ارائه توسط
News

ادعای نیویورک‌تایمز: خالق بیت‌کوین، ساتوشی ناکاموتو، رمزنگار بریتانیایی آدام بک است

یک تحقیق نیویورک‌تایمز یک سال وقت صرف ساختن یک پرونده مبتنی بر قرائن کرد که بر اساس آن، رمزنگار بریتانیایی «آدام بک» ۵۵ ساله، خالق ناشناس بیت‌کوین یعنی ساتوشی ناکاموتو است؛ اما شواهد به‌هیچ‌وجه به حد اثبات نمی‌رسد.

نویسنده
اشتراک
ادعای نیویورک‌تایمز: خالق بیت‌کوین، ساتوشی ناکاموتو، رمزنگار بریتانیایی آدام بک است

نکات کلیدی:

  • با وجود تحقیق نیویورک‌تایمز که در ۸ آوریل ۲۰۲۶ آدام بک را هدف قرار داد، خالق بیت‌کوین، ساتوشی ناکاموتو، همچنان ناشناس باقی مانده است.
  • تحلیل سبک‌سنجیِ زبان‌شناس «فلوریان کافیه‌رو» نشان داد بک نزدیک‌ترین تطابق را با وایت‌پیپر ساتوشی در میان ۱۲ مظنون دارد، هرچند نتایج قطعی نبود.
  • بک که اکنون مدیرعامل یک شرکت خزانه‌داری بیت‌کوین است و در حال ادغام با یک شرکت صوریِ Cantor Fitzgerald برای ورود به بورس است، در یک گفت‌وگوی دو ساعته در السالوادور بیش از ۶ بار ساتوشی بودن را انکار کرد.

ساتوشی ناکاموتو افشا شد؟ نیویورک‌تایمز می‌گوید آدام بک — بک می‌گوید نه

این گزارش که در ۸ آوریل منتشر شد و به قلم خبرنگار تحقیقی «جان کریرو» نوشته شده، بر اساس تحلیل نوشتار، باورهای ایدئولوژیک مشترک، هم‌پوشانی ایده‌های فنی، و آنچه نویسنده «زبان بدن مشکوک» در یک مصاحبه فیلم‌برداری‌شده توصیف می‌کند، آدام بک را محتمل‌ترین گزینه معرفی می‌کند. بک به‌طور قاطع ساتوشی بودن را رد کرده است. دوباره هم رد کرد. بعد هم چند بار دیگر.

کریرو ریشه تردید خود را به صحنه‌ای در یک مستند HBO نسبت می‌دهد؛ جایی که بک، نشسته روی نیمکتی در پارکی در ریگا، لتونی، وقتی فیلم‌ساز نام او را به‌عنوان یکی از مظنون‌های ساتوشی مطرح می‌کند، به‌طور قابل‌مشاهده‌ای عصبی و منقبض می‌شود. کریرو که از گزارشگران باسابقه پرونده الیزابت هولمز است می‌گوید واکنش بک برای او حالت فریب‌کارانه داشت. همین حس، موتور یک سال تحقیق شد.

بک یک چهره معتبر در پیشاتاریخ بیت‌کوین است. او در سال ۱۹۹۷ «Hashcash» را اختراع کرد؛ سامانه‌ای از معماهای محاسباتی که ساتوشی در وایت‌پیپر بیت‌کوین به آن استناد کرده است. او در میانه دهه ۱۹۹۰ عضو فعال فهرست ایمیلی Cypherpunks بود؛ جایی که درباره پول الکترونیکی توزیع‌شده ایده‌هایی مطرح کرد که شباهت نزدیکی به معماری بیت‌کوین دارد. او بریتانیایی است. بعد از جمله‌ها از دو فاصله استفاده می‌کند. یک‌بار از واژه «bloody» استفاده کرده است. کریرو این خوشه نشانه‌ها را معنادار می‌داند.

تایمز همچنین تحلیل سبک‌سنجی را به فلوریان کافیه‌رو، زبان‌شناس رایانشی که پیش‌تر به این روزنامه در شناسایی افراد پشت جنبش Qanon کمک کرده بود، سفارش داد. کافیه‌رو پس از مقایسه نوشته‌های ۱۲ نفر از مظنونان ساتوشی با وایت‌پیپر بیت‌کوین، بک را نزدیک‌ترین تطابق یافت. او همچنین گفت نتیجه قطعی نیست و «هال فینی» تقریباً با نفر اول برابر بوده است. یک روش تحلیلی دوم، رتبه‌بندی کاملاً متفاوتی تولید کرد. کافیه‌رو آن نتایج را هم غیرقطعی خواند.

جامعه کریپتو تحت تأثیر مقاله تایمز قرار نگرفت. «ساتوشی ناکاموتو را نمی‌شود با تحلیل سبک‌سنجی گیر انداخت. شرم بر شما که با چنین شواهد ضعیفی یک هدف بزرگ روی پشت آدام کشیدید»، مشارکت‌کننده بیت‌کوین «جیمسون لاپ» نوشت.

پژوهشگر ارشد Galaxy Digital، «الکس ثورن»، افزود:

«یک خبرنگار دیگر که یک‌تیر توسط معمای ساتوشی از پا افتاد؛ نیویورک‌تایمز همچنان زباله منتشر می‌کند و این حیرت‌انگیز بودنش تمامی ندارد.»

تحلیل متنیِ اضافی ۶۷ خطای مشترک در خط‌تیره‌گذاری میان بک و ساتوشی را شناسایی کرد؛ تقریباً دو برابر نزدیک‌ترین مظنون بعدی. کریرو عباراتی مثل «proof-of-work»، «partial pre-image» و «burning the money» را برجسته می‌کند و می‌گوید ساتوشی و بک این اصطلاحات را طی سال‌ها در نوشته‌های جداگانه به شکل یکسان به‌کار برده‌اند.

مقاله همچنین اشاره می‌کند که بک در همان بازه‌ای که ساتوشی فعال بود، تا حد زیادی در فهرست ایمیلی Cryptography ساکت شد؛ سپس شش هفته پس از ناپدید شدن ساتوشی در آوریل ۲۰۱۱، درباره بیت‌کوین پرحرف شد. بک این را رد می‌کند و می‌گوید سرش با کار گرم بوده است.

کریرو اواخر ژانویه در یک کنفرانس بیت‌کوین در السالوادور حضوری با بک روبه‌رو شد. بک که اکنون در حال عمومی‌کردن (بورسی‌کردن) یک شرکت خزانه‌داری بیت‌کوین از طریق ادغامی شامل یک نهاد صوریِ Cantor Fitzgerald است، همراه با دو مدیر اجرایی شرکت در کنفرانس حاضر شد و کریرو را در اتاق هتلش ملاقات کرد.

در طول دو ساعت، بک ساتوشی بودن را انکار کرد، برای نتایج تحلیل نوشتاری توضیحی ارائه نداد، و از ارائه متادیتای ایمیلی که کریرو درخواست کرده بود خودداری کرد. الزامات افشای اطلاعات نزد SEC برای شرکتِ در آستانه ادغام او به این معناست که اگر او مالکِ تخمینِ ۱.۱ میلیون بیت‌کوینِ ساتوشی بود—که با قیمت‌های فعلی حدود ۱۱۸ میلیارد دلار ارزش دارد—احتمالاً اطلاعات بااهمیتی محسوب می‌شد که باید به‌صورت عمومی افشا شود.

دراماتیک‌ترین لحظه مقاله به یک فایل صوتی مربوط می‌شود. در طول مصاحبه، کریرو نقل‌قولی از ساتوشی آورد که گفته بود «با کدنویسی بهتر از کلمات هستم». پیش از آن‌که کریرو توضیح دهد چرا این نقل‌قول را مطرح کرده، بک حرفش را قطع کرد و گفت برای کسی که کد را ترجیح می‌دهد، او در فهرست‌ها خیلی هم زیاد نوشته است. کریرو این را یک لغزش تفسیر می‌کند. بک می‌گوید منظورش کلی بوده است. خوانندگان خودشان نتیجه‌گیری خواهند کرد. بسیاری هم از پیش کرده‌اند.

یکی از افراد در پاسخ به گزارش این خبرنگار نوشت: «این نوع روزنامه‌نگاریِ افشاگریِ بی‌هدف، بدون هیچ منفعت عمومی، یک هدف عظیم روی سر یک آدم واقعی می‌گذارد. قبلاً هم دیده‌ایم این چه شکلی است؛ آزار و ترسی که بعد از موج‌های قبلی حدس‌وگمان درباره ساتوشی به خانواده هال فینی تحمیل شد. اگر پرونده‌تان از «همان محفل‌ها، همان واژگان، همان دوران» شروع شود و همان‌جا هم تمام شود، کمتر افشاگری است و بیشتر شبیه فن‌فیکشن با خسارت جانبیِ بالقوه. برو به ک**ت، جان.»

این گزارش می‌پذیرد که ایمیل‌های بک با ساتوشی از اوت ۲۰۰۸—که در جریان دادگاه تقلبِ کریگ رایت در لندن ارائه شد—ظاهراً نشان می‌داد ساتوشی پیش از انتشار وایت‌پیپر با بک تماس گرفته است. کریرو مطرح می‌کند که بک ممکن است برای پوشش، آن ایمیل‌ها را برای خودش فرستاده باشد. او هیچ شاهدی ارائه نمی‌کند که چنین اتفاقی افتاده باشد. تایمز تنها رسانه‌ای نیست که تلاش کرده بک را به‌عنوان ساتوشی معرفی کند؛ این نظریه سال‌هاست مطرح است.

به دیگر مظنونان ساتوشی هم به‌اختصار پرداخته می‌شود. نامزدیِ نیک سابو پس از خطاهای فنی در یک مناظره عمومی کمرنگ شده است. پیتر تاد، انتخاب HBO، هنگام انتشار وایت‌پیپر ۲۳ ساله بود و برای تاریخ‌های کلیدی، عذرهای تصویری ارائه کرد. هال فینی و لن ساسامن هر دو درگذشته‌اند؛ که با بازگشت ساتوشی در سال ۲۰۱۵ در تضاد است.

بک هم در این میان، دوازده سال گذشته را صرف ساختن Blockstream کرده است؛ یک شرکت زیرساخت بیت‌کوین که ۱ میلیارد دلار سرمایه جذب کرد و به ارزش‌گذاری ۳.۲ میلیارد دلار رسید. او سال گذشته به حضار یک کنفرانس در لاس‌وگاس گفت بیت‌کوین—که آن زمان ۱۰۸ هزار دلار بود—در پنج تا ده سال «راحت به یک میلیون» می‌رسد. او این را از روی صحنه‌ای گفت که برگزارکنندگان نامش را به افتخار ساتوشی ناکاموتو گذاشته بودند.

این معما، پس از ۱۷ سال، همچنان دقیقاً همان است: یک معما.

برچسب‌ها در این داستان