گزارش: چرخه ۹۰ روزه گزارش‌دهی سود وال‌استریت طبق پیشنهاد SEC در آستانه حذف قرار می‌گیرد

Semiannual Reporting May Replace Quarterly Earnings Under New SEC Plan

بله، تردمیل سودهای فصلی — همان چرخ همستر بی‌امانی که مدیران وعدهٔ رشد می‌دهند، تحلیلگران روی اعشار ایراد می‌گیرند و مدیرعامل‌ها در تماس‌های کنفرانسی عرق می‌ریزند — شاید بالاخره با یک هل محترمانه به سمت بازنشستگی برود.

طبق گفتهٔ افراد آشنا با موضوع که با Corrie Driebusch از وال‌استریت ژورنال صحبت کرده‌اند، SEC در حال آماده‌سازی یک پیشنهاد برای قانون‌گذاری است که گزارش‌دهی فصلی را برای شرکت‌های سهامی عام آمریکا اختیاری می‌کند. به‌جای ارائهٔ فرم آشنای 10-Q هر سه ماه، شرکت‌ها می‌توانند انتخاب کنند که نتایج را فقط دو بار در سال، در کنار فرم سالانهٔ 10-K، گزارش دهند.

این پیشنهاد می‌تواند به‌محض آوریل ظاهر شود، هرچند این نهاد هنوز بیانیهٔ رسمی منتشر نکرده است. پشت پرده، ناظران پیشاپیش با بورس‌های بزرگ دربارهٔ اینکه اگر تقویم گزارش‌دهی ناگهان از کارکردن مثل مترونوم دست بکشد، قواعد پذیرش آن‌ها چگونه باید تغییر کند، صحبت کرده‌اند.

دهه‌هاست گزارش‌دهی فصلی یکی از گاوهای مقدس وال‌استریت بوده است. از اوایل دههٔ ۱۹۷۰، شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس‌های آمریکا بر اساس چارچوب قانون بورس اوراق بهادار ملزم بوده‌اند هر سه ماه عملکرد مالی خود را افشا کنند.

اما منتقدان مدت‌هاست استدلال می‌کنند این آیین، چیزی را تشویق می‌کند که اقتصاددان‌ها مؤدبانه «کوتاه‌مدت‌نگری» می‌نامند و مدیران اجرایی اغلب نامی بسیار کم‌مؤدبانه‌تر برایش دارند.

ایدهٔ شل کردن این برنامه سال‌هاست در مهمانی‌های کوکتلِ مقررات‌گذاری دست‌به‌دست می‌شود. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در سپتامبر ۲۰۲۵ آشکارا خواستار پایان دادن به گزارش‌دهی فصلی اجباری شد و بحثی را دوباره زنده کرد که دست‌کم از ۲۰۱۸ به‌طور دوره‌ای در واشینگتن سر برآورده است.

سنگین‌وزن‌های آمریکای شرکتی هم به چرخهٔ فصلی ضربه زده‌اند. مدیرعامل جی‌پی‌مورگان چیس جیمی دایمن و رئیس برکشایر هاتاوی، وارن بافت، مشهورند که شیفتگی به کارنامه‌های سه‌ماهه را نقد کرده‌اند و گفته‌اند این وسواس شرکت‌ها را تحت فشار می‌گذارد تا به‌جای رشد بلندمدت، دنبال بردهای سریع بروند. و حالا نوبت رهبری فعلی SEC است.

این نهاد تحت ریاست پل اتکینز از یک فشار گسترده‌تر برای کاهش بار افشاگری‌ها و تشویق «تشکیل سرمایه» خبر داده است — عبارتی که اگر از لهجهٔ مقررات‌گذاری ترجمه شود، تقریباً یعنی «عمومی شدن را کم‌دردتر کنید.»

پیشنهاد گزارش‌شده قرار نیست گزارش‌دهی فصلی را ممنوع کند. شرکت‌هایی که برنامهٔ فعلی را ترجیح می‌دهند می‌توانند همان را ادامه دهند. این قانون صرفاً به شرکت‌ها اختیار می‌دهد اگر فکر می‌کنند گزارش‌های کمتر برای کسب‌وکارشان منطقی‌تر است، به ثبت‌های نیم‌سالانه روی بیاورند.

سازوکارهای دیگر افشا همچنان برقرار می‌ماند. شرکت‌ها همچنان می‌توانند داوطلبانه به‌روزرسانی سود منتشر کنند، راهنمایی ارائه دهند و برای رویدادهای مهم مانند ادغام‌ها، تغییرات مدیریتی یا تحولات مالی قابل‌توجه، گزارش‌های فرم 8-K را ثبت کنند. به بیان دیگر، SEC لولهٔ اطلاعات را نمی‌بندد؛ فقط شیر آن را شل‌تر می‌کند.

حامیان می‌گویند این تغییر می‌تواند هزینه‌های انطباق را کاهش دهد و مدیران اجرایی را از این‌که نیمهٔ عمرشان صرف آماده کردن اسلایدهای گزارش سود و تمرین توضیحات دقیقاً واژه‌چین‌شده دربارهٔ اینکه چرا درآمد ۰٫۷٪ کمتر از برآوردها بود، شود، رها کند.

به‌ویژه شرکت‌های کوچک‌تر می‌توانند سود ببرند. آماده‌سازی ثبت‌های فصلی نیازمند بازبینی‌های گستردهٔ داخلی، نظارت حقوقی و کار حسابداری است — فرایندی که تقریباً به نسبت‌های برابر، زمان، پول و صبر را می‌بلعد. منتقدان البته این پیشنهاد را خطری برای شفافیت می‌بینند.

حامیان حقوق سرمایه‌گذاران هشدار می‌دهند افشاهای اجباری کمتر می‌تواند شکاف اطلاعاتی بین افراد داخلی شرکت و سرمایه‌گذاران عادی را بیشتر کند. آن‌ها می‌گویند هرچه فاصلهٔ بین گزارش‌های الزامی طولانی‌تر شود، فضای بیشتری برای سردرگمی، گمانه‌زنی و گاهی غافلگیری‌های ناخوشایند ایجاد می‌شود.

با این حال، سابقهٔ جهانی را سخت می‌شود نادیده گرفت.

بسیاری از بازارهای بزرگ همین حالا با الزامات گزارش‌دهی نیم‌سالانه کار می‌کنند. اتحادیهٔ اروپا گزارش‌های فصلی اجباری را در سال ۲۰۱۳ کنار گذاشت و کشورهایی از جمله بریتانیا و استرالیا عمدتاً به افشاهای شش‌ماهه با به‌روزرسانی‌های اختیاری تکیه دارند.

با وجود این، شرکت‌های بزرگ در آن بازارها اغلب همچنان داوطلبانه اعداد فصلی منتشر می‌کنند — چون سرمایه‌گذاران انتظارش را دارند. همین پویایی می‌تواند در ایالات متحده هم رخ دهد. بسیاری از شرکت‌های بزرگ ممکن است تصمیم بگیرند پایبندی به به‌روزرسانی‌های فصلی صرفاً از نظر کسب‌وکار کار درستی است، حتی اگر ناظران دیگر بر آن اصرار نکنند.

اگر SEC جلو برود، این پیشنهاد وارد فرایند استاندارد قانون‌گذاری می‌شود که شامل دورهٔ اظهار نظر عمومی و رأی‌گیری کمیسیون است، پیش از آن‌که هر قاعدهٔ نهایی لازم‌الاجرا شود. ترجمه: این فردا اتفاق نمی‌افتد. اما چرخ‌دنده‌ها آشکارا در حال چرخیدن‌اند.

و اگر این تغییر نهایی شود، یکی از مهم‌ترین جابه‌جایی‌ها در قواعد افشای شرکتی آمریکا در بیش از نیم‌قرن گذشته را رقم خواهد زد — لحظه‌ای که وال‌استریت شاید بالاخره اجازه بگیرد هر ۹۰ روز یک‌بار ساعتش را چک نکند. و حالا تحلیلگران را تصور کنید که محکم به صفحه‌گسترده‌هایشان چسبیده‌اند.

پرسش‌های متداول 🔎

• آیا SEC گزارش‌های سود فصلی را به‌طور کامل حذف می‌کند؟
  خیر — این پیشنهاد گزارش‌دهی فصلی را اختیاری می‌کند و به شرکت‌ها اجازه می‌دهد به‌جای آن ثبت‌های نیم‌سالانه را انتخاب کنند.
• SEC چه زمانی می‌تواند پیشنهاد رسمی را منتشر کند؟
  افراد آشنا با موضوع می‌گویند پیش‌نویس قاعده می‌تواند از آوریل ۲۰۲۶ منتشر شود.
• آیا شرکت‌ها همچنان تحولات مالی مهم را افشا می‌کنند؟
  بله، شرکت‌ها همچنان از فرم 8-K و به‌روزرسانی‌های داوطلبانه برای گزارش رویدادهای مهم بین ثبت‌های زمان‌بندی‌شده استفاده می‌کنند.
• چرا SEC می‌خواهد قواعد گزارش‌دهی فصلی را تغییر دهد؟
  ناظران و رهبران شرکتی استدلال می‌کنند ثبت‌های اجباری کمتر می‌تواند هزینه‌های انطباق را کاهش دهد و برنامه‌ریزی بلندمدت کسب‌وکار را تشویق کند.