Kemungkiran Kredit Swasta Mencecah 9.2% apabila Pasaran $1.8 Trilion Berdepan Tekanan Kecairan

Kadar Kegagalan Bayar Melonjak dalam Kredit Swasta ketika Pasaran Membesar kepada $1.8 Trilion

Fitch Ratings melaporkan bahawa kadar kegagalan bayar Privately Monitored Ratings (PMR) mencapai 9.2% bagi keseluruhan tahun 2025, menandakan peningkatan mendadak daripada 8.1% pada tahun sebelumnya dan melebihi kemuncak pinjaman bank yang lazim dirujuk semasa krisis kewangan global.

Angka itu pantas tersebar dalam kalangan kewangan, diperhebat oleh carta tular dan ulasan pasaran yang menekankan skala sektor kredit swasta — kini dianggarkan sekitar $1.8 trilion dalam aset di bawah pengurusan.

Kredit swasta, yang sering digambarkan sebagai pemberian pinjaman langsung, melibatkan institusi bukan bank yang memberikan pinjaman kepada syarikat pasaran pertengahan. Peminjam ini biasanya berada di bawah $100 juta dalam EBITDA dan bergantung pada pembiayaan untuk pengambilalihan, pembiayaan semula, atau pengembangan — satu ceruk yang sebahagian besarnya ditinggalkan bank selepas pengetatan peraturan pasca-2008.

Pengunduran itu membuka ruang kepada pengurus aset seperti Blackstone, Apollo, Ares, dan KKR untuk membina perniagaan pemberian pinjaman yang meluas. Apa yang bermula sebagai jalan penyelesaian sementara telah berkembang menjadi salah satu segmen kewangan moden yang paling pantas berkembang.

Namun pertumbuhan datang bersama pertukaran.

Data Fitch menunjukkan kegagalan bayar tertumpu dalam kalangan peminjam lebih kecil, dengan syarikat yang menjana $25 juta atau kurang dalam EBITDA mencatat kadar kegagalan bayar 15.8%, berbanding hanya 4% bagi penerbit yang lebih besar. Puncanya bukanlah misteri: kadar faedah yang lebih tinggi telah menjadikan hutang kadar terapung jauh lebih mahal, menekan syarikat yang mempunyai margin lebih nipis.

Walaupun begitu, angka utama itu datang dengan satu peringatan penting — kerugian kekal agak terkawal.

Dalam banyak kes, pemberi pinjaman memilih kelonggaran berbanding paksaan. Daripada menolak syarikat ke arah muflis, pengurus kredit swasta kerap memanjangkan tempoh matang, membenarkan faedah bayar-dalam-bentuk-sekuriti (PIK), atau menyusun semula terma. Fitch mendapati bahawa kebanyakan kes yang diselesaikan pada 2025 memberikan pemulihan hampir pada nilai tara, dengan hanya kerugian sederhana dalam sebilangan kecil situasi.

Perbezaan itu penting. Kegagalan bayar mungkin meningkat, tetapi ia tidak diterjemahkan kepada kerugian meluas pemberi pinjaman seperti yang dilihat semasa krisis kewangan. Namun, satu lagi isu lebih sukar untuk ditangani: kecairan.

Pasaran yang sama yang telah berkembang kepada $1.8 trilion beroperasi dengan kapasiti dagangan sekunder yang terhad — dianggarkan sekitar $100 bilion — mewujudkan ketidakpadanan kira-kira 18-berbanding-1 antara aset dan kecairan.

Dalam erti praktikal, ini bermakna pelabur tidak boleh keluar daripada posisi dengan mudah jika sentimen berubah.

Ketegangan itu sudah mula kelihatan. Beberapa dana kredit swasta besar telah berdepan tekanan penebusan pada awal 2026, mendorong sesetengah pengurus mengehadkan pengeluaran atau menyuntik modal untuk menstabilkan aliran. Syarikat pembangunan perniagaan (BDC) yang didagangkan secara awam, yang menawarkan jendela ke dalam sektor ini, juga telah diniagakan pada diskaun ketara berbanding nilai aset asasnya.

Seperti dipetik oleh Bloomberg, dalam sebuah podcast baru-baru ini, Lotfi Karoui, ahli strategi kredit multi-aset di Pimco, menekankan:

“Pengajaran besar daripada semua ini ialah, dari sudut pandang pelabur, ini adalah satu momen untuk tersedar sedikit.”

Ketidakpadanan menjadi lebih relevan apabila kredit swasta berkembang melangkaui portfolio institusi ke saluran kekayaan. Dana separa cair — sering dipasarkan dengan ciri penebusan berkala — mungkin menjanjikan akses, tetapi pinjaman asasnya kekal sangat tidak cair.

Buat masa ini, sistem masih bertahan. Tiada tanda segera tekanan sistemik seperti yang mentakrifkan 2008, dan bank kurang terdedah secara langsung kepada segmen ini. Sementara itu, kumpulan modal hutang bermasalah yang semakin besar sedang menunggu di pinggir, bersedia untuk membeli aset bermasalah jika keadaan merosot.

Melihat ke hadapan, pemboleh ubah utama sudah biasa: kadar faedah, pertumbuhan ekonomi, dan keadaan pembiayaan semula. Tempoh berpanjangan kos pinjaman yang tinggi boleh menolak lebih banyak syarikat ke arah penstrukturan semula, khususnya apabila tempoh matang hutang bertimbun pada 2026 dan 2027.

Pada masa yang sama, unjuran industri kekal optimistik. Sesetengah unjuran mencadangkan kredit swasta boleh berganda lagi dari segi saiz menjelang penghujung dekad ini, didorong oleh permintaan berterusan untuk pulangan dan pembiayaan yang fleksibel.

Namun optimisme itu kini hadir dengan sisi yang lebih tajam.

Kegagalan bayar semakin meningkat, kecairan terhad, dan ilusi keluar dengan mudah sedang diuji secara masa nyata — satu peringatan bahawa bahkan sudut kewangan yang paling sofistikated tetap tunduk kepada matematik asas.

Soalan Lazim 🔎

• Apakah kredit swasta?
  Kredit swasta merujuk kepada pinjaman yang dibuat oleh pemberi pinjaman bukan bank kepada syarikat, selalunya di luar pasaran hutang awam tradisional.
• Mengapa kegagalan bayar meningkat dalam kredit swasta?
  Kadar faedah yang lebih tinggi telah meningkatkan kos pinjaman, memberi tekanan kepada syarikat lebih kecil yang mempunyai hutang kadar terapung.
• Adakah pelabur kehilangan wang akibat kegagalan bayar ini?
  Kerugian setakat ini adalah terhad kerana penstrukturan semula pinjaman dan kadar pemulihan yang tinggi.
• Apakah ketidakpadanan kecairan dalam kredit swasta?
  Ia merujuk kepada jurang antara pegangan aset yang besar dan kapasiti pasaran sekunder yang agak kecil untuk menjual pinjaman tersebut.