeld, de transparantie en reserveondersteuning van een populaire dollarcoin zou als model kunnen dienen om gebruikers gerust te stellen dat een digitale dollar net zo betrouwbaar is.
Ondertussen zouden stablecoin-uitgevers integratie kunnen verwelkomen, omdat het hun rol in een door de overheid goedgekeurd systeem zou kunnen verankeren, waardoor ze worden beschermd tegen toekomstige regelgevende maatregelen. De weg naar een CBDC is bezaaid met technische en politieke uitdagingen, maar stablecoins bieden een overtuigende kortere route. Hun wijdverspreide adoptie, bewezen infrastructuur en regelgevende veerkracht van de afgelopen tien jaar maken hen ideale kandidaten voor een achterdeurtransitie.
Of het nu opzettelijk is of niet, het voortbestaan van Tether en USDC te midden van regelgevende ontwikkelingen suggereert dat, terwijl de Federal Reserve dichterbij een CBDC komt, de grens tussen private stablecoins en door de staat gecontroleerde valuta vervaagt, waardoor een kritieke vraag ontstaat: Gebruiken we al het prototype voor de toekomst van geld?
