بازارهای اوراق قرضه با افزایش شدید بازدهی‌های بلندمدت در سراسر جهان تحت آزمایش فشار سیستمیک قرار می‌گیرند.

سرمایه‌گذاران اوراق‌قرضه بلندمدت را در مواجهه با گسترش ریسک‌های اعتباری می‌فروشند

این هفته، نرخ‌های خزانه‌داری ایالات متحده به آستانه‌های بحرانی نزدیک شدند: اوراق قرضه 30 ساله برای اولین بار در 16 سال به‌طور موقت به 5% رسید، که ناشی از تصمیم مودی برای کاهش رتبه اعتباری آمریکا به Aa1 بود که نگرانی‌ها در مورد پایداری مالی را تشدید کرد. نرخ 10 ساله حدود 4.483% باقی ماند، در حالی که یادداشت‌های کوتاه‌مدت علاقه‌مندی متعادل را جذب کردند و احساس محتاطانه سرمایه‌گذاران را نشان دادند.

با این که تحلیل‌گران نگرانی‌های نقدینگی کوتاه‌مدت را نادیده گرفتند، آنها هشدار دادند که کاهش رتبه نشان‌دهنده کاهش اعتماد به توانایی سیاست‌گذاران در مواجهه با تعهدات فزاینده است. حرکت مودی با کاهش رتبه S&P در سال 2011 و تنظیم مجدد فیچ در 2023 موازی بود، که موضعش را به “قمار سیاسی” و افزایش کسری‌ها نسبت داده است. ویشنو واراتان از Mizuno Securities در گفتگو با CNBC این تغییر را به عنوان “وخیم اما بی‌اهمیت” برای بازارهای جاری برچسب زد.

با این حال، پژواک‌های اکتبر 2023—وقتی که نرخ 10 ساله 5% بود، پیش از یک افت طولانی در بازار سهام—تاجران را به انتظار ناآرامی هدایت می‌کنند. از سوی دیگر، شکاف‌های جهانی گسترده‌تر شده‌اند: نرخ اوراق قرضه 40 ساله دولت ژاپن به بالاترین حد خود از سال 2007 رسید، زیرا مقامات فشارهای مالی را به “یونان در 2011” مقایسه کردند. نرخ‌های بلندمدت اروپا نیز به همین منوال افزایش یافتند و فشارهای سیستماتیک را برجسته کردند.

گفته می‌شود که سرمایه به اوراق قرضه 3 تا 6 ماهه منتقل شده است، در حالی که انتظار می‌رود محدودیت‌های پولی پایدار باشد، از اوراق بلندمدت اجتناب می‌کنند. تنظیم‌کنندگان همچنین از حفاظ‌های نقدینگی و تنظیمات بانکی برای کاهش مواجهه با دوره استفاده کرده‌اند، اما شک‌ها همچنان باقی است. دارایی‌های به اصطلاح بدون ریسک اکنون تحمل بدهی‌های پنهان می‌کنند و تمایل به طلا، بیت‌کوین (BTC)، و بعضی سهام‌ها را تحریک می‌کنند. پوشش دفاعی پرتفوی 60/40 کلاسیک به دلیل نفوذ عدم‌قطعیت‌های دولتی به هسته اصلی دارایی‌ها، ضعیف‌تر می‌شود.

شکاکان استدلال می‌کنند که راه‌حل‌های مالی بدون حمایت فوق‌العاده بانک مرکزی دست‌نیافتنی هستند. افزایش ناگهانی نرخ‌ها در آوریل—مشتعل شده توسط منازعات تجاری—نیاز به معکوس کردن تعرفه‌ها برای تثبیت اعصاب داشت و توازن شکننده اقتصادی را نشان داد. با تضعیف اعتماد به وثیقه‌های دولتی، بازارها به‌طور فزاینده به سمت ابزارهای خارج از سیستم متمایل می‌شوند.

در حالی که نرخ 10 ساله در محدوده 4.5% کاوش می‌کند، مواضع دفاعی توصیه می‌شود. اوراق قرضه اکنون پیامی واضح را ارسال می‌کنند: این آشفتگی بازتابی از هرج و مرج گذرا نیست، بلکه بازنگری عمیق در مدل‌های رشد مبتنی بر بدهی است. یک معضل پیچیده از دوره کووید-19 ناشی می‌شود که در آن غول‌های بانکی ایالات متحده بدهی بلندمدت را انباشته کردند—قماری که اکنون با کسری‌های کاغذی عظیم آنها را تسخیر کرده است.

اگر نرخ بهره به افزایش خود ادامه دهد، این موسسات در یک گیره مالی گرفتار می‌شوند، مگر اینکه نجاتی بالقوه به وسیله فدرال رزرو انجام شود.