لوکس تیاگاراجاه از Openpayd: «غیرمتمرکزسازی یک لایهٔ تکاملی است، نه یک جایگزین»

از انقلاب تا زیرساخت

سال‌ها، وعده بلاکچین در امور مالی در پوشش زبان انقلاب عرضه می‌شد. بارها به جهان گفته شد که «صورتحساب‌گذاری رمزارزی» زنجیره تأمین جهانی را زیر و رو خواهد کرد. اما با فرو نشستن غبار در اوایل ۲۰۲۶، واقعیت پذیرش نهادی نشان می‌دهد رویکردی عمل‌گرایانه‌تر—و به‌نوعی قدرتمندتر—در جریان است.

در گفت‌وگویی درباره تغییر ساختاری دارایی‌های دیجیتال، لوکس تیاگراجاه، مدیر ارشد بازرگانی (CCO) در Openpayd و از مدیران باسابقه JPMorgan Chase و HSBC، روشن کرد که «پول هوشمند» واقعاً کجا فرود می‌آید. جمع‌بندی او؟ انقلاب در دفتر صدور صورتحسابِ بخش جلویی رخ نمی‌دهد؛ در لوله‌کشیِ زیرساختی رخ می‌دهد.

پس‌زمینه این تغییر، چشم‌انداز مقرراتی دگرگون‌شده است. با اجرای کامل مقررات بازارهای دارایی‌های رمزارزی (MiCA) اتحادیه اروپا و تصویب قانون GENIUS ایالات متحده در سال ۲۰۲۵، استیبل‌کوین‌ها رسماً از توکن‌های آزمایشیِ «مبتنی بر کیف پول» به ابزارهای تولیدیِ «مبتنی بر حساب» و تحت نظارت ارتقا یافته‌اند.

تیاگراجاه توضیح داد: «قوی‌ترین همراهی نهادی همچنان در حوزه آن‌رمپ و آف‌رمپ است. هرچند اغلب از آن به‌عنوان زیرساخت ساده یاد می‌شود، این ریل‌ها پل حیاتی بین سامانه‌های فیات سنتی و شبکه‌های بلاکچینی هستند.»

در حالی که صنعت زمانی رویای جهانی را داشت که در آن هر صورتحساب یک توکن غیرقابل‌تعویض (NFT) قابل برنامه‌ریزی باشد، نهادها اکنون بر سرعت تسویه تمرکز کرده‌اند. با嵌‌سازی استیبل‌کوین‌ها در عملیات بک‌اند خود، شرکت‌ها زمان‌های تسویه را از روزها به ثانیه‌ها کاهش می‌دهند. با این حال، «آخرین مایل»—توانایی تبدیل دوباره آن ارزش دیجیتال به فیات—همچنان مطلوب‌ترین قابلیت باقی مانده است.

بازپلتفرم‌سازی غول‌ها

وقتی از او پرسیده شد آیا فناوری غیرمتمرکز قرار است جایگزین سامانه‌های میراثی شود، تیاگراجاه صریح بود: این یک لایه تکاملی است، نه جایگزین. او به رفتار بزرگ‌ترین مؤسسات مالی جهان—از Kinexys جی‌پی‌مورگان تا صندوق BUIDL بلک‌راک—به‌عنوان شاهدی بر «بازپلتفرم‌سازی» به‌جای کنار زده شدن اشاره می‌کند.

تیاگراجاه گفت: «این غیرمتمرکزسازی نیست که بانک‌ها را کنار می‌زند. این بانک‌ها هستند که فناوری غیرمتمرکز را در مدل‌های موجود خود ادغام می‌کنند. KYC، AML و نظارت احتیاطی اختیاری نیستند و دولت‌ها این مسئولیت‌ها را به سامانه‌های کاملاً بی‌نیاز از مجوز واگذار نخواهند کرد.»

با این حال، چالش تازه‌ای پدیدار شده است: واگرایی مقرراتی. در حالی که چارچوب MiCA اتحادیه اروپا بر کنترل نظارتی سخت‌گیرانه و هدایت‌شده توسط دولت تأکید دارد، قانون GENIUS آمریکا بر حمایت‌های حقوقی فدرال و تفکیک بانکداری و تجارت تمرکز می‌کند.

این یک پرسش حیاتی برای خزانه‌داران جهانی ایجاد می‌کند: آیا کسب‌وکارها ناچار خواهند شد برای هر حوزه قضایی، پشته‌های آن‌چین جداگانه و ایزوله نگه دارند؟ تیاگراجاه معتقد است پاسخ در معماری نهفته است.

او استدلال کرد: «فناوری زیربنایی تکه‌تکه نشده است. بلاکچین‌ها، کیف پول‌ها و منطق قرارداد هوشمند همچنان هم‌راستا هستند. اگر زیرساخت بر محور یک دفترکل هسته‌ای واحد ساخته شود و منطق انطباق در لایه دارایی اعمال شود نه در لایه زنجیره، می‌توانیم از ایجاد چندین محیط ایزوله جلوگیری کنیم.»

او هشدار می‌دهد ریسک واقعی خودِ قواعد نیست، بلکه نبود قابلیت همکاری است. اگر نقدینگی در منطقه یورو در توکن‌های منطبق با MiCA قفل شود، در حالی که نقدینگی آمریکا در توکن‌های منطبق با GENIUS قرار گیرد، هزینه جابه‌جایی پول در سراسر مرزها می‌تواند با وجود جهش فناوری همچنان بالا بماند.

پایان عصر «مبتنی بر بچ»

چشم‌انداز ۱۰ ساله نشان می‌دهد که اگرچه بانک‌ها به‌عنوان نهادهای تحت نظارت باقی خواهند ماند، «ساختارهای میراثی» که آن‌ها را تعریف می‌کند—تسویه مبتنی بر بچ و فرایندهای چندروزه—محو خواهد شد.

به‌عنوان CCO شرکت Openpayd، نقش تیاگراجاه این است که شرکت را به‌عنوان معمار این مرحله پل‌سازی جایگاه‌گذاری کند. با ارائه زیرساختی جهان‌شمول که ریل‌های فیات داخلی را به شبکه‌های بلاکچینی متصل می‌کند، Openpayd به نهادها امکان می‌دهد راهبردهای دارایی دیجیتال خود را بدون انتظار برای یک بازنگری کامل و جهانی در حسابداری کسب‌وکارها مقیاس دهند.

در همین حال، تیاگراجاه دیدگاه‌های خود را درباره سقف‌های سخت‌گیرانه تراکنش MiCA بر استیبل‌کوین‌های دلاری درون منطقه اقتصادی اروپا مطرح کرد. او استدلال می‌کند که چنین الزامی، هرچند برای حفاظت از یورو طراحی شده، خطر ایجاد اصطکاک قابل توجه برای کسب‌وکارهای اروپایی را به همراه دارد. او گفت ممکن است کسب‌وکارها برای تسویه تراکنش‌ها مجبور شوند «راه طولانی‌تری» را طی کنند، در حالی که تبدیل‌های اجباری توکن‌های پشتوانه‌دارِ یورو به دلارِ موردنیاز برای کالاها و خدمات بین‌المللی می‌تواند به افزایش هزینه‌های ارزی منجر شود.

این CCO تأکید می‌کند که مگر آنکه تغییر ساختاری عظیمی در نقش دلار به‌عنوان ارز ذخیره جهانی رخ دهد، بازار در آینده قابل پیش‌بینی همچنان اساساً دلاری باقی خواهد ماند.

تیاگراجاه این تصور را که مقررات ذاتاً رشد را خفه می‌کند رد می‌کند. در عوض، او می‌گوید شفافیت مقرراتی همان ماده گمشده‌ای است که در نهایت جریان‌های نهادی سطح ۱ را توجیه می‌کند. برای بانک‌ها و صندوق‌ها، «نامشخص» مترادف «غیرقابل سرمایه‌گذاری» است. بنابراین، قوانینی مانند MiCA و قانون GENIUS مجوز رسمی لازم را فراهم می‌کنند تا این نهادها از اجرای پایلوت به استقرار نقدینگیِ عظیم حرکت کنند.

پرسش‌های متداول ❓

• وضعیت کنونی پذیرش بلاکچین در امور مالی چیست؟ این پذیرش عمل‌گرایانه‌تر شده و به‌جای یک انقلاب در بخش جلویی، بر زیرساخت بک‌اند تمرکز دارد.
• مقررات جدید چه اثری بر استیبل‌کوین‌ها داشته‌اند؟ مقرراتی مانند MiCA اتحادیه اروپا و قانون GENIUS آمریکا، استیبل‌کوین‌ها را به ابزارهای تولیدی تحت نظارت تبدیل کرده‌اند.
• بانک‌ها چه نقشی در ادغام فناوری غیرمتمرکز دارند؟ بانک‌ها جایگزین نمی‌شوند، بلکه با ادغام فناوری غیرمتمرکز در سامانه‌های موجود خود تکامل می‌یابند.
• واگرایی مقرراتی چه چالش‌هایی برای کسب‌وکارهای جهانی ایجاد می‌کند؟ ممکن است کسب‌وکارها را ملزم کند برای حوزه‌های قضایی مختلف سامانه‌های جداگانه نگه دارند که خطر افزایش هزینه‌های تراکنش را به همراه دارد.