بازده اوراق خزانه‌داری بالای ۴٪ باقی می‌ماند؛ تنش‌های نفتی و سیاست‌های فدرال رزرو بازار اوراق قرضه را متلاطم می‌کند

بازدهی خزانه‌داری در میانه تنش‌های نفتی و سیاست‌ورزی‌های فدرال رزرو، مثل گربه‌ای روی سقف حلبی داغ، جهنده و بی‌قرار است

بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا این هفته سرسختانه بالا مانده است؛ به‌طوری‌که معیار ۱۰ساله تا ظهر ۱۲ مارس حوالی 4.24% نوسان می‌کند. این یعنی حدود ۱۸ تا ۲۰ واحد پایه بالاتر از یک ماه پیش—حرکتی که در بازاری که معمولاً ثبات را مثل یک عتیقه‌ی کمیاب جشن می‌گیرد، اصلاً کوچک نیست.

در زبان دنیای اوراق، پیام ساده است: نگرانی‌های تورم دوباره به مهمانی برگشته‌اند و قیمت نفت را هم به‌عنوان همراه یک‌نفره‌شان با خود آورده‌اند.

بازارهای انرژی به‌لطف ریسک‌های ژئوپلیتیک مرتبط با ایران و مسیرهای کشتیرانی از تنگه هرمز، بین تنش و درامِ تمام‌عیار در نوسان بوده‌اند. نفت اوایل هفته گذشته برای مدت کوتاهی با سطوح سه‌رقمی چشمک زد و معامله‌گران—که اعصاب جمعی‌شان مثل کسی است که فیلم ترسناک را از لای انگشت‌ها نگاه می‌کند—احتمال این را قیمت‌گذاری می‌کنند که هزینه‌های بالاتر سوخت دوباره به تورم مصرف‌کننده نشت کند.

برای خریداران اوراق خزانه‌داری که امیدوار بودند با آرامش به سمت بازدهی‌های پایین‌تر سر بخورند، زمان‌بندی به‌سختی می‌تواند بدتر از این باشد.

منحنی بازده در حال شیب‌دارتر شدن است؛ به‌طوری که بازدهی‌های بلندمدت خزانه‌داری سریع‌تر از کوتاه‌مدت‌ها بالا می‌روند. اوراق ۲ساله حوالی 3.65% قرار دارد، در حالی‌که اوراق ۳۰ساله به سمت 4.88% خزیده است. این یعنی فاصله میان ۱۰ساله و ۲ساله نزدیک ۰.۵۹ واحد درصد در نوسان است—نشانه‌ای از این‌که بازارها انتظار دارند تورم بلندمدت چسبنده بماند، حتی در حالی‌که فدرال رزرو برای شل کردن سیاست در آینده نزدیک تردید دارد.

ترجمه‌اش: بازار اوراق باور دارد نرخ‌های بهره ممکن است بیش از آنچه وال‌استریت امیدوار بود، برای مدت طولانی‌تری بالا بمانند.

اگر سرمایه‌گذاران امیدوار بودند فدرال رزرو امسال با رشته‌ای از کاهش نرخ‌ها از راه برسد، بازار آتی یک خبر دارد—و این خبر دقیقاً خواندنیِ آرامش‌بخشِ قبل از خواب نیست.

طبق قیمت‌گذاری CME Fedwatch، معامله‌گران در حال حاضر فقط یک کاهش نرخ ۲۵ واحد پایه‌ای را در کل سال ۲۰۲۶ انتظار دارند. فقط یکی. حتی نخستین حرکت ممکن هم تا سپتامبر پیش‌بینی نمی‌شود و همان هم دقیقاً قطعی نیست.

اکنون بازارها با انتظار تقریباً یکپارچه‌ای به نشست ۱۷–۱۸ مارس کمیته بازار آزاد فدرال نگاه می‌کنند که فدرال رزرو نرخ‌ها را دقیقاً همان‌جا که هستند نگه خواهد داشت. احتمال ثابت نگه داشتن نرخ‌ها نزدیک ۹۹٪ است؛ که در زبان مالی تقریباً به اندازه‌ی «زحمتِ کوک کردن آلارم را هم نکش» قطعیت دارد.

البته سیاست پولی به‌ندرت در خلأ پیش می‌رود. پای سیاست به میان می‌آید، از سمت چپ صحنه.

دوره ریاست جروم پاول بر فدرال رزرو در ۱۵ مه ۲۰۲۶ پایان می‌یابد و رئیس‌جمهور دونالد ترامپ پیش‌تر کوین وارش، فرماندار پیشین فدرال رزرو، را برای این سمت معرفی کرده است. این معرفی اوایل امسال مثل یک چرخش داستانیِ به‌موقع از راه رسید و بازارها هنوز در تلاش‌اند بفهمند این موضوع برای آینده سیاست نرخ بهره چه معنایی دارد.

اگر تأیید صلاحیت سریع و تمیز انجام می‌شد، شاید سرمایه‌گذاران تا الان از آن عبور کرده بودند. اما «تمیز» فعلاً در منو نیست.

فرآیند تأیید در سنا متوقف شده است؛ جایی که سناتور تام تیلیس، جمهوری‌خواهِ کارولینای شمالی، پیشرفت کار را تا زمان روشن شدن نتیجه یک تحقیق وزارت دادگستری درباره پروژه نوسازی مقر فدرال رزرو، مسدود کرده است. این نوسازی که زمانی یک جزئیات اداریِ پیش‌پاافتاده بود، ناگهان تبدیل به تئاتر سیاسی شده که می‌تواند شایسته یک سریال استریم اختصاصی باشد.

در همین حال، کاخ سفید آشکارا برای کاهش سریع‌تر نرخ‌ها فشار آورده است—سطحی غیرمعمول از اظهار نظر درباره سیاست بانک مرکزی که بازارها با همان کنجکاوی‌ای که معمولاً برای یک بندبازیِ نفس‌گیر کنار می‌گذارند، تماشا می‌کنند.

برخی سرمایه‌گذاران معتقدند فدرال رزروی به رهبری وارش می‌تواند نسبت به موضع فعلی پاول، آمادگی بیشتری برای تسهیل سیاست پولی داشته باشد. برخی دیگر گمان می‌کنند خودِ گذار ممکن است عدم‌قطعیتی ایجاد کند که در ماه‌های پیش رو، بازدهی اوراق را پرنوسان نگه دارد.

فعلاً نتیجه، بازاری برای خزانه‌داری است که ترکیب پیچیده‌ای از نیروها را قیمت‌گذاری می‌کند: نگرانی‌های پایدار درباره تورم، نیازهای بزرگ دولت به استقراض، و گذار رهبری در قدرتمندترین بانک مرکزی جهان.

در همین زمان، اقتصاد کلان هم دقیقاً نسبت به پیامدها مصون نیست.

نرخ‌های وام مسکن برای وام استاندارد ۳۰ساله با نرخ ثابت همچنان در محدوده ۶.۸٪ تا ۷.۰٪ پارک شده‌اند و بازار مسکن را در وضعیت «صبر و انتظار» نگه می‌دارند. خریداران محتاط‌اند، سازندگان محتاط‌اند و وام‌دهندگان هم—خب—آن‌ها هم محتاط‌اند.

اگر قیمت نفت دوباره بالا برود یا داده‌های تورم از سمت بالا غافلگیر کند، آن هزینه‌های استقراض ممکن است حتی مدت بیشتری بالا بمانند.

در افق پیش رو، بازارها چند محرک کوتاه‌مدت را زیر نظر دارند: نشست هفته آینده فدرال رزرو و کنفرانس خبری پاول، داده‌های جدید تورم که قرار است ۱۰ آوریل منتشر شود، جلسات استماع سنا مربوط به معرفی وارش، و—شاید غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر از همه—مسیر حرکت بازارهای انرژی.

چون اگر چند سال گذشته چیزی به معامله‌گران اوراق یاد داده باشد، این است: درست وقتی فیلمنامه اقتصادی قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد، یکی صفحه را برمی‌گرداند و یک پیچش دیگر اضافه می‌کند.

و همین حالا، بازار خزانه‌داری دارد هر خط را می‌خواند.

پرسش‌های متداول 🔎

• چرا بازدهی خزانه‌داری در ۲۰۲۶ در حال افزایش است؟
  افزایش قیمت نفت، نگرانی‌های تورمی، استقراض سنگین دولت و عدم‌قطعیت درباره گذار رهبری فدرال رزرو، بازدهی خزانه‌داری را بالاتر می‌برد.
• بازدهی فعلی خزانه‌داری ۱۰ساله چقدر است؟
  تا تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۲۶، بازدهی خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا حدود ۴.۲۳٪ تا ۴.۲۵٪ معامله می‌شود.
• فدرال رزرو چه زمانی ممکن است دوباره نرخ‌های بهره را کاهش دهد؟
  بازارها در حال حاضر انتظار دارند نخستین کاهش نرخ بالقوه زودتر از سپتامبر ۲۰۲۶ رخ ندهد و برای کل سال تنها یک کاهش ۲۵ واحد پایه‌ای قیمت‌گذاری شده است.
• چرا پایان دوره جروم پاول برای بازار اوراق اهمیت دارد؟
  دوره ریاست پاول در ۱۵ مه ۲۰۲۶ پایان می‌یابد و معرفی کوین وارش به‌عنوان جانشین، عدم‌قطعیت سیاستی ایجاد می‌کند که می‌تواند بر انتظارات نرخ بهره و بازدهی خزانه‌داری اثر بگذارد.