ایلان ماسک پس از وایرال شدن نقشه افشای مشاغل در معرض هوش مصنوعیِ آندری کارپاتی، واکنش نشان داد

نزدیک به ۶۰ میلیون شغل در آمریکا در نقشه اتوماسیون هوش مصنوعی کارپاتی به‌عنوان «بسیار در معرض» علامت‌گذاری شدند

آندری کارپاتی، هم‌بنیان‌گذار OpenAI و مدیر پیشین هوش مصنوعی (AI) در تسلا، در ۱۵ مارس یک «نقشه تعاملی میزان مواجهه مشاغل با هوش مصنوعی» منتشر کرد که ۳۴۲ شغل برگرفته از «کتابچه چشم‌انداز شغلی» اداره آمار کار ایالات متحده (BLS) را تحلیل می‌کرد.

این پروژه با وارد کردن شرح وظایف شغلی به یک مدل زبانی بزرگ و تخصیص امتیاز مواجهه از صفر تا ۱۰ به هر نقش، حدود ۱۴۳ میلیون شغل در آمریکا را ارزیابی کرد؛ امتیازی که می‌سنجد هوش مصنوعی از نظر تئوریک تا چه حد می‌تواند آن کار را دگرگون کند.

نتایج در قالب یک مصورسازی «تری‌مپ» رنگارنگ در karpathy.ai/jobs نمایش داده شد؛ جایی که اندازه هر مستطیل بازتاب‌دهنده تعداد شاغلان بود و رنگ، سطح مواجهه را نشان می‌داد—از سبز برای اختلال حداقلی تا قرمز تیره برای نقش‌هایی که می‌توانند شاهد اتوماسیون گسترده باشند. خلاصه اینکه: هرچه جعبه بزرگ‌تر و قرمزتر بود، توجه بیشتری می‌طلبید.

در سراسر نیروی کار آمریکا، میانگین وزنی مواجهه حدود ۴.۹ از ۱۰ بود که نشان می‌دهد در مجموع ظرفیت اثرگذاری هوش مصنوعی «متوسط» است. اما میانگین‌ها مقدار زیادی از هیجان و تنش را پنهان می‌کنند. حدود ۴۲٪ از مشاغل آمریکایی—نزدیک به ۵۹.۹ میلیون کارگر با دستمزد سالانه برآوردی ۳.۷ تریلیون دلار—امتیاز ۷ یا بالاتر در مقیاس مواجهه گرفتند.

با ریزتر کردن اعداد، حدود ۶.۲ میلیون شغل در دسته مواجهه حداقلی قرار گرفتند، در حالی که ۴۷.۲ میلیون شغل به‌عنوان «کم» طبقه‌بندی شدند. ۲۹.۷ میلیون شغل دیگر در بازه «متوسط» قرار گرفت. ارقام چشمگیرتر در بالای مقیاس دیده شد: حدود ۳۴.۷ میلیون شغل در سطح «زیاد» رتبه‌بندی شدند و ۲۵.۲ میلیون شغل در بازه «بسیار زیاد» قرار گرفتند.

تحلیل کارپاتی یک نکته خلاف‌انتظار درباره دستمزد هم نشان داد. مشاغل کم‌درآمد با میانگین کمتر از ۳۵٬۰۰۰ دلار در سال، امتیاز مواجهه‌ای حدود ۳.۴ گرفتند، در حالی که مشاغلی با پرداخت بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار، به‌طور میانگین ۶.۷ امتیاز داشتند. به بیان دیگر، هرچه حقوق بالاتر باشد، احتمال اینکه آن شغل شامل کارهایی باشد که سامانه‌های هوش مصنوعی امروز می‌توانند آن‌ها را تکرار کنند یا در انجامشان کمک کنند، بیشتر است.

سطح تحصیلات نیز الگوی مشابهی نشان داد. کارگرانی که مدرک دانشگاهی نداشتند به‌طور میانگین امتیاز مواجهه‌ای حدود ۴.۱ گرفتند، در حالی که دارندگان مدرک کارشناسی با حدود ۶.۷ در صدر نمودار قرار گرفتند. دارندگان مدارک پیشرفته جایی در میانه بودند، حدود ۵.۷.

نگاه به مشاغل به‌صورت موردی، تصویر حتی شفاف‌تری ارائه می‌دهد. پیاده‌کنندگان متن پزشکی (medical transcriptionists) امتیاز کامل ۱۰ گرفتند که بازتاب‌دهنده این واقعیت است که تشخیص گفتار و سامانه‌های مستندسازی خودکار هم‌اکنون بسیاری از آن وظایف را انجام می‌دهند. وکلا، حسابداران، تحلیلگران مالی و مشاوران مدیریت اغلب امتیاز حدود ۹ داشتند؛ عمدتاً چون کارشان حول اطلاعات ساختاریافته، اسناد و پژوهش می‌چرخد.

توسعه‌دهندگان نرم‌افزار—با طنز ماجرا، همان کسانی که بسیاری از ابزارهای هوش مصنوعی را می‌سازند—هم در رتبه‌های بالا قرار گرفتند و اغلب بین ۸ تا ۹ امتیاز گرفتند. در همین حال، نقش‌هایی مانند دستیاران اداری، کارمندان دفترداری/حسابداری و نمایندگان خدمات مشتری نیز به دلیل اتکای زیاد به گردش‌کارهای دیجیتال، سطوح مواجهه بالایی نشان دادند.

در سوی دیگر طیف، مشاغلی که در دنیای فیزیکی رخ می‌دهند نه روی صفحه کامپیوتر، وضعیت بسیار بهتری داشتند. لوله‌کش‌ها، برق‌کارها و کارگران ساختمانی معمولاً بین صفر تا ۲ امتیاز گرفتند؛ موضوعی که دشواری پایدارِ خودکارسازی کارهای غیرقابل‌پیش‌بینی و عملی را برجسته می‌کند.

گسترش سریع این نقشه در اینترنت، واکنش‌هایی را در سراسر دنیای فناوری برانگیخت؛ از جمله پاسخ کوتاهی از مدیرعامل تسلا و اسپیس‌ایکس، ایلان ماسک. ماسک در پاسخ به رشته‌ای درباره این مصورسازی نوشت: «همه مشاغل اختیاری خواهند شد. درآمد بالای همگانی وجود خواهد داشت.»

این اظهارنظر پژواکی از استدلال دیرینه ماسک بود که هوش مصنوعی پیشرفته و رباتیک می‌توانند در نهایت چنان وفور اقتصادی ایجاد کنند که وابستگی به اشتغال سنتی کاهش یابد.

با وجود این توجه، کارپاتی به‌سرعت وب‌سایت اصلی و مخزن گیت‌هاب آن را حذف کرد و در پستی تکمیلی توضیح داد که پروژه یک آزمایش سریع بوده است—آنچه او آن را یک کاوش دو ساعته «کدنویسی مبتنی بر حس‌وحال» توصیف کرد که از کتابی که می‌خواند الهام گرفته بود. به گفته کارپاتی، ماهیت اکتشافی پروژه با وجود هشدارها و توضیحات روشن، به‌طور گسترده بد برداشت شد.

پایین آوردن سایت کمک چندانی به کند شدن گسترش آن نکرد. نسخه‌های بایگانی‌شده تقریباً بلافاصله در Wayback Machine ظاهر شدند و مخزن کد نیز توسط توسعه‌دهندگانی که مجموعه‌داده، معیار امتیازدهی و ابزارهای مصورسازی را بازتولید کردند، بارها فورک شد.

این ماجرا دو واقعیت از اینترنت مدرن را نشان می‌دهد: پژوهش هوش مصنوعی می‌تواند یک‌شبه بحث‌های جهانی را شعله‌ور کند، و وقتی داده به وبِ باز راه پیدا کند، به‌ندرت ناپدید می‌شود. فعلاً آزمایش کارپاتی کمتر پیشگوییِ از دست رفتن مشاغل است و بیشتر یک عکس فوری از همپوشانی سامانه‌های فعلی هوش مصنوعی با کار انسانی.

جمع‌بندی، اگر قرار باشد یکی وجود داشته باشد، به‌طرز دلپذیری سرراست است: اگر کل شغل شما روی یک صفحه نمایش اتفاق می‌افتد، هوش مصنوعی ممکن است به‌زودی همکار شما شود—یا سرسخت‌ترین رقیبتان.

پرسش‌های متداول 🔎

• نقشه مواجهه شغلی با هوش مصنوعیِ آندری کارپاتی چیست؟
  این یک مصورسازی است که ۳۴۲ شغل در آمریکا را تحلیل می‌کند و میزان آسیب‌پذیری هر شغل در برابر اتوماسیون توسط هوش مصنوعی را امتیازدهی می‌کند.
• چند شغل در آمریکا ممکن است تحت تأثیر مواجهه با هوش مصنوعی قرار بگیرد؟
  این تحلیل نشان می‌دهد حدود ۴۲٪ از مشاغل آمریکا—نزدیک به ۵۹.۹ میلیون کارگر—امتیاز مواجهه بالایی دارند.
• کدام مشاغل بیشترین مواجهه با هوش مصنوعی را نشان می‌دهند؟
  نقش‌هایی مانند وکلا، حسابداران، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و پیاده‌کنندگان متن پزشکی در میان بالاترین‌ها امتیاز گرفتند.
• کدام مشاغل کمترین مواجهه با اتوماسیون هوش مصنوعی را دارند؟
  مشاغل عملی و فنی مانند لوله‌کش‌ها، برق‌کارها و کارگران ساختمانی در میان دسته‌های کمترین مواجهه قرار گرفتند.