هستر پیرس: بازاندیشی نظارت مالی و حریم خصوصی در کریپتو

مقاله نظر ویرایش زیر توسط Alex Forehand و Michael Handelsman برای Kelman.Law نوشته شده است.

سخنرانی “کره بادام زمینی و هندوانه” هستر پیرس

سخنرانی جذاب “کره بادام زمینی و هندوانه” کمیسر SEC، هستر پیرس—که در 4 آگوست 2025 در کنفرانس علوم بلاکچین دانشگاه برکلی ارائه شد—بیش از یک استعاره آشپزی به‌یادماندنی را ارائه می‌دهد. تأملات او توجه را به تنش بنیادینی در قلب مالی دیجیتال جلب می‌کند: وعده تکنولوژی‌های بی‌واسطه در مقابل ماشین‌آلات سنتی نظارت مالی که واسطه‌ها را مجبور به نظارت بر معاملات می‌کند.

وعده دیجیتال بی‌واسطگی

پیرس با خاطره‌ای از میان‌وعده غیرمعمولی پدربزرگش—هندوانه با کره بادام زمینی—و یک اپراتور که عادت او را می‌دانست، شروع می‌کند. این نکته بزرگ‌تری را روشن می‌کند: اتوماتیک‌کردن فرآیندها (یعنی حذف واسطه‌ها) می‌تواند محرمانگی را حفظ کرده و اختیار را به کاربران بازگرداند، در حالی که واسطه‌های انسانی نقاطی از نظارت بالقوه معرفی می‌کنند.

در دنیای امروز، بلاکچین، اثبات‌های بدون‌دانش، قراردادهای هوشمند و سایر ابزارهای رمزنگاری دسترسی به مالی را دموکراتیک می‌کنند—امکان قرض‌گیری دیفای، پلتفرم‌های اجتماعی غیرمتمرکز و حواله‌ها بدون دروازه‌بانان را فراهم می‌کنند.

نظارت و آموزه شخص ثالث

با این حال، دکترین‌های قانونی تثبیت شده‌ای در تضاد با این وعده وجود دارند. طبق آموزه شخص ثالث، وقتی کاربر اطلاعات را به شخص ثالث (مثلاً یک موسسه مالی یا ارائه‌دهنده تلفن) می‌دهد، حفاظت‌های حریم خصوصی متمم چهارم را از دست می‌دهد.

این موضوع تاریخی با اتوماسیون شماره‌گیری تلفن نشان داده شد، جایی که دادگاه عالی دیدگاه خود را در Smith v. Maryland تأیید کرد “که یک شخص انتظار مشروع یا حریم خصوصی در اطلاعاتی که به‌طور داوطلبانه به اشخاص ثالث ارائه می‌دهد ندارد.” این کار در زمینه اپراتورهای انسانی تلفن منطقی بود، اما دادخواست‌کننده استدلال کرد که در زمینه شماره‌گیری خودکار کاربرد کمی دارد. با این حال، دادگاه عالی “نخواست که یک نتیجه قانون اساسی متفاوت مورد نیاز باشد چون شرکت تلفن تصمیم به اتوماسیون گرفته است.”

امروزه، آموزه شخص ثالث پایه‌ریز قانون حفظ بانک‌ها (BSA) است که جمع‌آوری داده گسترده‌ای را توسط گزارش‌های فعالیت مشکوک (SARs)، گزارش‌های معامله ارز (CTRs) و قوانین شناسایی مشتری (KYC) تعیین می‌کند.

نتیجه؟ موسسات مالی به نهادهای شبه‌اجرایی تبدیل می‌شوند که سالانه میلیون‌ها گزارش SAR و CTR را ارسال می‌کنند—با این حال با بازخوردی محدود از نوع داده‌ها.

یک مطالعه اخیر از دفتر جوابگویی دولت نشان داد که بسیاری از گزارش‌های معامله ارز استفاده نمی‌شوند، که اشاره دارد که حجم آنها می‌تواند بدون تضعیف اجرای قانون کاهش یابد. به‌عبارت دیگر، ارزش حاشیه‌ای نظارت مالی گسترده ممکن است هزینه‌های سرسام‌آوری که بر بانک‌ها، مشتریانشان و بخش عمومی تحمیل می‌کند را توجیه نکند.

اصطکاک: آزادی در برابر امنیت

SEC ابزارهای نظارتی خود را دارد که به‌عنوان مسیر حسابرسی جامع (“CAT”) شناخته می‌شوند، که از کارگزاران می‌خواهد داده‌های مشتری و سفارش رویدادها را برای سهام و گزینه‌ها در همه بازارها، از لحظه آغاز یک سفارش تا مسیریابی، اصلاح، لغو یا اجرای آن ضبط کنند.

کارگزاران موظفند این داده‌ها را به CAT ارسال کنند، “جایی که هزاران کارمند SEC و سازمان‌های خودتنظیمی خصوصی (“SROs”) می‌توانند از آن برای بررسی فعالیت تجاری هر فرد استفاده کنند، بدون هیچ‌گونه سوءظنی به تخلف،” و بدون توجه به “منافع حریم خصوصی سرمایه‌گذاران روزانه.” همان‌طور که پیرس هشدار داد، چکش‌های بزرگی از این نوع به “یک دولت نظارتی دیستوپیایی” شباهت دارند.

پیرس ما را به چالش دعوت می‌کند که بپرسیم: آیا این سیستم‌های نظارتی گسترده متناسب با تهدیداتی هستند که با آن مواجه‌ایم—و آیا آنها آزادی‌هایی که به هویت آمریکایی اهمیت دارد را تضعیف می‌کنند؟ با نقل قول از قاضی براندیس، او ما را به هوشیاری فرا می‌خواند: “برای محافظت از آزادی زمانی که مقاصد دولت خیرخواهانه هستند، باید بیشتر هوشیار باشیم.”

منتقدانی مانند کیتی هون مشاهده می‌کنند که حتی تراکنش‌های معمولی—از پرداخت‌های ونمو تا صورت‌حساب‌های بیمارستانی—”نقاط داده‌ای” قابل ردیابی ایجاد می‌کنند که سیستمی تمام‌نگر را ایجاد می‌کند که حتی کاربران بی‌گناه را نیز تحت‌نظر قرار می‌دهد.

پیرس مسیری پیش رو را نشان می‌دهد: زمان مناسبی برای بازاندیشی در آموزه شخص ثالث و به‌روزرسانی BSA و مقررات مشابه فرا رسیده است. با انعکاس تلاش‌های خزانه‌داری برای تأخیر و بازنگری در قوانین AML برای مشاوران سرمایه‌گذاری، او بر نیاز به ارزیابی تجربی تأکید دارد—آیا همه این گزارش‌ها به‌طور واقعی قابل‌عمل هستند؟ و آیا دولت حتی از استخدام نصایح مالی خود استفاده می‌کند؟

این برای شما چه معنایی دارد

برای مشتریانی که در تقاطع نوآوری و نظارت فعالیت می‌کنند، این مسائل به ملاحظات مهم و پیچیده‌ای تبدیل می‌شوند.

• طراحی برای حفظ حریم خصوصی به‌صورت پیش‌فرض: معماری‌های جدید—حریم خصوصی توکن، تبعیت برنامه‌ریزی‌شده، یا مکانیزم‌های حریم خصوصی تفاضلی—می‌توانند به رعایت تعهدات AML کمک کنند در حالی که از ضبط داده‌های غیرضروری جلوگیری می‌کنند.
• پشتیبانی از آستانه‌های گزارش‌دهی هوشمندانه‌تر: سهام‌داران صنعتی باید از اصلاحات حمایت کنند که به کنترل چارچوب‌های ارسال گزارش‌های SAR/CTR، تمرکز بر فعالیت واقعاً مشکوک و کاهش شلوغی پرداخته‌اند.
• تقویت حفاظت‌های متمم چهارم در فناوری مالی: همان‌طور که دادگاه‌ها آموزه‌هایی مانند Carpenter v. United States و Smith v. Maryland را بررسی می‌کنند، ممکن است فضای کافی برای گسترش حفاظت‌های سطح سیم به حوزه‌های مالی، حتی در زمینه‌های شخص ثالث وجود داشته باشد.
• کمک به مشتریان در پیمایش توافق‌نامه با در نظر گرفتن آزادی: سازمان‌ها باید تحلیل‌های هزینه-فایده معناداری از جمع‌آوری داده‌ها انجام دهند—نه تنها برای تطبیق نظارتی بلکه برای حفظ اعتماد و آزادی‌های مشتریان.

سخنرانی پیرس به‌طور شکوه‌ای میان‌وعده‌های کودکی عجیب را با دکترین‌های حقوقی پیچیده مقایسه می‌کند و با این کار، سهام‌داران—تنظیم‌کنندگان، وکلا، تکنولوژیست‌ها—را به بازتنظیم تعادل بین حریم خصوصی و نظارت در سیستم‌های مالی فرا می‌خواند. به‌عنوان مشاوران بومی کریپتو، Kelman PLLC آماده است تا به مشتریانی که برای تطبیق و یکپارچگی قانونی در دنیایی که به بی‌واسطگی گرسنه است، تلاش می‌کنند، مشاوره ارائه دهد.

Kelman PLLC همچنان به پایش تحولات در تنظیمات کریپتو در اقلیم‌های مختلف ادامه می‌دهد و آماده است تا به مشتریانی که این مناظر حقوقی در حال تکامل را پیمایش می‌کنند مشاوره ارائه دهد. برای اطلاعات بیشتر یا برای برنامه‌ریزی یک مشاوره، لطفاً با ما تماس بگیرید.

این مقاله در ابتدا در Kelman.law منتشر شد.