بازارهای ریسک‌گریز و بحث‌های تمرکزگرایی — مرور هفتگی

نکات کلیدی:

• بیت‌کوین در معرض ریزش به زیر ۵۹ هزار دلار است، چون PlanB به MA ۲۰۰ هفته‌ای اشاره می‌کند؛ جریان‌ها تحت سلطه نهادها هستند.
• وایت‌پیپر گوگل از بهبود ۲۰ برابری کوانتومی می‌گوید و ریسک‌ها برای رمزنگاری بیت‌کوین و اتریوم را افزایش می‌دهد.
• هک ۲۶۰ تا ۲۸۵ میلیون دلاری Drift Protocol نشانه افزایش هک‌های دیفای است؛ واکنش Circle زیر سؤال رفته است.

بازارها می‌لرزند؛ شوک نفتی در کمین است، نهادها سلطه بر کریپتو را محکم‌تر می‌کنند، و ریسک‌های کوانتومی وارد کادر می‌شوند

بیت‌کوین و اتریوم هر دو در طول هفته عمدتاً درجا زدند، در حالی که سولانا بخش بزرگی از بازار آلت‌کوین‌ها را در یک موج نزولی دیگر پایین کشید.

شاخص‌های سهام با یک حرکت غافلگیرکننده صعودی شدند؛ به‌طوری که S&P500، نزدک و داوجونز به‌ترتیب ۴.۳۴٪، ۳.۳٪ و ۲.۹٪ رشد کردند. رم اَهلووالیا اشاره کرد که رشد S&P 500 در نیمه اول هفته عمدتاً یک «خرید مکانیکی» بوده که به‌واسطه فشردگی حجم در پایان فصل رخ داده، نه به‌دلیل فشار ساختاری از سمت خریداران.

در همین حال، فلزات گران‌بها تهدید می‌کنند که بازار گاوی چندساله خود را از سر بگیرند؛ چرا که طلا و نقره هر دو هفته‌ای سبز ثبت کردند. طلا اکنون نسبت به کف ۲۳ مارس خود ۱۴.۷٪ رشد کرده است.

جنگ در خاورمیانه ادامه دارد، اما به نظر می‌رسد مهِ جنگ غلیظ‌تر شده است. وقتی افرادی مانند جِیمی دایمون می‌گویند موفقیت در ایران از بازارها مهم‌تر است، نشان می‌دهد که توقف درگیری دست‌کم چند هفته با ما فاصله دارد.

پس‌زمینه اقتصادی گسترده‌تر تازه دارد رو به وخامت می‌رود، زیرا شوک فیزیکی نفت هنوز از راه نرسیده است. روری جانستون در Hidden Forces این هفته گفت:

«ما هنوز واقعاً اثر فیزیکیِ از دست رفتن عرضه از هرمز را حس نکرده‌ایم. آخرین کشتی هنوز نرسیده است. آن آخرین کشتی احتمالاً این هفته به آسیا می‌رسد، هفته آینده به اروپا، و هفته بعد از آن به آمریکای شمالی. بعد از رسیدن آن کشتی، پشت سرش دیگر چیزی جز هوا نیست.»

البته، همین حالا هم دیده‌ایم برخی دولت‌ها برای شوکِ در راه آماده می‌شوند. آقای جانستون گفت این اتفاق عمدتاً از سوی کشورهای آسیایی رخ داده است که به محض بسته شدن تنگه، فوراً مصرف انرژی را محدود کردند.

بخشی از این محدودسازی در اروپا هم آغاز شده است. بیانیه بی‌دندان اتحادیه اروپا این بود که مردم باید کمتر سفر کنند و «محدودیت سرعت بزرگراه‌ها را ده کیلومتر [در ساعت] کاهش دهند». استرالیا، که اسماً در آسیاست اما از نظر سیاست‌گذاری اروپایی است، پیام مشابهی و به همان اندازه بی‌اثر از نخست‌وزیر خود دریافت کرد. نخست‌وزیر هند نیز تأکید دوباره کرد که باید از زیرساخت انرژی منطقه‌ای در غرب آسیا محافظت شود، بدون اینکه وعده‌ای درباره قدرت سخت بدهد.

اقتصاد آمریکا شاید پیش از درگیری خوب به نظر می‌رسید—شاید بهترین وضعیتش از اواخر ۲۰۲۳—اما این شوک نفتی چهره‌ای رکودی دارد. رم اَهلووالیا هشدار داد شوک تورمی و افزایش هزینه‌های انرژی آماده‌اند تا به هزینه‌کرد مصرف‌کننده ضربه بزنند و «تحلیلگران هنوز برآورد سودآوری آینده را پایین نیاورده‌اند.» به بیان دیگر:

«ریسک‌گریزی.»

وارن بافت هم موافق است و گفت منتظر است با نقدینگی بنشیند تا ریزش بیشتری ببیند. جِیمی کوتس هشدار داد که تجمیع‌های نقدینگی جهانی و شاخص DXY سیگنال‌های نزولی نشان می‌دهند.

لوک گُرومن گزینه‌های تیره‌وتار پیشِ روی خزانه‌داری آمریکا را تشریح کرد و استدلال کرد که چاپ دلار در دل جهش قیمت نفت محتمل‌ترین نتیجه است—حسی که او برای همتایانش هم تکرار کرد. در ادامه بحث دلار، جی.پی. میال یک تز جالب منتشر کرد و استدلال کرد که انباشت طلا توسط بانک‌های مرکزی خارجی نشانه دلارزدایی نیست، بلکه قرار گرفتن غیرمستقیم در معرض اوراق خزانه آمریکا است.

در حالی که سهام برگشت و بخش عمده آن رشد را حفظ کرد، کریپتو جهش کرد و بعد تقریباً بیشترش را پس داد. تکنیکال‌ها برای معامله‌گران عملاً یک تست رورشاخ تمام‌عیار هستند. PlanB یک به‌روزرسانی نزولیِ کم‌سابقه منتشر کرد و گفت تعجب نمی‌کند اگر قیمت به زیر میانگین متحرک ۲۰۰ هفته‌ای (۵۹ هزار دلار) و قیمت تحقق‌یافته (۵۴ هزار دلار) سقوط کند. در مقابل، جِیمی کوتس شاخص‌های Z-score را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که از نظر احتمالات، بیت‌کوین نزدیک به کف خود است. کریپتوکوانت نوشت کاهش ذخایر ETH در بایننس در حالی که استیبل‌کوین‌ها بالا می‌روند، یک چیدمان بسیار حمایتی برای گسترش قیمت ایجاد می‌کند.

تحلیل تکنیکال—یا طالع‌بینی برای مردها—احتمالاً اهمیتی ندارد. همان‌طور که Pledditor به همه یادآوری کرد، اگر انباشت شش ماه گذشته را نگاه کنید، بخش زیادی از این بازار در واقع فقط مایکل سیلور است. خرده‌فروشی‌ها تا حد زیادی کنار کشیده‌اند و میدان را به بازیگران عظیم شرکتی و نهادی سپرده‌اند. به یاد بیاورید از خبرنامه دو هفته پیش:

«پادکست اخیر با هسیب و سانتیاگو را گوش کنید درباره اینکه چرا فکر می‌کنند «توکن‌ها مرده‌اند». سانتیاگو استدلال می‌کند توکن‌ها ارزش واقعی را جذب نمی‌کنند، و هسیب اشاره می‌کند که خریداران حاشیه‌ای فعلی نهادها هستند و نهادها، در مجموع، توکن نمی‌خرند.»

به نظر می‌رسد نهادها حسابی خوش می‌گذرانند. فرانکلین تمپلتون فقط یک محصول کریپتویی دیگر نساخت؛ آنها یک بخش اختصاصی کریپتو راه‌اندازی کردند. مورگان استنلی که مدت‌ها بدبین بود، ظاهراً در حال انجام آخرین تغییرات است تا هفته آینده ETF اسپات بیت‌کوین خود را راه‌اندازی کند.

این نفوذِ نهادی و شرکتی همیشه هم قشنگ نیست. گفته می‌شود کوین‌بیس لابی می‌کرده علیه معافیت مالیاتی de minimis برای بیت‌کوین، در حالی که برای معافیتی فشار می‌آورده که به نفع USDC باشد. در همین حال، بنیاد Worldcoinِ سم آلتمن ترجیح داد درست روی کف تاریخی، ۶۵,۰۰۰,۰۰۰ دلار WLD را در فروش‌های OTC خالی کند.

بزرگ‌ترین خبر کریپتو این هفته از یک مقاله پژوهشی کوانتومیِ تکان‌دهنده گوگل آمد که ادعا می‌کند نسبت به سیستم‌های کوانتومی قبلی، برای اجرای حمله به رمزنگاری منحنی بیضوی—ستون فقرات بیت‌کوین، اتریوم و اکثر بلاک‌چین‌ها—۲۰ برابر کاهش منابع/هزینه رخ داده است. نیک کارتر، هسیب قریشی و مدیرعامل کوین‌بیس برایان آرمسترانگ این پژوهش را جدی گرفته‌اند. اگر یک مقاله کوانتومی کافی نبود، نیک کارتر و جاستین دریک اشاره کردند که یک مقاله جهش‌آفرین دیگر هم همان روز منتشر شده است.

اما جامعه بیت‌کوین ظاهراً تا حد زیادی در انکار گیر کرده است. مِرت مُمتاز به یکی از روش‌های اصلی این انکار اشاره کرد: «اما-اونیسم» (whataboutism). جوردی ویسر که استدلال کرده بود باید تهدید کوانتومی برای بیت‌کوین را نادیده بگیریم چون ازدحام عامل‌های هوش مصنوعی اول بانک‌های TradFi را از کار می‌اندازند، یک نمونه عالی از whataboutism ارائه داد.

شکل رایج‌تر انکار، استفاده از حملات شخصی (ad hominem) بوده است. بیت‌کوینرها به مقاله گوگل حمله کردند چون یکی از هم‌نویسندگان «در واقع برای بنیاد اتریوم کار می‌کند.» نگرانی‌های نیک کارتر هم ظاهراً می‌تواند کنار گذاشته شود چون او در شرکتی سرمایه‌گذاری کرده که روی ساخت محصولات مقاوم در برابر کوانتوم تمرکز دارد. این‌ها آدم‌های جدی نیستند اگر به جای ادعاها، سراغ شخصیت یا انگیزه افراد نگرانِ کوانتوم بروند.

یوناس شنلی به افرادی که درباره کوانتوم نگرانی دارند گفت که آن‌ها خودِ دولوپرها هستند و باید وارد عمل شوند. امیدوارم نیک کارتر درست نگفته باشد وقتی پاسخ داد:

«برای اینکه یک BIP جلو برود، یکی از حدود ۵ نفر باید پرچم‌داری‌اش را بر عهده بگیرد. هر دو می‌دانیم آنها چه کسانی هستند. در دهه گذشته هیچ BIPای بدون آنها جلو نرفته است.»

تهدید امنیتیِ کوانتومی مربوط به آینده است، اما همین حالا با افزایش هک‌های دیفای روبه‌رو هستیم. آقای قریشی نوشت این افزایش سوءاستفاده‌ها احتمالاً قبل از بهتر شدن، بدتر هم می‌شود؛ چون مهاجمان از جدیدترین ابزارهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، در حالی که مدافعان عقب مانده‌اند.

برای اینکه انگار حرفش را ثابت کند، چند ساعت بعد یک سوءاستفاده ۲۶۰ تا ۲۸۵ میلیون دلاری روی Drift Protocol رخ داد. هکر به‌صورت سیستماتیک عمدتاً JLP و استیبل‌کوین‌ها را تخلیه کرد و به‌طور فعال دارایی‌های سرقتی را به ETH تبدیل می‌کرد. آستین کمپبل اشاره کرد این دقیقاً همان سناریویی است که در آن باید Circle ملزم می‌شد USDC را فریز کند. ZachXBT نارضایتی‌اش را بیان کرد که Circle چقدر کند عمل کرد. او تنها نبود.

هفته گذشته تا این هفته شاهد یک بحث کلاسیک کریپتویی بین تمرکزگرایی و تمرکززدایی بودیم. این بار محور بحث Canton بود که بسیاری در جامعه کریپتو احساس می‌کنند بیش از حد متمرکز است.

مدیر فروش Canton ادعا کرد Canton «عمیق‌ترین استخر نقدشوندگی نهادی» را دارد. امید مالکان پاسخ داد که هیچ‌کس روی Canton معامله نمی‌کند و هیچ فعالیت اقتصادیِ قابل راستی‌آزمایی وجود ندارد. آستین کمپبل موافق بود که هیچ‌کس در مقیاس بزرگ روی این زنجیره معامله نمی‌کند.

در مورد قابلیت راستی‌آزمایی، شائول کفیر، هم‌بنیان‌گذار Digital Asset—شرکتی که شبکه Canton را طراحی و ساخته و همچنان آن را توسعه می‌دهد— پذیرفت که سقف عرضه روی Canton قابل راستی‌آزمایی نیست.

ربکا رِتیگ از Jito Labs یک رشته‌توییت نوشت و بحث را تقابل زنجیره‌های permissioned در برابر permissionless صورت‌بندی کرد و گفت permissionless برنده است. امید مالکان نوشت مدل حکمرانی permissionedِ Canton همان مدلِ هر سیستمِ خصوصی‌مالک در tradfi است.

مرت ممتاز از Helius طعنه زد: «Canton یک روش خیلی بامزه برای نوشتنِ ‘پایگاه‌داده وب۲ با یک توکن’ است.» خلاصه اینکه، این یک بلاک‌چین نیست.

سولانا این هفته بحث داخلیِ خودش را درباره تمرکزگرایی در برابر تمرکززدایی در روند تکامل اجماع بلاک‌چین تجربه کرد. FCFS (اولین-ورودی-اولین-خروجی) و MCP (پیشنهاددهندگان هم‌زمان متعدد) دو رویکرد متضاد برای تولید بلاک و ترتیب‌دهی تراکنش‌ها هستند. برای ساده‌سازی: FCFS سریع‌تر، ساده‌تر و متمرکزتر از چیدمان اجماع فعلی است، در حالی که MCP کندتر و پیچیده‌تر است، قیمت‌گذاری را حفظ می‌کند و غیرمتمرکزتر است.

آناتولی یاکوونکو، هم‌بنیان‌گذار سولانا، طرفدار MCP است، اما فکر می‌کند چیدمان ترکیبی فعلی بدترینِ هر دو دنیا است.

در نهایت، AI x crypto نسبت به یک ماه قبل توجه خیلی کمتری می‌گیرد، اما Algod همچنان بی‌وقفه به بول‌پست کردن درباره Bittensor ادامه می‌دهد و پیش‌بینی می‌کند امسال چندین ساب‌نتِ بریک‌اوت داشته باشیم و افزایش نمایی در کیفیت رخ دهد که توسط استعدادهای آزمایشگاه‌های مرزی هدایت می‌شود.

-دیوید سِنسل