خطای انسانی، نه هک، به‌عنوان مهم‌ترین علت از دست رفتن دسترسی به رمزارزها مطرح شد

علت‌های اصلی از دست رفتن دارایی

یک مطالعه جدید از سوی Oobit واقعیتی تلخ را برای حوزه دارایی‌های دیجیتال آشکار کرده است: بیش از یک‌سوم دارندگان رمزارز، یعنی ۳۵٪، در مقطعی دسترسی به یک کیف‌پول یا حساب را از دست داده‌اند. داده‌ها نشان می‌دهد بزرگ‌ترین تهدید برای ثروت رمزارزی نه هک‌های پیچیده، بلکه خطای ساده انسانی است.

فراموشی گذرواژه‌ها یا شکست در ورود، توسط ۳۳٪ از ۱,۰۰۰ دارنده رمزارز مستقر در آمریکا که در این مطالعه شرکت کردند ذکر شد؛ پس از آن ۲۱٪ که عبارت بازیابی خود را گم کرده‌اند و ۲۰٪ که دسترسی به احراز هویت دوعاملی را از دست داده‌اند. فراتر از خطای فردی، عوامل بیرونی مانند ورشکستگی پلتفرم‌ها ۱۶٪ از موارد از دست رفتن دسترسی را تشکیل می‌داد. امرام آدار، مدیرعامل Oobit، اشاره کرد بزرگ‌ترین اشتباهی که مردم مرتکب می‌شوند انتخاب کیف‌پول اشتباه نیست، بلکه این است که فرض می‌کنند همیشه یادشان می‌ماند چگونه دوباره وارد شوند.

آدار گفت: «چند دقیقه آماده‌سازی امروز می‌تواند تفاوت بین بازیابی دارایی‌ها و از دست دادن دائمی آن‌ها باشد.»

اثر مالی این رخدادها شدید است. بیش از ۱ نفر از هر ۱۰ کاربری که دسترسی را از دست داده‌اند گزارش کرده‌اند که در یک رویداد واحد بیش از ۵,۰۰۰ دلار ضرر کرده‌اند و افراد آسیب‌دیده میانه (median)‌ی برابر با ناپدید شدن ۳۰٪ از کل دارایی‌های رمزارزی‌شان را تجربه کرده‌اند. این مطالعه تصویر تیره‌ای از تلاش‌های بازیابی ترسیم می‌کند: در حالی که ۴۷٪ از کاربران در نهایت بازیابی وجوه خود را انجام داده‌اند، نزدیک به یک‌سوم، یعنی ۳۱٪، دیگر هرگز دارایی‌هایشان را ندیدند و ۷٪ هنوز در تلاش برای بازپس‌گیری دسترسی هستند.

علاوه بر این، یافته‌ها شکاف آموزشی قابل‌توجهی را آشکار کرد؛ زیرا ۳۰٪ از کسانی که زیان دائمی دیدند تا زمانی که این اتفاق افتاد متوجه نبودند چنین زیانی می‌تواند دائمی باشد.

فراتر از ضربه مالی، فشار روانی نیز عمیق است. نزدیک به نیمی از پاسخ‌دهندگان گزارش کردند استرس یا اضطراب قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند و ۴۲٪ خشم خود را نسبت به پلتفرمی که انتخاب کرده بودند ابراز کردند. این تجربه‌های منفی به بدبینی ماندگار منجر می‌شود؛ به‌طوری‌که ۳۶٪ از پاسخ‌دهندگان از کاهش اعتماد به اکوسیستم رمزارز خبر دادند و ۳۴٪ احساس خجالت یا شرمساری کردند.

ترس اکنون به‌طور فعال در حال بازشکل‌دهی بازار است؛ زیرا ۶۰٪ از دارندگان اذعان می‌کنند این اضطراب رفتارشان را تغییر داده است؛ از سرمایه‌گذاری کمتر گرفته تا پرهیز کامل از این حوزه. در واقع، ۱۲٪ از دارندگان به‌دلیل همین ترس مشخص، استفاده از رمزارز را به‌طور کامل متوقف کرده‌اند.

شکاف نسلی در بازیابی

مطالعه نشان داد ۴۹٪ از موارد از دست رفتن دسترسی در کیف‌پول‌های حضانتیِ شخصی (self-custody) رخ داده، ۳۶٪ در صرافی‌ها بوده و ۱۰٪ هر دو را تحت‌تأثیر قرار داده است. همچنین شکاف نسلی تندی در نحوه مواجهه با این زیان‌ها وجود دارد. دارندگان نسل X به‌طور معناداری بیشتر از دارندگان نسل Z احتمال دارد هرگز دارایی‌های خود را بازیابی نکنند (۴۴٪ در برابر ۲۵٪) و احتمال بیشتری دارد پس از قفل شدن، رمزارز را به‌طور کامل کنار بگذارند. در مقابل، نسل Z در بازیابی فعال‌تر است؛ به‌طوری‌که ۳۳٪ حاضرند برای خدمات بازیابی پول پرداخت کنند، در مقایسه با نرخ‌های بسیار پایین‌تر در نسل‌های مسن‌تر.

وقتی پرسیده شد چه چیزی اعتماد را بازمی‌گرداند، مصرف‌کنندگان به‌طور قاطع به نیاز به گزینه‌های بازیابی شفاف و قابل‌اعتماد و شبکه‌های ایمنی بهتر اشاره کردند. با بلوغ صنعت، مطالعه Oobit نشان می‌دهد موج بعدی رشد شاید کمتر به بازدهی‌های عظیم و بیشتر به ارائه قابلیت‌های امنیتی قابل‌اعتمادی وابسته باشد که مشتریان بانکداری سنتی آن را بدیهی می‌دانند.

برای مقابله با این ریسک‌ها، Oobit توصیه می‌کند دارندگان فرایندهای بازیابی کیف‌پول خود را آزمایش کنند، دارایی‌ها را میان انواع مختلف کیف‌پول‌ها تقسیم کنند، از مدیران گذرواژه استفاده کنند و مطمئن شوند از عبارت‌های بازیابی و کدهای دسترسی ۲FA نسخه‌های پشتیبان فیزیکی دارند.

FAQ ❓

• بزرگ‌ترین ریسک رمزارز امروز چیست؟ خطای انسانی، نه هک؛ به‌طوری‌که ۳۵٪ از دارندگان دسترسی را از دست می‌دهند.
• چه مقدار پول ممکن است ناپدید شود؟ بیش از ۱ نفر از هر ۱۰ آمریکایی در یک قفل شدنِ واحد بیش از ۵,۰۰۰ دلار از دست داده‌اند.
• چرا بازیابی در اینجا مهم است؟ نزدیک به نیمی از کاربران هرگز وجوه را بازنمی‌گیرند و این موضوع بی‌اعتمادی به صرافی‌ها و کیف‌پول‌ها را تشدید می‌کند.
• سرمایه‌گذاران جوان‌تر چگونه واکنش نشان می‌دهند؟ نسل Z فعال‌ترین است؛ ۳۳٪ برای خدمات بازیابی پول پرداخت می‌کنند، در مقایسه با نسل‌های مسن‌تر.