بوترین: شناسه‌های دیجیتال بدون دانش همچنان خطرات زور، و حریم خصوصی را به همراه دارند

بوترین استدلال می‌کند سیستم‌های یک شناسه برای هر فرد آسیب‌پذیری‌های جدید ایجاد می‌کنند

در یک پست وبلاگ در تاریخ 28 ژوئن، بوترین استدلال کرد که حتی طراحی‌های متمرکز بر حریم خصوصی زمانی که سعی در اجرای قانون یک هویت به ازای هر فرد دارند با چالش‌های اساسی مواجه هستند. هم‌بنیان‌گذار اتریوم اذعان داشت که تکنولوژی اثبات بدون افشا نسبت به سیستم‌های شناسایی سنتی بهبود یافته است زیرا مدارک را بدون افشای اطلاعات شخصی تأیید می‌کند.

او اشاره کرد که پروژه‌هایی مانند ورلدکوین (که اکنون به سادگی به آن ورلد گفته می‌شود)، برنامه شناسایی دیجیتال تایوان و چارچوب‌های اتحادیه اروپا که قرار است به زودی اجرا شوند، از این روش برای احراز هویت کاربران و مبارزه با بات‌ها و تقلب استفاده می‌کنند. با این حال، او هشدار داد که سیستم‌های سختگیرانه یک هویت، مستعار بودن عملی را تضعیف می‌کنند. کاربران اغلب به چندین حساب کاربری مانند پروفایل‌های عمومی و نام‌های ناشناس برای بخش‌بندی فعالیت‌های آنلاین خود وابسته هستند.

شناسایی جهانی می‌تواند این تفاوت‌ها را بر هم زند و تمامی تعاملات را تحت یک هویت قابل تأیید قرار دهد. نگرانی دوم او، اجبار است. دولت‌ها، کارفرمایان یا پلتفرم‌ها ممکن است کاربران را تحت فشار قرار دهند تا کلید هویت اصلی خود را فاش کنند، پیوندهایی که قبلاً جدا بوده‌اند را آشکار سازند. در حالی که محافظت‌های فنی وجود دارد، بوترین اشاره کرد که این خطر را نمی‌توان به طور کامل در سیستم‌های متمرکز یا دولتی از بین برد.

او همچنین به مسائلی پرداخته‌نشده‌ای اشاره کرد، مانند افراد بی‌دولت، خطاهای بیومتریکی، یا شکاف‌های دسترسی به مدارک که مشکلاتی هستند که به طور نامتناسبی بر سیستم‌های یک هویت تأثیر می‌گذارند. او افزود که مکانیزم‌های ضد سیبیل مبتنی بر ثروت نتوانسته‌اند نیازهایی مانند حاکمیت عادلانه یا خدمات پایه جهانی را پاسخ دهند.

“همچنین راه دیگری وجود دارد که می‌توان چیز مشابهی را به دست آورد: ‘خدمات پایه جهانی.’ به هر فردی که هویت دارد قدرت ارسال تعدادی محدود از تراکنش‌های رایگان در یک برنامه خاص را بدهید”، بوترین در روز شنبه نوشت.

او افزود:

این رویکرد به طور بالقوه انگیزه‌مدارتر و مقرون‌به‌صرفه‌تر است، زیرا می‌توان آن را توسط هر برنامه‌ای که از چنین پذیرشی بهره‌مند می‌شود انجام داد، بدون نیاز به پرداخت هزینه برای کاربران غیر، هرچند با این معاوضه که کمتر جهانی است (کاربران فقط به برنامه‌های مشارکت‌کننده دسترسی تضمین‌شده دارند).

در عوض، بوترین حمایت کرده از مدل‌های “هویت چندگانه” که هیچ صادرکننده غالبی ندارند. این مدل‌ها می‌توانند مبتنی بر گراف‌های اجتماعی باشند یا بر روی ارائه‌دهندگان رقابتی اتکا کنند، که اجبار را دشوارتر کرده و هویت مستعار را حفظ می‌کنند. او هشدار داد که هر سیستم شناسایی که به سوی پذیرش جهانی حرکت می‌کند به خطر بازسازی نقص‌های سیستم‌های یک هویت می‌رسد.

تحلیل بوترین در حالی مطرح می‌شود که ورلدکوین از 10 میلیون کاربر فراتر رفته و دولت‌ها اجرای شناسایی دیجیتال را تسریع می‌کنند، و بحث‌های مربوط به حریم خصوصی و مقیاس‌پذیری در احراز هویت آنلاین را شدت می‌بخشند.