آلمان به بازگردانی میلیاردها دلار طلا از آمریکا در میان تنش‌های تعرفه‌ای فکر می‌کند

تنش‌های تجاری آلمان را وادار به بازنگری در ذخیره ۱۲۰۰ تن طلای خود در ایالات متحده می‌کند

آلمان که دومین ذخایر طلای بزرگ جهان را با ۳۳۵۲ تن دارد، ۳۰-۳۷٪ از شمش‌های خود را در نیویورک ذخیره کرده است، که این یک رویکرد دوران جنگ سرد برای اطمینان از نقدینگی دلار در زمان بحران‌ها است. مابقی بین فرانکفورت (۵۰٪) و لندن (۱۳٪) تقسیم شده است.

بحث‌ها درباره بازگرداندن طلای موجود در ایالات متحده افزایش یافته است پس از وضع تعرفه‌های گسترده توسط رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، از جمله تعرفه ۱۰٪ بر واردات اتحادیه اروپا، که قانون‌گذاران آلمانی معتقدند اعتمادی به توافقات دوجانبه باقی نمی‌گذارد.

شخصیت‌های سیاسی، از جمله اعضای CDU مانند مارکو واندر ویتز و مارکیوس فربر، خواستار نظارت بیشتر یا بازگشت کامل بوده‌اند و نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه ایالات متحده می‌تواند در زمان نزاع‌های اقتصادی دسترسی را محدود کند، ابراز کرده‌اند.

اتحادیه مالیات‌دهندگان اروپا نیز نگرانی‌هایی ابراز کرده و بر نیاز به “دسترسی فوری” به طلا در میان بحث‌های مربوط به ابزارهای بدهی جدید اتحادیه اروپا تأکید کرده است. با این حال، بانک فدرال آلمان با تأیید مجدد به فدرال رزرو، با رئیس یوآخیم ناگل آن را یک “شریک قابل اعتماد و معتمد” خواند.

این بحث منعکس‌کننده تلاش بازگشت آلمان در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ است، که طی آن ۶۷۴ تن از نیویورک و پاریس به فرانکفورت انتقال داده شد پس از فشار عمومی و چالش‌های لجستیکی. فقط پنج تن در ابتدا در سال ۲۰۱۳ بازگردانده شد به دلیل تأخیرها، که پیچیدگی انتقالات بزرگ را نشان می‌دهد.

از نظر اقتصادی، تعرفه‌ها تهدید به کاهش رشد GDP آلمان به اندازه ۱.۵% در نقاط درصدی تا سال ۲۰۲۷ می‌کنند، بر اساس پیش‌بینی‌های بانک فدرال آلمان. در همین حال، قیمت طلا به بالاتر از ۳۱۰۰ دلار در هر اونس به دلیل عدم‌اطمینان بازار رسیده است. تحلیل‌گران می‌گویند نگهداری از ذخایر به صورت داخلی می‌تواند به‌عنوان حفاظی در برابر نقدینگی در صورت افزایش نزاع‌های تجاری عمل کند.

به‌صورت جهانی، اکنون ۶۸٪ از بانک‌های مرکزی تأکید بر ذخیره طلای داخلی دارند، که از ۵۰٪ در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است، بر اساس نظرسنجی شورای جهانی طلا در سال ۲۰۲۳. این روند، توسط تحریم‌های ایالات متحده علیه روسیه و کشورهای دیگر تسریع شده و نشانگر تغییر گسترده‌تری به سوی حاکمیت مالی است.

ایالات متحده با دارا بودن بزرگترین ذخایر طلای جهان به میزان ۸۱۳۳ تن، بیش از سه چهارم ذخایر خارجی خود را نشان می‌دهد. ایتالیا با ۲۴۵۲ تن، عمدتاً در بانک ایتالیا و خزانه‌های بین‌المللی منتخب، جایگاه سوم را به خود اختصاص داده است.

از آوریل ۲۰۲۵، هیچ تصمیم نهایی گرفته نشده است، و استراتژی طلای آلمان بین فوریت سیاسی و احتیاط نهادی معلق است. نتیجه می‌تواند نحوه تعادل بین امنیت اقتصادی و مشارکت‌های بین‌المللی را در عصر افزایش حفاظت‌گرایی دوباره تعریف کند.