هایپردرایو دیفای نهادی را با پروتکل تسویه‌حساب جدید مبتنی بر بازخرید هدف قرار می‌دهد

پرداختن به آسیب‌پذیری وام‌دهی مبتنی بر اوراکل

در تلاشی برای گذار امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) از معامله‌گری مارجین به سبک کازینو به اعتبار ساختاریافته در سطح نهادی، هایپردرایو پروتکل بازارهای اهرمی خود را راه‌اندازی کرده است. این پروتکل قصد دارد شکنندگی سیستماتیک اهرم آن‌چین را با جایگزین کردن لیکوییدیشن‌های مبتنی بر بازارِ نوسانی با تسویه‌های قراردادیِ قطعی حل کند.

در بیانیه‌ای رسانه‌ای، هایپردرایو گفت پروتکل‌های سنتی وام‌دهی دیفای، مانند Aave و Compound، به قیمت‌های لحظه‌ای اوراکل و نقدشوندگی عمیق صرافی غیرمتمرکز (DEX) متکی هستند. وقتی نوسان بازار رخ می‌دهد، این سیستم‌ها اغلب «مارپیچ‌های مرگ» را فعال می‌کنند—لیکوییدیشن‌های اجباری که وثیقه را در بازارهای کم‌عمق تخلیه می‌کند، قیمت‌ها را بیشتر پایین می‌کشد و وام‌گیرندگان را نابود می‌کند.

معماری جدید هایپردرایو نوسانات بازار ثانویه را به‌طور کامل نادیده می‌گیرد و دارایی‌ها را بر اساس قیمت‌های بازخریدِ معلوم آن‌ها ارزش‌گذاری می‌کند. نوآوری اصلی در نحوه برخورد پروتکل با وثیقه نهفته است. به‌جای ارزش‌گذاری یک توکن بر اساس قیمت معاملاتی فعلی آن در یک DEX، هایپردرایو می‌پرسد این توکن طبق قرارداد توسط ناشرش با چه چیزی قابل بازخرید است.

کِین او’سالِیوان، هم‌بنیان‌گذار هایپردرایو، گفت: «مشکل خودِ اهرم نیست؛ مشکل این است که ما آن را چگونه ساخته‌ایم. وقتی وثیقه شما مسیر بازخرید قراردادی دارد، دیگر به اوراکل‌ها یا دعا کردن برای نقدشوندگی DEX نیاز ندارید. موقعیت‌ها به‌صورت قطعی بسته می‌شوند، نه به‌صورت خشن.»

نوآوری‌های فنی

برای دستیابی به «توانگریِ قطعی»، هایپردرایو سه ستون معماری معرفی کرد. نخست، وثیقه با ارزش خالص دارایی (NAV) قراردادیِ آن ارزش‌گذاری می‌شود. برای مثال، یک خزانه توکنیزه‌شده که با ۱٫۰۵ دلار قابل بازخرید است، ۱٫۰۵ دلار ارزش‌گذاری می‌شود—even اگر یک سقوط ناگهانی قیمت بازار آن را به ۸۰ سنت کاهش دهد.

دوم، اگر یک موقعیت باید بسته شود، پروتکل فرایند بازخرید بومی دارایی—مانند تسویه‌های T+30 یا T+90—را آغاز می‌کند، نه اینکه آن را در بازار آزاد بفروشد. در نهایت، وام‌گیرندگان می‌توانند با یک کارمزد ثابت به‌صورت اتمی اهرم را کاهش دهند و از نیاز به لیکوییدیتورهای خارجیِ پرهزینه عبور کنند.

هایپردرایو می‌گوید با ترکیب دارایی‌های دنیای واقعی (RWA)، توکن‌های استیکینگ نقدشونده (LSTs) و دیفای نهادی، در حال ایجاد یک اکوسیستم سرمایه‌کارا است که در آن وثیقه امن‌تر است، بازدهی بالاتر است و اهرم بالاخره برای نهادها ساخته شده است.

این پروتکل در حال حاضر روی تست‌نت فعال است و استقرار کامل تولیدی روی مین‌نت برای سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است. عرضه اولیه روی اتریوم از LSTهایی مانند stETH، rETH و cbETH در کنار برخی محصولات منتخب خزانه توکنیزه‌شده پشتیبانی خواهد کرد. هایپردرایو همچنین از پیش برنامه‌های خود را برای گسترش سریع به اکوسیستم‌های Avalanche و Hyperliquid اندکی پس از راه‌اندازی اولیه اعلام کرده است.

سؤالات متداول ❓

• هایپردرایو چه تفاوتی با Aave و Compound دارد؟ لیکوییدیشن‌های نوسانیِ مبتنی بر اوراکل را با تسویه‌های قراردادیِ قطعی جایگزین می‌کند.
• چه دارایی‌هایی می‌توانند به‌عنوان وثیقه استفاده شوند؟ هایپردرایو خزانه‌های توکنیزه‌شده و LSTها را بر اساس قیمت بازخرید قراردادی آن‌ها ارزش‌گذاری می‌کند، نه نوسانات بازار.
• چرا این برای وام‌گیرندگان امن‌تر است؟ موقعیت‌ها از طریق فرایندهای بازخرید بومی بسته می‌شوند، نه با تخلیه اجباری در بازارهای کم‌عمق.
• هایپردرایو چه زمانی و کجا راه‌اندازی خواهد شد؟ تست‌نت اکنون فعال است، و عرضه روی مین‌نت اتریوم در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ انجام می‌شود و سپس به Avalanche و Hyperliquid گسترش می‌یابد.