چارلز شواب دو رویکرد تخصیص رمزارز را شناسایی می‌کند که وزن بیت‌کوین را تا ۲۲.۴٪ بالا می‌برند

نکات کلیدی:

• چارلز شواب نشان می‌دهد تخصیص بیت‌کوین بسته به فرضیات بازده تا ۲۲.۴٪ می‌تواند برسد.
• تخصیص بیت‌کوین برای پرتفوی‌های متعادل زمانی که بازده مورد انتظار به ۲۵٪ افزایش می‌یابد به ۱۶.۹٪ می‌رسد.
• مدل‌های مبتنی بر ریسک نشان می‌دهند قرارگیری ۱.۲٪ در معرض بیت‌کوین می‌تواند ۱۰٪ از کل ریسک پرتفوی را تشکیل دهد.

مدل‌های تخصیص کریپتو با فرضیات بازده تغییر می‌کنند

تخصیص به ارزهای دیجیتال به‌طور فزاینده‌ای در چارچوب ساخت پرتفوی رسمی می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران از کنجکاوی به سمت مواجهه ساختاریافته حرکت می‌کنند. چارلز شواب، یک شرکت بزرگ خدمات مالی، این تغییر را در گزارشی که ۶ آوریل منتشر شد بررسی کرد. این تحلیل دو رویکرد اصلی برای گنجاندن بیت‌کوین و اتریوم را ترسیم می‌کند و در عین حال نشان می‌دهد که تخصیص‌ها تحت فرضیات متفاوت چگونه تغییر می‌کنند.

رویکرد نخست، یک مدل تخصیص سنتی بر پایه فرضیات بازده مورد انتظار، نوسان‌پذیری و همبستگی است. این چارچوب بسته به میزان اطمینان سرمایه‌گذار نتایجی بسیار متغیر ایجاد می‌کند. در گزارش آمده است:

«تخصیص‌ها به‌شدت نسبت به دیدگاه ذهنی سرمایه‌گذار درباره بازده مورد انتظار حساس‌اند و به آن وابسته‌اند.»

همان‌طور که در نمودار زیر نشان داده شده، نتایج تخصیص بر اساس فرضیات بازده به‌طور چشمگیری متفاوت است. در بازده مورد انتظار ۱۰٪، تخصیص‌های بیت‌کوین حداقلی می‌مانند: ۰٪ برای پرتفوی‌های محافظه‌کارانه، ۱.۵٪ برای پرتفوی‌های متعادل و ۱.۹٪ برای پرتفوی‌های تهاجمی. وقتی بازده مورد انتظار به ۱۵٪ افزایش می‌یابد، تخصیص‌ها به ۱.۰٪ (محافظه‌کارانه)، ۶.۶٪ (متعادل) و ۸.۸٪ (تهاجمی) می‌رسد. تحت سناریوی خوش‌بینانه‌ترِ بازده ۲۵٪، تخصیص‌ها به‌طور تند افزایش یافته و به‌ترتیب در پرتفوی‌های محافظه‌کارانه، متعادل و تهاجمی به ۳.۱٪، ۱۶.۹٪ و ۲۲.۴٪ می‌رسند.

شواب افزود: «مواجهه یک سرمایه‌گذار متعادل با فرض بازده مورد انتظار ۲۵٪ از بیت‌کوین، به تخصیص ۱۶.۹٪ دلالت دارد؛ در حالی که اگر سرمایه‌گذار انتظار بازده ۱۰٪ داشته باشد، این رقم فقط ۱.۵٪ است.»

همین الگو برای اتریوم نیز صدق می‌کند، هرچند به دلیل نوسان‌پذیری بالاتر، وزن‌های کمتری دارد. در بازده مورد انتظار ۱۵٪، تخصیص‌های اتریوم به ۰.۱٪ (محافظه‌کارانه)، ۲.۰٪ (متعادل) و ۲.۵٪ (تهاجمی) می‌رسد. در سناریوی ۲۵٪، این ارقام به‌ترتیب به ۱.۴٪، ۸.۲٪ و ۱۰.۷٪ افزایش می‌یابند. نکته قابل توجه اینکه در بازده‌های مورد انتظار ۵٪ یا کمتر، هم بیت‌کوین و هم اتریوم در همه انواع پرتفوی‌ها تخصیص ۰٪ دریافت می‌کنند. این موضوع یک آستانه کلیدی را در این چارچوب تقویت می‌کند.

در گزارش آمده است: «تحلیل ما نشان می‌دهد که نه بیت‌کوین و نه اتر، بازده تعدیل‌شده به ریسکِ کافیِ بزرگی ارائه نمی‌کنند تا اگر انتظارات بازده کمتر از ۱۰٪ باشد، هیچ تخصیصی را توجیه کنند؛ حتی برای یک سرمایه‌گذار تهاجمی.»

این تحلیل بر پایه انتظارات بازار سرمایه مدیریت دارایی شواب تا تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵ انجام شده است؛ با استفاده از داده‌های بیت‌کوین از ۱ ژانویه ۲۰۱۵ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵ و داده‌های اتریوم از ۸ فوریه ۲۰۱۸ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵. نمودار سه پروفایل سرمایه‌گذار را بازتاب می‌دهد: محافظه‌کارانه (۸٪ سهام/۹۲٪ درآمد ثابت)، متعادل (۶۴٪ سهام/۳۶٪ درآمد ثابت) و تهاجمی (۹۶٪ سهام/۴٪ درآمد ثابت)؛ که در آن، تخصیص‌های کریپتو جایگزین بخشی از سهام می‌شوند.

چارچوب مبتنی بر ریسک، نفوذ نامتناسب کریپتو را آشکار می‌کند

رویکرد دوم، چارچوب بودجه‌بندی ریسک است که کریپتو را بر اساس سهم آن در ریسک کل پرتفوی تخصیص می‌دهد، نه بر مبنای بازده‌های مورد انتظار. به‌جای اتکا به فرضیات بازده، این رویکرد بر این تمرکز دارد که سرمایه‌گذار چه میزان نوسان‌پذیری را مایل است به کریپتو اختصاص دهد. این روش نشان می‌دهد برای مواجهه معنادار به چه مقدار سرمایه اندکی نیاز است.

شواب همچنین خاطرنشان کرد: «فقط با تخصیص ۱.۲٪ به بیت‌کوین و ۰.۹٪ به اتر می‌توان به سطح ریسک ۱۰٪ رسید.» در هر دو رویکرد، نتیجه‌گیری یکسان باقی می‌ماند. در گزارش آمده است: «هیچ تخصیص ‘درست’ی برای ارزهای دیجیتال وجود ندارد و ما معتقدیم تصمیم‌گیری تا حد زیادی شخصی است.» این تحلیل همچنین بر اثرگذاری تأکید می‌کند و می‌نویسد:

«حتی تخصیص‌های کوچک به بیت‌کوین یا اتر می‌توانند به‌طور قابل توجهی بر عملکرد پرتفوی اثر بگذارند.»